Ψέματα και στατιστικές
Πώς χάνεται η αλήθεια στη συζήτηση για τις περικοπές
Του Στράτου Παπαδημητρίου
Παρακολουθώντας
τη συζήτηση στη Βουλή για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και για τον
προϋπολογισμό καθώς και το θέμα που προέκυψε με τους μισθούς των
βουλευτών και τα προνόμια των εργαζομένων στην Βουλή, ήρθε στο μυαλό μου
η φράση που αποδίδεται στον πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας Βενιαμίν
Ντισραέλι (19ος αιώνας) ότι υπάρχουν «ψέματα, καταραμένα ψέματα και
στατιστικές» .
Η κάθε πλευρά, χρησιμοποιώντας επιλεκτικά μόνο τα στοιχεία που τη
βολεύουν και παραβλέποντας ή αγνοώντας στοιχεία που δεν τη συμφέρουν,
προσπαθεί να πείσει για την ορθότητα των επιχειρημάτων της. Βλέπει μόνο
αυτό που θέλει να δει και προσπαθεί να πείσει το ακροατήριο να είναι το
ίδιο τυφλό. Ετσι, για παράδειγμα, κάποιοι αναφέρονται συνεχώς στο
«μεγάλο» επίτευγμα της μείωσης του χρέους μέσω του PSI, αγνοώντας
επιλεκτικά ότι ένα σημαντικό ποσοστό προήλθε από δανειστές του
εσωτερικού, δηλαδή τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ιδιώτες
μικροομολογιούχους, οι οποίοι είδαν την αξία των επενδύσεων και
αποταμιεύσεών τους να εξανεμίζεται.
Κάποιοι άλλοι προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τα «προνόμιά» τους
αποφεύγουν να αναφερθούν στον πραγματικό τους μισθό, δίνοντας στοιχεία
μόνο για τον «καθαρό» μισθό τους αφού έχουν αφαιρέσει όλες τις κρατήσεις
ακόμα και αυτές που κάνουν οικειοθελώς, όπως για παράδειγμα το ποσό που
δίνουν οι βουλευτές στα κόμματά τους. Αφαιρούν δε και τις κρατήσεις
υπέρ των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι οποίες όμως επιστρέφουν στους
ίδιους αργότερα με τη μορφή μεγαλύτερων συντάξεων και εφάπαξ.