Το δόγμα ότι τα σύνορα στην Ευρώπη είναι δεδομένα και αμετακίνητα κατέρρευσε μαζί με τον Υπαρκτό!
Στη δεκαετία του 1980, οι διεθνείς
πολιτικές αναλύσεις, δεξιές ή αριστερές, άρχιζαν με το δεδομένο, το
δόγμα πιο σωστά, ότι τα σύνορα μέσα στην Ευρώπη είναι δεδομένα και
αμετακίνητα, ότι ο χάρτης είναι σταθερός και αμετάβλητος εσαεί. Είχαν
λόγο όσοι το έλεγαν, δεν είχαν όμως ίχνος οξυδέρκειας, αφού βασίζονταν
στη συμφωνία της Γιάλτας, που ίσχυε από το 1945 και θα ίσχυε όσο θα
διαιωνιζόταν ο Ψυχρός Πόλεμος.
Το 1989 σήμανε την κατάρρευση του
Υπαρκτού και, μέσα στη δεκαετία του '90, τι δεν είδαμε! Να εξαφανίζεται
η Ανατολική Γερμανία, να σπάει η Τσεχοσλοβακία σε δύο κομμάτια, η ΕΣΣΔ
σε δεκαπέντε και η Γιουγκοσλαβία σε επτά, αν δεν έγινε λάθος στο
μέτρημα.
Ας μετρήσουμε ακόμη πόσα από τα θραύσματα των παραπάνω πρώην
χωρών επέστρεψαν σαν πιστά σκυλάκια στις αγκάλες της μεγάλης μαμάς
Γερμανίας: Ανατ. Γερμανία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Κροατία,
Σλοβενία, Τσεχία, Σλοβακία... Ας αναπολήσουμε κι εκείνον τον απίθανο
υπουργό Εξωτερικών, τον Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, που διαλαλούσε τουλάχιστον
από το '85 ότι το όνειρό του ήταν η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Σίγουρα
οι ΗΠΑ ήταν χωμένες μέχρι τα αυτιά σε όλες τις καταρρεύσεις και
διασπάσεις, αλλά τελικά σίγουρα άλλος ήταν ο πιο ωφελημένος.
