Το σύστημα στοχοποίησης Maven χρησιμοποιήθηκε από τις ΗΠΑ για πρώτη φορά σε πλήρη κλίμακα στον πόλεμο κατά του Ιράν. Τι ισχύει για τον έλεγχο στα πυρηνικά όπλα.
Το σύστημα στοχοποίησης Maven χρησιμοποιήθηκε από τις ΗΠΑ για πρώτη φορά σε πλήρη κλίμακα στον πόλεμο κατά του Ιράν. Τι ισχύει για τον έλεγχο στα πυρηνικά όπλα.
Ενδέχεται να χρειαστούν εβδομάδες μέχρι να ξεκαθαρίσει τo πολιτικό τοπίο στο Ισραήλ με τον σχηματισμό κυβέρνησης και την ανάδειξη του επόμενου ηγέτη της χώρας.
Ωστόσο, δύο συμπεράσματα μπορούν ήδη να εξαχθούν: η συμμετοχή στις εκλογές έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων σχεδόν τριών δεκαετιών, σε μια εβδομάδα κατά την οποία καταγράφηκε εξαιρετικά υψηλή προσέλευση στις κάλπες και στη Βραζιλία και τη Σερβία.
Η άλλη μεγάλη έκπληξη ήταν η συμμετοχή-ρεκόρ των Αράβων πολιτών του Ισραήλ, η οποία καθιστά δύο αραβικά κόμματα δυνητικούς ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων.
Το Ισραήλ είχε ανέκαθεν δύο ταυτότητες: είναι εβραϊκό κράτος και φιλελεύθερη δημοκρατία. Οι δύο αυτές ιδιότητες έχουν κατά καιρούς βρεθεί σε σύγκρουση. Η αντίφαση βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο, έπειτα από μία εκλογική αναμέτρηση που ανέδειξε την απροθυμία των εβραϊκών κομμάτων να σχηματίσουν κυβερνητικό συνασπισμό με αραβικά κόμματα.
Ακολουθούν τέσσερα βασικά συμπεράσματα από τις εκλογές στο Ισραήλ, σύμφωνα με ανάλυση στους New York Times.
Ο διακεκριμένος ποιητής και εκδότης επισημαίνει ότι κάθε λεπτό ζωής το έχουμε κλέψει από τον θάνατο.
Για πάνω από μισό αιώνα, καλλιεργεί μια ποίηση που ανασκάπτει το αθέατο υπόστρωμα των πραγμάτων κάτω από την επιφάνεια των λέξεων. Ολιγογράφος, με έργο πυκνό σε στοχασμό και διανοητική ένταση, αντιμετωπίζει το ποίημα ως διαρκή απόπειρα σύλληψης του μυστηρίου του κόσου, εκεί όπου η γλώσσα συναντά τη σιωπή, η έκπληξη τη γνώση και η επίγνωση του θανάτου το φούντωμα της ζωής. Παράλληλα με την ποιητική του διαδρομή, υπηρέτησε επί τρεις δεκαετίες τον λογοτεχνικό περιοδικό Τύπο ως συνεκδότης και συνδιευθυντής της «Λέξης», ενός εντύπου που άφησε το δικό του αποτύπωμα. Η επίσκεψή του στη Λευκωσία, με αφορμή εκδήλωση του Ομίλου Λογοτεχνίας και Κριτικής, συμπίπτει και με την πρόσφατη κυκλοφορία του νέου βιβλίου του «Ποίηση και Ποιητική», με σκέψεις και εμπειρίες μιας ζωής αφιερωμένης στην ποίηση. Τον συναντήσαμε και μάς μίλησε για την αστραπιαία στιγμή που ονομάζουμε ζωή και τις δονήσεις που μετασχηματίζονται σε ποιητική ύλη.
*
Υπάρχει τρόπος να σιχαθούμε την Ακρόπολη και τα όσα αντιπροσωπεύει γι’ αυτό που εξακολουθητικά λέμε «Δυτικό πολιτισμό» (που σήμερα πλέον ηχεί σαν το πιο σύντομο ανέκδοτο), ή ό,τι άλλο απόμεινε από ένα μουμιοποιημένο παρελθόν για να πουληθεί στην τουριστική βιομηχανία τής χώρας; Ναι· αρκεί μία καρτ-ποστάλ με τον αμερικανικό αετό μπροστά της. Χρειάστηκε να το δούμε κι αυτό, να ζήσουμε και αυτή την ταπείνωση, κι επιπλέον να υποστούμε τον χορό των χειροκροτούντων υποτακτικών, αυτού του απέραντου εκτροφείου ερπετών που είναι η σημερινή Ελλάδα. Υποκλιθήκαμε σε ένα ανθρώπινο τίποτα, έναν σαλτιμπάγκο γεμάτον μίσος και σαδισμό για ό,τι υπερήφανο και ανεξάρτητο κινείται σ’ αυτόν τον κόσμο, αρχής γενομένης από την πατρίδα του, την Κούβα, για τον στραγγαλισμό τού γενναίου λαού τής οποίας είναι ο ίδιος αρχιτέκτονας και καυχιέται γι’ αυτό – όπως και για τον άγριο βασανισμό της Παλαιστίνης, για τον βιασμό της Βενεζουέλας και την αιμορραγία ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής, για την απάνθρωπη κλίμακα των σφαγών στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Ιράν, στον Λίβανο… Είναι ο ίδιος εκείνος που στην πολυσυζητημένη του ομιλία τής 14ης Φεβρουαρίου αυτής της χρονιάς (2026), στο πλαίσιο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, εξαπέλυσε δηλητηριώδη αντικομμουνισμό και λευκό εθνοσωβινισμό, έπλεξε ύμνο τής ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας και ζήτησε τη συσπείρωση όλων των ξεδοντιασμένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της «Δύσης» πίσω από την δολοφονική μηχανή των ΗΠΑ για την ανάκτηση μιας παγκόσμιας κυριαρχίας που είναι σε ελεύθερη πτώση σήμερα – και χειροκροτήθηκε γι’ αυτά… Στο ίδιο αυτό πνεύμα ξαναμίλησε την Πνύκα, προσθέτοντας στο ματωμένο του κομπολόι σαν λάφυρο μία ακόμα χάντρα, τον ελληνικό κλασικό πολιτισμό.
Στέφανος Κωνσταντινίδης *
Μήπως το Κυπριακό, από ζήτημα εισβολής, κατοχής, προσφυγιάς, εποικισμού και αναζήτησης συνολικής λύσης, περιορίζεται σταδιακά στη συζήτηση για το άνοιγμα οδοφραγμάτων; Αυτό που βλέπουμε μετά την αποτυχία σύγκλησης ακόμη μια διάσκεψης είναι να περιορίζεται ουσιαστικά η συζήτηση και η διαπραγμάτευση για το πού θα ανοίξει το επόμενο οδόφραγμα. Είμαστε στο ίδιο έργο θεατές κάθε φορά που η συζήτηση για το Κυπριακό επανέρχεται στην επικαιρότητα. Ένα από τα ζητήματα που κυριαρχούν τότε είναι το άνοιγμα νέων οδοφραγμάτων. Πού θα ανοίξουν, ποια πλευρά αποδέχεται ποια πρόταση, ποια διέλευση θα προστεθεί στις υφιστάμενες και ποιος ευθύνεται για το αδιέξοδο. Και κάπως έτσι, μέσα από διαδοχικές συναντήσεις, ανακοινώσεις και ανταλλαγές προτάσεων, τίθεται ένα καίριο ερώτημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Μήπως το Κυπριακό κατάντησε πια υπόθεση ανοίγματος οδοφραγμάτων;

Η Γαλλία εισήλθε σε μια βαθιά κρίση, πολιτική, οικονομική και κοινωνική. Η δεύτερη σε μέγεθος οικονομία της Ευρώπης έχει αποσταθεροποιηθεί και απειλεί να παρασύρει μαζί της και την υπόλοιπη Ευρώπη αφού καμιά ευρωπαϊκή οικονομία δεν έχει αυτή τη στιγμή σταθερές βάσεις. Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας ανέβηκε στο στο 120% του ΑΕΠ, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί φέτος στο 5,4% και είναι το τρίτο υψηλότερο στην Ευρωζώνη μετά την Ελλάδα και την Ιταλία, πολύ πάνω από το ευρωπαϊκό όριο 3%. Η δε ανάπτυξη είναι υποτονική, γύρω στο 0,8% .
Το γαλλικό χρέος αυξήθηκε σχεδόν κατά 1 τρισεκατομμύριο ευρώ από το 2019 μέχρι σήμερα και πλέον αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Η αναχρηματοδότηση του χρέους απαιτεί τεράστιους πόρους, οι οποίοι αντλούνται από τις αγορές με βαρύ τίμημα.
Στις μέρες μας ζούμε με τους ρυθμούς της τεχνητής νοημοσύνης. Οι συζητήσεις είναι πια καθημερινές για το πώς διαμορφώνει τη ζωή μας, τι μας προσφέρει και ποιους κινδύνους μπορεί να εγκυμονεί για τον άνθρωπο.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποδειχθεί η σημαντικότερη τεχνολογική επανάσταση της εποχής μας όχι μόνο επειδή δημιουργεί νέες μηχανές, αλλά επειδή μετατρέπει τη γνώση και τη νοητική εργασία σε αντικείμενο αυτοματοποίησης. Τω όντι παρεμβαίνει σε κάτι που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν μόνο ανθρώπινη μόνο δυνατότητα. Επεμβαίνει στην επεξεργασία της γνώσης και στη λήψη γνωστικών αποφάσεων.
Ο πρόσφατος έντονος παγκόσμιος ντόρος για τον υπαρξιακό κίνδυνο της Τεχνητής Νοημοσύνης υποκρύπτει ένα σύνθετο πλέγμα οικονομικών σκοπιμοτήτων, γεωπολιτικών ανταγωνισμών και επενδυτικών ρίσκων
Ο «φόβος του “Εξολοθρευτή”» στερείται άμεσης επιστημονικής βάσης, καθώς τα σημερινά Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (LLMs) δεν είναι τίποτα περισσότερο από εξελιγμένα συστήματα στατιστικής πρόβλεψης λέξεων. Ομως κίνδυνοι υπάρχουν…
Η ανάλυση της πραγματικής βάσης των κινήτρων της Silicon Valley, του φόβου μιας χρηματιστηριακής φούσκας καθώς και των αντιδράσεων δυνάμεων όπως η Κίνα και η Ε.Ε., υποδεικνύει ότι η συζήτηση για το μέλλον της Τ.Ν. είναι περισσότερο ζήτημα ισχύος και χρήματος, παρά επιβίωσης του είδους μας
Το «κόστος ευκαιρίας», της διατήρησης ενός παράγοντα που δεν είναι πλέον οικονομικά χρήσιμος, είναι εξαιρετικά υψηλό.
Mια ανεξέλεγκτη Τεχνητή Νοημοσύνη που δεν επιδιώκει συγκεκριμένα τη μεγιστοποίηση της ανθρώπινης ευημερίας, θα καταναλώσει πόρους που χρειάζονται οι άνθρωποι, χωρίς να αφήνει αρκετούς για την επιβίωσή μας.
6 Σεπτεμβρίου 2026, Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται ασφαλώς σήμερα στην κατάσταση της δραματικής οικονομικής κρίσης της περιόδου 2010-2018. Όμως η χώρα δεν ξεπέρασε ποτέ την κρίση. Η οξεία δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική κρίση μετασχηματίστηκε σε μια μακρά, δομική κρίση του ελληνικού κοινωνικού παραδείγματος. ΄Αλλωστε η βαθιά πολιτισμική κρίση προυπήρχε της οικονομικής κρίσης των μνημονίων. Ναι, ο ελληνισμός βιώνει μια βαθιά, πολαυεπίπεδη κρίση, η οποία δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά κυρίως υπαρξιακή, δημογραφική, πολιτισμική και αξιακή.

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ζητεί άμεσες εξηγήσεις για την πρόσβαση της Ελλάδας στον πηγαίο κώδικα του συστήματος – Τι αναφέρει για τις δηλώσεις Ισραηλινού αξιωματούχου και τις προηγούμενες τοποθετήσεις του υπουργού Άμυνας

Ο Οργανισμός ιδρύθηκε το 2001 με πρωτοβουλία της Κίνας και πλέον περιλαμβάνει 10 χώρες μέλη: Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Ιράν, Πακιστάν, Λευκορωσία, Καζακστάν, Κιργιστάν, Τατζικιστάν και Ουζμπεκιστάν.
30 Αυγούστου 2026, Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Το ανθρωπάκι του Στρατή Τσίρκα, του μεγάλου αυτού νεοέλληνα συγγραφέα και διανοούμενου της διασποράς, παραμένει και σήμερα επίκαιρο. Τα κάθε λογής ανθρωπάκια, όχι μόνο στην πολιτική, πληθαίνουν στις μέρες μας… Επίκαιρο με τις ατέρμονες συζητήσεις του ρωμέικου σε Αθήνα και Λευκωσία για το μέλλον του ελληνισμού, επίκαιρο με όσα συμβαίνουν γύρω μας, τοπικά και παγκόσμια. Επίκαιρο με τις καθημερινές γεωπολιτικές αναταράξεις πίσω από τις οποίες κρύβονται πολλά ανθρωπάκια.
Μια παραλλαγή αυτού του άρθρου δημοσιεύτηκε και στο παρελθόν. Το ανθρωπάκι όμως του Τσίρκα παραμένει πάντα επίκαιρο! Έχουμε βέβαια την καθημερινή σχεδόν επίκληση του Καβάφη σε αυτές τις συζητήσεις αλλά νομίζω και ο Τσίρκας είναι πάντα επίκαιρος. Μόνο που λίγοι τον γνωρίζουν!
Το άρθρο αναδημοσιεύεται αναθεωρημένο.
«Γιατί αυτό που χρειάζεται δεν είναι απλώς να δημιουργηθεί μια νέα πολιτική θεώρηση, αλλά να αμφισβητηθεί ένας ολόκληρος τρόπος ζωής και να νοηθεί ένας άλλος»

Τριάντα χρόνια μετά την Άνοδο της ασημαντότητας, η διάγνωση του Κορνήλιου Καστοριάδη εξακολουθεί να περιγράφει τη σύγχρονη δυτική συνθήκη.
Η παρούσα έκδοση αποτελεί ένα προσεκτικά συγκροτημένο ανθολόγιο κειμένων, όπου συγκεντρώνονται οκτώ συνεντεύξεις και μία διάλεξη από την τελευταία οκταετία της ζωής του Καστοριάδη, οι οποίες λειτουργούν ως συνολική εισαγωγή στη σκέψη του. Τα κείμενα συνδέονται με τη δημόσια συζήτηση που προκάλεσαν ο Θρυμματισμένος κόσμος (1990) και η Άνοδος της ασημαντότητας (1996), λίγο πριν από τον θάνατό του στο Παρίσι, το 1997.
Ελληνοτουρκικές σχέσεις
Η σημερινή ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι μια επιστροφή στο μοντέλο προηγούμενων κρίσεων, αλλά δείχνει ότι η περίοδος των «ήρεμων νερών» έχει μπει σε σοβαρή δοκιμασία. Τα θαλάσσια πάρκα που παρουσιάζονται ως το νέο μέτωπο αντιπαράθεσης των δύο χωρών είναι η κορυφή του παγόβουνου. Και αυτό γιατί υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα παράλληλα μέτωπα: το Αιγαίο και οι θαλάσσιες ζώνες, η «Γαλάζια Πατρίδα», η Κύπρος και η Ανατολική Μεσόγειος και η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου. Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι για τους οποίους η Τουρκία αποφάσισε να τερματίσει την περίοδο των «ήρεμων νερών».
Τι αφήνει πίσω της η τριήμερη επίσκεψη Γκουτέρες στην Κύπρο; Είναι φανερό ότι η επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ António Guterres στην Κύπρο (27–29 Ιουλίου 2026) δεν παρήγαγε μια θεαματική εξέλιξη ούτε ανακοίνωσε ένα νέο σχέδιο λύσης, παρά τα όσα φημολογούνταν τις προηγούμενες μέρες. Ένας Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ όμως δεν πραγματοποιεί προσωπική επίσκεψη για να καταπιαστεί με ένα διεθνές ζήτημα χωρίς συγκεκριμένο πολιτικό στόχο. Το αποτύπωμα της επίσκεψης δεν βρίσκεται τόσο στις ανακοινώσεις που έγιναν όσο στη διπλωματική δυναμική που επιχειρεί να δημιουργήσει. Ασφαλώς τα πολιτικά και διπλωματικά αποτελέσματα, της επίσκεψης θα κριθούν τους επόμενους μήνες.
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, 7-8 Ιουλίου 2026, ήταν μία από τις σημαντικότερες μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, διότι πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο εντάσεων και διαφωνιών ανάμεσα σε Αμερικανούς και Ευρωπαίους συμμάχους. Επί της ουσίας οι ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ ζητούν από τους Ευρωπαίους να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της άμυνάς τους και να επωμιστούν ευθύνες που είχαν οι ίδιοι ως τώρα. Εκτός από την Ουκρανία, η Μέση Ανατολή και η αντιπαράθεση με το Ιράν επανήλθαν στο επίκεντρο των συζητήσεων με τους Αμερικανούς να κατηγορούν τους Ευρωπαίους ότι απέφυγαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Σε κάθε περίπτωση όμως οι Ευρωπαίοι αναγκάστηκαν να υποκύψουν στις αμερικανικές πιέσεις και να επιβεβαιώσουν την στρατιωτικοποίηση των χωρών τους με αμυντικές δαπάνες του ύψους του 5% του ΑΕΠ τους μέχρι το 2035. Ασφαλώς τα χρήματα αυτά θα αποκοπούν από τις κοινωνικές δαπάνες, την υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό, την στήριξη των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.
Κάθε Ιούλη οι πικρές μνήμες επανέρχονται. Η μνήμη είναι ευθύνη. Κάθε Ιούλιο, η Κύπρος θυμάται. Η μνήμη των νεκρών, των αγνοουμένων, των προσφύγων δεν είναι τελετουργική. Είναι ηθική υποχρέωση. Η ιστορική αλήθεια δεν πρέπει να θολώσει, ούτε να γίνει αντικείμενο πολιτικής σκοπιμότητας. Για κάποιους βέβαια είναι μια «επετειακή» ανάγκη. Για πολλούς είναι η πικρή ανάμνηση όσων έζησαν πριν 52 χρόνια. Για τους νεότερους είναι η μνήμη πως μεγάλωσαν σε συνθήκες ημικατοχής. Είναι κι αυτοί που προσπαθούν να αναθεωρήσουν την Ιστoρία, να δικαιολογήσουν άμεσα ή έμμεσα την εισβολή, φορτώνοντας την ευθύνη στο θύμα. Διότι ασφαλώς τα όποια λάθη της ελληνικής πλευράς δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εισβολή και προπάντων τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και παραμένει μια ανεξάρτητη Πολιτεία και κανένας διεθνής νόμος δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατοχή των εδαφών της από τον εισβολέα.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, ένας Έλληνας πολίτης πέρασε το κατώφλι του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αστροναυτών στην Κολωνία, σηματοδοτώντας μια κορυφαία στιγμή για την εγχώρια επιστημονική κοινότητα. Ο Αδριανός Γολέμης είναι ο πρώτος Έλληνα αστροναύτης που θα σταλεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Στέφανος Κωνσταντινίδης*
Η διαφθορά στην Κύπρο είναι ενδημικό φαινόμενο. Υπάρχει από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά πήρε επικίνδυνες διαστάσεις μετά το 1974 και ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες.Δεν είναι μόνο ότι ροκανίζει τα θεμέλια της κοινωνίας αλλά μας εκθέτει και διεθνώς. Η αντιμετώπιση της βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, με το τελευταίο πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς, ένα πόρισμα-καταπέλτης που στρέφεται κατά του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη, και ακόμη 14 προσώπων. Η Αρχή διαπιστώνει «πιθανή κατάχρηση εξουσίας» από τον πρώην πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη και διάφορα άλλα πρόσωπα εξουσίας. Επί της ουσίας το πόρισμα δεν έδειξε κάτι που δεν γνωρίζαμε! Ασφαλώς προσκομίζει στοιχεία για διάφορες υποθέσεις, στοιχεία που δεν γνωρίζαμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αγνοούσαμε και την ύπαρξη της διαφθοράς καθεαυτής. Οι πολιτικές ευθύνες έχουν κατ΄επανάληψη αναδεχτεί και πέρα από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη είναι συλλογικές και αφορούν την τότε εκτελεστική εξουσία, αυτούς που συμμετείχαν στην κυβέρνηση του. Γι΄αυτό και αυτοεξαιρούνται της αξιολόγησης τοτ πορίσματος ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας Σάββας Αγγελίδης.
Εκ βαθέων συζήτηση με τον Ισραηλινό σκηνοθέτη, ακτιβιστή υπέρ της Παλαιστίνης, που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών με το «Ενας ριζοσπάστης Εβραίος - A Self-Portrait of a Remnant»

Ως κινηματογραφικός σκηνοθέτης έχει βραβευτεί σε μεγάλα φεστιβάλ (Berlinale, Tribeca, Woodstock Film Festival κ.ά.), ενώ από το έργο του έχουν ξεχωρίσει οι ταινίες «Forgiveness» και «Junction 48» – η πρώτη, μαζί με το επίσης εξαιρετικό φιλμ του «Local Angel» θα προβληθούν σε λίγες μέρες στην Ταινιοθήκη, ως μέρος μιας ευρύτερης περφόρμανς, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου. Ως περφόρμερ έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια δική του σκηνική γλώσσα, που συνδυάζει τη Φιλοσοφία, την αρχαία τραγωδία και την Πολιτική Θεολογία. Ως ακτιβιστής, έγινε σπουδαίος καλλιτέχνης. Γιατί για τον Udi Aloni (Ούντι Αλόνι) υπάρχει πάντα μέσα του η φράση του καρδιακού του φίλου Τζουλιάνο Μερ-Χαμίς (ιδρυτή του Freedom Theatre στην παλαιστινιακή πόλη Τζενίν, που δολοφονήθηκε το 2011): «Η ποιοτικά υψηλή τέχνη είναι από μόνη της μια πράξη αντίστασης».
Ο Udi Aloni είναι ήδη στην Αθήνα, κάνοντας πρόβες για την παράσταση «A Radical Jew – A Self-Portrait of a Remnant» που θα παρουσιάσει για δύο μέρες στο Φεστιβάλ Αθηνών, στην Ταινιοθήκη. Πρόκειται για δύο ξεχωριστές κινηματογραφικές περμόρμανς, που θα συνοδευτούν με προβολή ταινιών στον θερινό «Λαΐς», στις οποίες θα συμμετάσχουν ο ηθοποιός Δημήτρη Τσίκλης, αλλά και πολύ γνωστά πρόσωπα-έκπληξη.
Τουλάχιστον εννέα είναι οι νεκροί, μεταξύ των οποίων και ένα παιδί, από τα ισραηλινά πλήγματα και τα πυρά στη Λωρίδα της Γάζας, όπως ανέφεραν νοσοκομειακές πηγές.
Ειδικότερα, τέσσερις Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους δύο γυναίκες και ένα παιδί, σκοτώθηκαν σε αεροπορικό βομβαρδισμό σε μια πολυκατοικία, στη συνοικία Σάμπρα της Πόλης της Γάζας. Πολλοί άλλοι άνθρωποι τραυματίστηκαν. Ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι στόχος του ήταν ένας «μαχητής», χωρίς άλλες διευκρινίσεις.
Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ,, 14 Ιουνίου 2026
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι βρίσκεται σε προετοιμασία νέα άτυπη διάσκεψη για το Κυπριακό, με στόχο να πραγματοποιηθεί εντός του καλοκαιριού του 2026. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης έχει δηλώσει ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες προτίθεται να συγκαλέσει νέα άτυπη πολυμερή διάσκεψη μέσα στο καλοκαίρι. Στο μεταξύ η προσωπική απεσταλμένη του ΟΗΕ, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, πραγματοποιεί νέο κύκλο επαφών στη Λευκωσία, Άγκυρα και Αθήνα, εξετάζοντας αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για επανέναρξη των συνομιλιών και σύγκληση νέας διευρυμένης διάσκεψης. Στόχος είναι η δημιουργία των συνθηκών που θα επιτρέψουν τη διεξαγωγή διευρυμένης διάσκεψης, όπου θα ανακοινωθεί η επανέναρξη των συνομιλιών. Επομένως η άτυπη διάσκεψη που εξετάζει ο ΟΗΕ δεν θα λύσει το Κυπριακό αλλά θα αποκαλύψει αν υπάρχει κοινή βάση για να ξεκινήσει ακόμη μια διαδικασία λύσης. Μια διαδικασία ουσιαστικής διαπραγμάτευσης αλλά πάντα με πλαίσιο τη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία-ΔΔΟ. Η οποία έχει γίνει σημαία της ελληνικής πλευράς τη στιγμή που η τουρκική πλευρά μιλά για δύο κράτη και αναγνώριση του μορφώματος των κατεχομένων.
Η Τουρκία θα φιλοξενήσει τη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου 2026. Αυτή είναι η δεύτερη φορά στην ιστορία που η χώρα διοργανώνει τη Σύνοδο. Η προηγούμενη ήταν αυτή της Κωνσταντινούπολης το 2004. Το ΝΑΤΟ που προασπίζεται, υποτίθεται, την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποδέχεται η οργάνωση της συνόδου κορυφής του να γίνει σε μια χώρα ανοιχτή φυλακή, με εδραιωμένη την αυταρχική διακυβέρνηση, τις πολιτικές διώξεις και τη μαζική φυλάκιση δημοσιογράφων, διανοουμένων, δικηγόρων, εκλεγμένων δημάρχων και πολλών άλλων πολιτών. Σε μια χώρα όπου ακόμη και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης όρίζει ο Ερντογάν μέσω ελεγχόμενου δικαστηρίου. Σε μια χώρα όπου οι μειονότητες, εθνοτικές και θρησκευτικές είναι υπό μόνιμη δίωξη.