Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
Για χρόνια η
ιστορία του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» ήτανε η πιο
τραγική ιστορία που ξέραμε. Ένα κοριτσάκι, παραμονή πρωτοχρονιάς, στην άκρη
ενός παγωμένου δρόμου, χωρίς καμιά ελπίδα, να ανάβει ένα ένα τα σπίρτα που
πωλούσε για να ζεσταθεί, μέχρι που πέθανε. Μεγαλώνοντας, αρνηθήκαμε να
διαβάσουμε το συγκεκριμένο παραμύθι στο δικό μας παιδί. Ήτανε πολύ γκρίζο, πολύ
σκληρό, πολύ πεσιμιστικό. Η νέα παιδαγωγική αντίληψη υποδείκνυε την καλλιέργεια
της φαντασίας των παιδιών, τη μετάδοση αισιόδοξων εικόνων και αγάπης για τη
ζωή. Γίναμε φανατικοί των ιστοριών του Τριβιζά, κάνοντας λογοπαίγνια,
ταξιδεύοντας νοερά σε ουτοπικές χώρες. Εξάλλου η ατμόσφαιρα στην οποία
μεγάλωναν τα παιδιά μας δεν είχε τίποτα να κάνει με την ατμόσφαιρα που
περιέγραφε ο Δανός παραμυθάς. Οι άνθρωποι ήτανε χορτάτοι και σκοτώνονταν στα
γυμναστήρια και στις διαίτες να κάψουν θερμίδες και ζούσαν στα ζεστά. Σπίρτα
δε, καλά καλά δεν υπήρχαν πια.
Και φτάσαμε στο 2013.
Και φτάσαμε στο 2013.
