Γλαύκος Κληρίδης

Είναι φυσιολογικό πως όταν ένας άνθρωπος που διαδραμάτισε ένα τόσο σημαντικό ρόλο στη ζωή του τόπου του φεύγει, θα πρέπει να του αποδοθούν οι τιμές που του αρμόζουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσει και η αγιοποίησή του. Ούτε επίσης θα πρέπει να εκμεταλλευτούν κάποιοι τη συγκίνηση που προκαλεί ο θάνατός του για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη.

Στέφανος Κωνσταντινίδης*

Μετά τα όσα ειπώθηκαν για τον Γλαύκο Κληρίδη τις τελευταίες μέρες, αμφιταλαντεύτηκα πολύ αν έπρεπε να του αφιερώσω και εγώ το σημερινό μου άρθρο. Όμως θα πω κάποια πράγματα αποσπασματικά, προπάντων που έχω αναλύσει κατά καιρούς στα βιβλία μου και την πολιτική του πορεία και τις ιδέες του και το τι εκπροσωπούσε αυτός και το κόμμα του σε κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο. Δεν παρέλειψα επίσης τα τελευταία δώδεκα χρόνια της κυριακάτικης αρθρογραφίας μου να σταθώ κριτικός απέναντι στους χειρισμούς του στο Κυπριακό και την εσωτερική του διακυβέρνηση.

Έσβησε σε ηλικία 95 ετών ο Γλαύκος Κληρίδης

Ύστερα από ολιγοήμερη νοσηλεία στην κλινική "Ευαγγελίστρια"

Λευκωσία: Ανήμερα της 30ης επετείου ανακήρυξης του ψευδοκράτους λύγισε η καρδιά του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη, ο οποίος έχασε πριν από μία ώρα περίπου την πιο δύσκολη μάχη, τη μάχη για τη ζωή. Τη θλιβερή είδηση του θανάτου του πρώην Προέδρου ανακοίνωσε ο προσωπικός του γιατρός Ιωσήφ Κάσιος, o oποίος ανέφερε "ο μεγάλος ηγέτης έφυγε στις 6:20 μ.μ. σήμερα". Δίπλα του, όταν "έφυγε", ήταν η κόρη του Καίτη Κληρίδη και ο γαμπρός του Κώστας Σιαμμάς.

Στην κλινική όπου νοσηλευόταν και απεβίωσε βρίσκονται τώρα συγγενείς, στενοί συνεργάτες του και κόσμος.