Όταν έπεφτε η Σμύρνη: η ήττα της Ελλάδας στη γεωπολιτική αναδιάταξη

 
Γεώργιος Π. Μαλούχος

Πέρασαν ενενήντα χρόνια από την ώρα που οι Τσέτες του Κεμάλ έμπαιναν στη Σμύρνη: η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν η μεγαλύτερη τραγωδία του σύγχρονου ελληνισμού αλλά και μία από τις φρικτότερες σφαγές και διώξεις στο σύγχρονο κόσμο. Πριν όμως εξελιχθεί σε βαριά στρατιωτική ήττα, η Μικρασιατική Καταστροφή υπήρξε, πάνω απ’ όλα, διπλωματική / γεωπολιτική ήττα της Ελλάδας. Πώς όμως έφτασε ο ελληνισμός σε αυτή την τραγωδία; Για να κατανοηθεί  είναι ανάγκη να ανατρέξει κανείς όχι μόνο στο ίδιο το 1922, αλλά, κυρίως, σε διεθνή γεγονότα τόσο του 1918, όσο και του 1914 – 1915, καθώς επίσης και στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις  του 1920.

Ελλάδα - 1912 - 2012: από τους Βαλκανικούς Πολέμους στο νέο αναθεωρητισμό

Γεώργιος Π.Μαλούχος
Φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο. Κανονικά, η Ελλάδα θα έπρεπε να θυμάται και να  γιορτάζει την επέτειο, όπως κάνουν άλλωστε όλες οι χώρες σε αντίστοιχες περιπτώσεις, καθώς ήταν τότε που με την πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου, η οποία είχε ως αταλάντευτο άξονα την ενεργό παρουσία της Ελλάδας στα πλαίσια μιας μεγάλης δυτικής συμμαχίας, ελευθερώθηκαν μεγάλοι ελληνικοί πληθυσμοί αλλά και εκτάσεις που διπλασίασαν τη χώρα. Όμως, σήμερα, εν μέσω τεράστιας κρίσης, ουδέν «κανονικό» συμβαίνει. Ετσι, τελικά, όχι μόνον η χώρα δεν παίρνει κουράγιο από το παρελθόν της, αλλά ίσως δεν αντλεί και πολύτιμα διδάγματα από μια εποχή που η ανάλυσή της θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη σήμερα, για έναν πολύ απλό λόγο: ότι, είτε μας αρέσει είτε όχι, τηρουμένων των αναλογιών, η περίοδος 1912 – 1914 παρουσιάζει πολλά «κοινά» με αυτή που σήμερα διανύουμε. Και ο λόγος είναι απλός: παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει, ζούμε ακριβώς σε μια εποχή αναθεωρητισμού εκείνης της περιόδου.

Συρία - Η πιθανότητα τουρκοαμερικανικής επίθεσης και η ανάγκη ελληνικής προληπτικής γεωστρατηγικής δράσης

Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα*

Η αυξανόμενη ένταση στη Συρία έχει φέρει ξανά στο προσκήνιο την πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης της Δύσης στη συγκεκριμένη χώρα. Από στρατιωτικής άποψης, οι πολεμικές ικανότητες των συριακών ενόπλων δυνάμεων είναι τέτοιες που καθιστούν παρόμοια ενέργεια εξαιρετικά παρακινδυνευμένη. Μεταξύ των άλλων, συστήματα παράκτιας άμυνας και αντιαεροπορικά όπλα υψηλής τεχνολογίας μπορεί να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στους επιτιθέμενους. Αιχμή του δόρατος της συριακής παράκτιας άμυνας είναι το ρωσικό σύστημα K - 300P Bastion με υπερηχητικούς πυραύλους εδάφους - επιφανείας P - 800 Yakhont, το βεληνεκές των οποίων ξεπερνά τα 250 χλμ. Το πιο επικίνδυνο όπλο της Συριακής Αεροπορίας είναι πιθανώς οι, επίσης ρωσικής κατασκευής, υπερηχητικοί πύραυλοι εναντίον πλοίων Kh - 31A και η αντιραντάρ παραλλαγή τους Kh - 31P (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, AS - 17 ‘Krypton’).

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ Οι συμμαχίες στη Μεσόγειο αλλάζουν

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Ηεπίσκεψη του Προέδρου της Κύπρου στο Ισραήλ δεν αφορά μόνο τις δύο χώρες, όπως θέλουν να την παρουσιάσουν οι μικρόψυχοι συνεργάτες της Άγκυρας. Ανώτατοι αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλλες, την Άγκυρα και άλλες πρωτεύουσες ανέμεναν με αγωνία -όσο και να κάνει εντύπωση- τα αποτελέσματα των συνομιλιών του κ. Χριστόφια με τους ηγέτες του Ισραήλ, καθώς αυτά δεν θα επηρεάσουν μόνο τις γειτονικές χώρες, αλλά η επίδρασή τους θα φτάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και τα μεγάλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια ευκαιρία, ενδεχομένως

Του Nικου Γ. Ξυδακη
Από την πρώτη στιγμή των εξεγέρσεων στις αραβικές χώρες της Μεσογείου ευλόγως υποθέσαμε ότι η αναταραχή θα επηρέαζε τη θέση της Ελλάδας στο υπό διαμόρφωσιν νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Η απόφαση του ΟΗΕ για ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη άσκησε πίεση στον Καντάφι για κατάπαυση του πυρός και αφήνει ανοιχτό τον δρόμο για επέμβαση των δυτικών χωρών.
Για την εφαρμογή του No Fly Zone αλλά και σε οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη, ο ρόλος της Ελλάδας είναι αποφασιστικός, όπως έχει φανεί ήδη από τις μεγάλες επιχειρήσεις διάσωσης ξένων πολιτών από την εμπόλεμη Λιβύη.