Υγεία - Ζούμε περισσότερο αλλά... χειρότερα

Η μεγαλύτερη ως τώρα έκθεση για το «παγκόσμιο βάρος των ασθενειών» δημοσιεύθηκε στο «Lancet» 

Περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη πεθαίνουν επειδή τρώνε 

περισσότερο από όσο πρέπει παρά από πείνα, σύμφωνα 

με νέα παγκόσμια μελέτη

Λαλίνα Φαφούτη
Ο πληθυσμός του πλανήτη ζει περισσότερο, αλλά με χειρότερη υγεία. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η μεγαλύτερη μελέτη που έχει γίνει ποτέ σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα ευρήματά της αναδεικνύουν σε νέο σημαντικό παράγοντα κινδύνου την παχυσαρκία, η οποία για πρώτη φορά ξεπερνά στην παγκόσμια κατάταξη τον υποσιτισμό. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο πεθαίνουν επειδή είναι υπέρβαροι παρά από πείνα.

Τυρί - Στη νεολιθική εποχή οι ρίζες της τυροκομίας

΄Ηδη από τη νεολιθική εποχή οι πρόγονοί μας παρασκεύαζαν και απολάμβαναν το νόστιμο και θρεπτικό έδεσμα. Οπως αποδεικνύεται από την ανάλυση ιζημάτων γάλακτος σε κεραμικά σκεύη 7.500 ετών που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφής στην Πολωνία, η τυροκομία ήταν αρκετά διαδεδομένη κατά τη νεολιθική περίοδο. Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature.

Κεράσια, ένας φυσικός σύμμαχος του οργανισμού

Θησαυρός για την υγεία, τα κεράσια περιέχουν ανθοκυανίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες στις οποίες οφείλουν άλλωστε και το ζωηρό κόκκινο χρώμα τους. Οι ανθοκυανίνες έχουν αντιφλεγμονώδη δράση προστατεύοντας τα κύτταρα του οργανισμού.

Επίσης είναι πλούσια σε β – καροτένιο, αντιοξειδωτικό που θεωρείται ότι ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και συμβάλλει στην καλή λειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος. Τα κεράσια είναι μάλιστα πλουσιότερα σε β – καροτένιο συγκριτικά με το καρπούζι, τα ροδάκινα και τις φράουλες.
Διαθέτουν όσο κανένα άλλο φρούτο φλαβονοειδή, έχοντας ισχυρή καρδιοπροστατευτική δράση, ενώ αποτελούν πηγή φυτικών ινών, που είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου.
Το κάλιο ανιχνεύεται επίσης σε σημαντική ποσότητα στα κεράσια, γεγονός που συμβάλλει στην καλύτερη ρύθμιση της πίεσης.
Είναι πλούσια σε βιταμίνη C, γνωστή για την αντιοξειδωτική της δράση και τη συμβολή της στην ενίσχυση της φυσικής άμυνας του οργανισμού.

Καλλιέργειες με μέλλον, φραγκοστάφυλο και βατόμουρο

Εχουν υψηλή ζήτηση από τις βιομηχανίες μεταποίησης και προσφέρουν ελκυστικές αποδόσεις στους παραγωγούς

ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΝΟΣ
Δύο φρούτα που δεν ανήκουν στις καθημερινές διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων, αλλά έχουν ζήτηση σε βιομηχανίες μεταποίησης, εμφανίζοντας ικανοποιητικές προοπτικές ανάπτυξης με ελκυστικές αποδόσεις, συνιστούν τη νέα πρόταση για εναλλακτική ενασχόληση με τον πρωτογενή τομέα.

Ο λόγος για το βατόμουρο και το φραγκοστάφυλο, που με ελάχιστες απαιτήσεις καλλιεργητικής φροντίδας είναι δύο είδη που προσαρμόζονται πολύ καλά στις πιο ακραίες καιρικές συνθήκες παγετού, ενώ μπορεί να φυτευτεί ακόμη και σε άγονα εδάφη, υπό την προϋπόθεση βέβαια της ύπαρξης αρδευτικού συστήματος.

Ξηροί καρποί, για μια καλή διατροφή

Καρύδια: Σκληρά, αλλά πολύτιμα

Οι «χρυσοί» ξηροί καρποί 

Εχουν γεύση που χωράει παντού - σε σαλάτες, γλυκά, επιδόρπια - αλλά στέκεται άνετα και μόνη της, χάρη στην υψηλή διατροφική αξία που τη συνοδεύει. Τα καρύδια όμως, πέρα από τους πιστούς λάτρεις τους, τα τελευταία χρόνια έχουν αγαπηθεί και από τους ειδικούς. Θέλετε να μάθετε το γιατί; Ρίξτε μια ματιά σε όσα ακολουθούν και θα καταλάβετε το γιατί.

Πλούσια & υγιεινά

Αν αναρωτιέστε γιατί, αρκεί να αναφέρουμε ότι θεωρούνται ως μια από τις πιο πλούσιες τροφές σε φυτικές ίνες, μέταλλα (μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο, χαλκό) και βιταμίνες, όπως Β6 και Ε. Κι αν δεν το γνωρίζετε, σημειώστε ότι μία χούφτα καρύδια έχει τόση βιταμίνη Ε όση μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Πέρα απ’ αυτό όμως, καλό είναι οι λάτρεις -γενικά των ξηρών καρπών- να δείξουν αυτοσυγκράτηση, αφού 30 γρ. καρύδια δίνουν περίπου 200 θερμίδες, γεγονός που σημαίνει ότι δεν πρέπει κανείς να υπερβαίνει σε κατανάλωση τις 1-2 μερίδες ημερησίως (30-60 γρ.).

Τι τρώμε τελικά;

ΕΦΗΜΕΡΑ

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΑΝμη τι άλλο εμπλουτίζονται οι γνώσεις μας. Ακούς λιστέρια, πας στο google, ψάχνεις τι είναι, τι προκαλεί και μαθαίνεις κάτι τι παραπάνω απ’ ό,τι ήξερες. (Και τρομάζεις φυσικά.) Όπως σιγά σιγά έμαθες για τις διοξίνες, για τη σαλμονέλα, τα κολοβακτηρίδια, τη μελαμίνη, τον υδράργυρο, τη λακτόζη, για τη γρίπη των πτηνών, την τρέλα των αγελάδων, τα Ε, όχι του αλφαβήτου αλλά της μαρμελάδας, του γιαουρτιού… Κι είναι ο φόβος της ραδιενέργειας από πάνω που δεν ξέρεις σε ποια κονσέρβα ποιου τόνου, σε ποιο ψαρικό εισαγωγής, θα τη βρεις.
Προσπαθείς να καταρτίσεις το μενού της μέρας και λες, «τι θα πάρω σήμερα: Μια μερίδα διοξίνες με λίγη σαλμονέλα; Λίγη λιστέρια και συνοδευτικό φυτοφάρμακα στη σαλάτα μαζί με λίγα Ε στο επιδόρπιο;». Εκεί που δεν άφηνες τα παιδιά να φάνε πατατάκια και τα ταΐζες αβγό και ψάρι που είναι -νόμιζες- υγιεινά τώρα, σκέφτεσαι «μπας κι είναι καλύτερα να το ρίξουμε στα πατατάκια;».

Σκάνδαλα και στη Γερμανία ; Μπα...

Τα «μυστικά και ψέματα» στις γερμανικές διοξίνες

Ενώ το Βερολίνο καθησυχάζει, το διατροφικό σκάνδαλο λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις Eνα ακόμα διατροφικό σκάνδαλο συγκλονίζει την τελευταία εβδομάδα την Ε. Ε. και ιδιαίτερα τη Γερμανία, μετά την αποκάλυψη ότι μολυσμένη με διοξίνες ζωοτροφή χρησιμοποιήθηκε από χιλιάδες ορνιθοτροφεία και χοιροτροφεία στην Κάτω Σαξονία και άλλα επτά γερμανικά κρατίδια.
Πριν η επικίνδυνη σύσταση της ζωοτροφής γίνει αντιληπτή, εκατοντάδες χιλιάδες μολυσμένα, με την καρκινογόνο τοξίνη, αυγά προωθήθηκαν στη γερμανική αγορά, αλλά και αυτή της Ολλανδίας και έφτασαν μέχρι τη Βρετανία. Η γερμανική κυβέρνηση προσπαθεί να καθησυχάσει τη κοινή γνώμη υποστηρίζοντας ότι τα επικίνδυνα τρόφιμα έχουν αποσυρθεί από τα ράφια των καταστημάτων, όπως εξάλλου και η τοξική ζωοτροφή. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι πραγματικές διαστάσεις του σκανδάλου μόλις τώρα αποκαλύπτονται. Αρχικώς είχε υποεκτιμηθεί η έκταση του προβλήματος, καθώς οι αρμόδιοι φορείς πίστευαν ότι η ζωοτροφή με διοξίνη δεν υπερβαίνε τα 500 κιλά, ενώ σήμερα γίνεται λόγος ακόμα και για τρεις χιλιάδες τόνους. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία η μολυσμένη ζωοτροφή ίσως να υπερέβαινε τους 150 χιλιάδες τόνους. Το BBC αναφέρει ότι ιδιωτικό εργαστήριο της Γερμανίας εντόπισε την υψηλή συγκέντρωση διοξίνης στη ζωοτροφή στις 19 Μαρτίου του 2010.
Γιατί ακριβώς το λίπος με τη διοξίνη προσετέθη στην τροφή των ζώων παραμένει άγνωστο, αλλά οι ευθύνες, επί του παρόντος τουλάχιστον, επιρρίπτονται σε διανομέα λιπών στο Σλέσβιχ - Χόλσταϊν. Το λίπος με τη διοξίνη υπό φυσιολογικές συνθήκες χρησιμοποιείται για την επεξεργασία χάρτου ή σύμφωνα με άλλες πηγές για τον εμπλουτισμό βιοκαυσίμων.