New York Times: Ο ενεργειακός άσος στο μανίκι του Τραμπ έναντι της Ε.Ε.
Η Ευρώπη πήγε «από τη μία εξάρτηση στην άλλη», λένε αναλυτές στους New York Times
Οταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022, προσπάθησε επίσης να ασκήσει πίεση στην Ευρώπη περιορίζοντας τις ροές φυσικού αερίου. Παρ’ όλα αυτά, οι εισαγωγές αερίου από άλλες χώρες -σε μεγάλο βαθμό από τις ΗΠΑ– βοήθησαν στη διαχείριση αυτής της πίεσης.
Πλέον, όμως, οι εντάσεις που επικρατούν ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες θα μπορούσαν να καταστήσουν την ανάγκη της Ευρώπης για αμερικανικό φυσικό αέριο ένα παρόμοιο πεδίο άσκησης πολιτικών πιέσεων, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλούνται οι New York Times.
«Αντικαταστήσαμε την τεράστια εξάρτησή μας με μια άλλη», αναφέρει ο Χένινγκ Γκλόιστιν, διευθύνων σύμβουλος ενέργειας στη Eurasia Group. «Αυτό φαινόταν καλό πριν από τρία χρόνια, αλλά τώρα πια όχι».
Στρατηγική αδυναμία
Η ανάγκη εισαγωγής μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας είναι μια από τις στρατηγικές αδυναμίες της Ευρώπης. Το φυσικό αέριο από τη Ρωσία αποτελούσε βασικό στήριγμα για την ήπειρο πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Το 2019, για παράδειγμα, το ρωσικό αέριο αποτελούσε παραπάνω από το 50% των εισαγωγών αερίου της Ε.Ε..
Οι τεράστιες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου που διέρχονταν μέσω αγωγών στην Ουκρανία και την Πολωνία αλλά και κάτω από τη Βαλτική μειώθηκαν κατακόρυφα μετά την εισβολή. Οι τιμές εκτοξεύτηκαν θέτοντας υπό πίεση τους καταναλωτές, τις βιομηχανίες και τις κυβερνήσεις.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευσαν να καλύψουν το κενό. Δεξαμενόπλοια μετέφεραν μεγάλες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) σε ευρωπαϊκά λιμάνια στην Ολλανδία, στη Γαλλία και στο Βέλγιο, μεταξύ άλλων προορισμών, συμβάλλοντας στην αντικατάσταση των ρωσικών καυσίμων και στην αποκατάσταση της ηρεμίας στις αγορές.
Εκείνη την περίοδο, οι ΗΠΑ αποτελούσαν έναν μέτριας κλίμακας προμηθευτή φυσικού αερίου στην Ευρώπη, αντιπροσωπεύοντας μόλις το 5% των εισαγωγών στα τέλη του 2019. Εκτοτε, όμως, το ποσοστό αυτό έχει αυξηθεί και το 2025 οι αμερικανικές εισαγωγές αερίου στην Ε.Ε. ανέρχονταν στο 25%.
Μοχλός πίεσης
Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που αυτές οι ροές αερίου φάνταζαν «ηρωικές». Τώρα, όμως, τίθενται υπό αμφισβήτηση. Από τότε που επέστρεψε στον Λευκό Οίκο, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει να χρησιμοποιεί το εμπόριο ως μοχλό πίεσης στο πλαίσιο διαφωνιών των ΗΠΑ με άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης προσπάθειάς του να αποκτήσει τον έλεγχο της Γροιλανδίας.
Στην Ευρώπη, λοιπόν, επικρατεί μια αυξανόμενη ανησυχία ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως μέσο εξαναγκασμού την ισχυρή θέση των ΗΠΑ στη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου.
«Πρόσφατα, ο κόσμος άρχισε να συνειδητοποιεί ότι ίσως είμαστε υπερβολικά εξαρτημένοι από το LNG των ΗΠΑ», λέει η Αν-Σοφί Κορμπό, ερευνήτρια στο Κέντρο Παγκόσμιας Ενεργειακής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Η κυβέρνηση Τραπ έχει ενθαρρύνει αυτή την εξάρτηση, παροτρύνοντας την Ευρώπη να αυξήσει τις εισαγωγές από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της εμπορικής συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών πέρυσι. Το 2025, οι ροές LNG από τις ΗΠΑ σε χώρες της Ε.Ε. αυξήθηκαν κατά 60% συγκριτικά με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με τον ερευνητικό οργανισμό Bruegel.
Οι αναλυτές αναφέρουν ότι οι ποσότητες αυτές είναι πιθανό να αυξηθούν. Αν και η Ευρώπη επενδύει σε ανανεώσιμες πηγές, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, εξακολουθεί να χρειάζεται να φυσικό αέριο για τη θέρμανση σπιτιών καθώς και για την παραγωγή αγαθών.
«Χωρίς πολλές εναλλακτικές»
Επιπλέον, η Ευρώπη παράγει λιγότερα δικά της καύσιμα επειδή τα υπάρχοντα πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου εξαντλούνται, ενώ χώρες όπως η Βρετανία, της οποίας η παραγωγή πετρελαίου έχει σημειώσει απότομη μείωση, αποθαρρύνουν τις νέες γεωτρήσεις.
«Η Ευρώπη δεν έχει και πολλές εναλλακτικές», αναφέρει ο Κριστόφ Χάλσερ, αναλυτής από τη συμβουλευτική εταιρεία Rystad Energy.
Στο μεταξύ, σε μια κίνηση που ήρθε εν μέρ ει ως απάντηση στα «παράπονα» των ΗΠΑ, η Ευρώπη βρίσκεται στη διαδικασία σταδιακής κατάργησης των αγορών ρωσικού φυσικού αερίου, οι οποίες μειώθηκαν σε περίπου 12% των εισαγωγών το 2025.
Η Νορβηγία, η οποία δεν είναι μέλος της Ε.Ε., είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου του μπλοκ, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 30% των εισαγωγών.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πάντως, είναι ήδη ο παγκόσμιος ηγέτης στις εξαγωγές LNG και οι κατασκευαστές δαπανούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή εγκαταστάσεων ψύξης αερίου σε υγρή μορφή για τη μετέπειτα αποστολή του σε άλλες χώρες.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire