Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
"Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει"
Γιώργος Σεφέρης
Έχω κάνει κατά καιρούς κατάχρηση αυτού του στίχου του Σεφέρη. Αλλά τον προτιμώ απέναντι στις κραυγές απελπισίας δυο μεταπολεμικών πρωθυπουργών, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που το 1963, μετά τη δολοφονία του Λαμπράκη, αναφώνησε το γνωστό εκείνο, «μα ποιος κυβερνά επιτέλους αυτό τον τόπο» και του Κώστα Σημίτη, «αυτή είναι η Ελλάδα», μετά το ναυάγιο του «Εξπρές Σάμινα» τον Σεπτέμβριο του 2000, με 81 νεκρούς. Ο Σεφέρης ήταν ποιητής και πονούσε τον τόπο του. Οι άλλοι όμως ήταν πολιτικοί και είχαν εκλεγεί από τον λαό να κυβερνήσουν χρηστά τον τόπο, κάτι που δεν έκαναν ή δεν κατάφεραν.
Oι πολιτικοί εκλέγονται για να αντιμετωπίζουν τις παθογένειες όχι για να διαπιστώνουν την ύπαρξη τους, όταν δεν τις προκαλούν οι ίδιοι με τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Δεν είναι ούτε κοινωνιολόγοι, ούτε πολιτικοί αναλυτές. Ούτε ασφαλώς για να κρύβονται, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, πίσω από το προνόμιο της βουλευτικής ασυλίας, κάτι που σπάνια συναντούμε σε άλλες χώρες.
