Το ταξίδι του κ. Τσίπρα στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών τον έβαλε
στο «κάδρο» στο οποίο σταδιακά εισήλθαν το ΠαΣοΚ, η Ν.Δ., η ΔΗΜΑΡ, και,
τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ: το «κάδρο» της αποδοχής της γερμανικής επικυριαρχίας
στην Ελλάδα.
Αυταπατώνται οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ αν πιστεύουν ότι μεσοπρόθεσμα υπάρχει άλλη ανάγνωση αυτής της επίσκεψης. Μπορεί αυτή η επιλογή τους να είναι σωστή, να είναι, όπως λένε πολλοί, στροφή στο «ρεαλισμό», μπορεί και όχι. Το βέβαιο είναι ότι εκεί οδηγεί και ότι μόνον έτσι διαβάζεται.
Αλλωστε, από όσα μεταφέρονται από το ρεπορτάζ που έρχεται από το Βερολίνο για την κλειστή αυτή συνάντηση, οι διαφωνίες του κ. Τσίπρα με τον κ. Σόιμπλε εστιάστηκαν κυρίως σε μεθοδολογικά ζητήματα για την επίτευξη στόχων που όμως παρουσιάστηκαν κοινοί.
Αυταπατώνται οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ αν πιστεύουν ότι μεσοπρόθεσμα υπάρχει άλλη ανάγνωση αυτής της επίσκεψης. Μπορεί αυτή η επιλογή τους να είναι σωστή, να είναι, όπως λένε πολλοί, στροφή στο «ρεαλισμό», μπορεί και όχι. Το βέβαιο είναι ότι εκεί οδηγεί και ότι μόνον έτσι διαβάζεται.
Αλλωστε, από όσα μεταφέρονται από το ρεπορτάζ που έρχεται από το Βερολίνο για την κλειστή αυτή συνάντηση, οι διαφωνίες του κ. Τσίπρα με τον κ. Σόιμπλε εστιάστηκαν κυρίως σε μεθοδολογικά ζητήματα για την επίτευξη στόχων που όμως παρουσιάστηκαν κοινοί.