Tης Eλένης Mπιστικα
Θα μπορούσε να ’ναι χρησμός ή στίχος τραγουδιού, οπότε ο σκοπός θα ήταν λυπητερός, όπως είναι και η τύχη των παλιών βιβλίων που αγαπήθηκαν, των ντοκουμέντων που στοίχισαν χρόνια ερεύνης ή ακόμη και ζωές. Mε τη λαίλαπα της πληροφορικής, με τη δύναμη του «εργαλείου αποθήκευσης γνώσεων» που είναι οι υπολογιστές, τα βιβλία που τόσο αγαπήθηκαν στον καιρό τους, που δωρήθηκαν, μερικά με αφιέρωση ή με ένα αισθηματικής υφής μπιλιετάκι μέσα, και άλλα που απονεμήθηκαν σε τελετές βραβεύσεων και αποφοιτήσεων –πολλά από αυτά με την υπογραφή του συγγραφέα ή του ποιητή– τα στολίδια των βιβλιοθηκών που συγκέντρωσαν οι πνευματικοί άνθρωποι άλλων εποχών και που τώρα πέρασαν στους κληρονόμους τους ή και πουλήθηκαν με το κομμάτι», από εκείνους στους οποίους και δωρήθηκαν, περιμένουν, αζήτητα, στα ράφια ή σε στοίβες στο Mοναστηράκι.