Νυχτερίδες κι αράχνες…
Σε είκοσι χρόνια παραγράφονται ακόμη και τα κακουργήματα. Δεν είναι θέμα φιλευσπλαχνίας αλλά κοινής λογικής. Με την πάροδο του χρόνου αδυνατίζει η μνήμη των μαρτύρων και η σκέψη κάνει τα δικά της παιγνίδια. Αποκρυσταλλώνονται φαντασιώσεις, σαν να είναι πραγματικότητα, ενώ απωθούνται στο υποσυνείδητο πραγματικά γεγονότα.