Η προδοσία της Αρμενίας

 

Η αβάσταχτη μοναξιά της Αρμενίας

Τουρκία και Ισραήλ στήριξαν τους Αζέρους, ενώ η Ρωσία βλέπει να εξασθενεί η επιρροή της στην περιοχή

Μητέρα και κόρη παίρνουν κουράγιο η μία από την άλλη, αγκαλιασμένες σε καταφύγιο του Στεπανακέρτ που δέχθηκε αζερικά πυρά την περασμένη Τρίτη. Μολονότι ο πρόεδρος Αλίγεφ διαβεβαιώνει ότι δεν σκοπεύει να διώξει τους Αρμενίους από τα εδάφη τους, ήδη χιλιάδες πρόσφυγες συνωστίζονται στο αεροδρόμιο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ ή αναζητούν καταφύγιο στα ρωσικά στρατόπεδα. [A.P. Photo / Siranush Sargsyan]

 

Πέτρος Παπακωνσταντίνου 

 

Το φάντασμα μιας δεύτερης Μετς Γέγκερν (Μεγάλη Καταστροφή) πλανιέται από την περασμένη Τετάρτη πάνω από τα υψίπεδα του Καυκάσου, ύστερα από την άνευ όρων συνθηκολόγηση των Αρμενίων του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στην υπέρτερη στρατιωτική ισχύ των Αζέρων, που ζωντάνεψε τον εφιάλτη της Γενοκτονίας του 1915 από τις δυνάμεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μια εξέλιξη που προκάλεσε ευφορία στο Αζερμπαϊτζάν, αλλά και στη βασική σύμμαχό του, Τουρκία, και οργή εναντίον του Αρμένιου πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν στο Ερεβάν, ενώ γέννησε ερωτήματα για τη δυνατότητα της Ρωσίας να διατηρήσει τον ηγεμονικό-επιδιαιτητικό ρόλο της ακόμη και στο «εγγύς εξωτερικό» των μέχρι πρότινος πιστών της πρώην σοβιετικών δημοκρατιών.