Ελλάδα - Οι ερευνητές μας αποδίδουν

Ματθαίος Τσιμιτάκης

Μέσα στην κρίση υπάρχει μια κατηγορία εργαζομένων που συνεχίζουν να παράγουν πολλαπλάσια οφέλη για τη χώρα από αυτό που τους αναλογεί. Πρόκειται για τους Ελληνες ερευνητές, οι οποίοι, παρά την πενιχρή οικονομική στήριξη, αποδίδουν επιστημονικό έργο σε τέτοιον βαθμό, που φέρνει την Ελλάδα στη 16η θέση στην Ευρωπαϊκή Ενωση, υψηλότερα αναλογικά με τον πληθυσμό της. Εντούτοις η καινοτομία της ελληνικής οικονομίας είναι χαμηλή και αυτό επηρεάζει αρνητικά την ανταγωνιστικότητά της. Ο προφανής λόγος είναι ότι απέχει από αυτήν ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος επενδύει μόλις το 0,2% σε έρευνα και ανάπτυξη, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 1,2%. Η συνολική ακαθάριστη εγχώρια δαπάνη σε έρευνα και καινοτομία ήταν, το 2012, 0,69%, ενώ ο μ.ό. στην Ε.Ε. ήταν στο 2,06%. «Εχει μετρηθεί ότι κάθε ευρώ που ξοδεύεται για έρευνα αποδίδει τρία ευρώ περίπου στην εθνική οικονομία», εξηγεί ο διεθνώς γνωστός ερευνητής της πληροφορικής Σήφης Σηφάκης, πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνας (ΕΣΕΤ).

Συνέντευξη - Αντώνης Μακρυγιαννάκης, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης: «Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ελευθερία έκφρασης και έρευνας»

Η μαγεία της έρευνας είναι ότι συνέχεια ανακαλύπτεις καινούργια μονοπάτια, τα οποία μπορεί να επηρεάσουν θετικά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο

 

 

 

Συνέντευξη στον Γιώργο ΚΙΟΥΣΗ

 

«Στο εξωτερικό το έργο των Ελλήνων ερευνητών τυγχάνει πολύ μεγάλης αναγνώρισης και επιβράβευσης. Στην Ελλάδα, η έλλειψη αξιοκρατίας στην επιστημονική κοινότητα και στις διοικητικές δομές της, όπως και η ελληνική κουλτούρα που μερικές φορές υπονομεύει τη διάκριση του έργου του καλύτερου, είναι κάποιες αντιπροσωπευτικές αιτίες». 

 

«Η κρίση απειλεί την ελεύθερη έρευνα»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΛΙΑΣ (διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών)

Δυστυχώς οι πολιτικοί υπεύθυνοι δρουν σπασμωδικά, με κύριο γνώμονα τις πρωτοφανείς πιέσεις των δανειστών. Αντί να αναρωτηθούν ποιου τύπου έρευνα οφείλουν να ενισχύσουν και πώς, παγώνουν τις προσλήψεις κι επαπειλούν με συγχωνεύσεις και απολύσεις

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

«Οπως κάθε ιστορική πηγή, οι χάρτες, μόνοι τους, λένε ελάχιστα. Για να «μιλήσουν» πρέπει να ενταχθούν στο πολιτιστικό, πολιτικό, κοινωνικό και τεχνολογικό περιβάλλον που τους παρήγαγε και τους χρησιμοποίησε.

 
«Οσο διαρκούν οι βίαιες πιέσεις στην ελληνική κοινωνία, οι ερευνητές, όπως και όλες οι επίλεκτες πνευματικές δυνάμεις του τόπου, θα απειλούνται», τονίζει ο Γιώργος Τόλιας Η ιστορία, όπως όλες οι ανθρωπιστικές σπουδές, είναι μια εμπειρική, διαισθητική εν πολλοίς ανασύνθεση των διαθέσιμων δεδομένων, με σκοπό την πειστική και κατά το δυνατόν πληρέστερη ερμηνεία του παρελθόντος. Κατά τη γνώμη μου, οι χωρικές αναπαραστάσεις, κείμενα και χάρτες, αποτελούν πολύτιμα τεκμήρια, καθώς σε αυτά αποτυπώνονται ποικίλες και παράλληλες προσλήψεις του χώρου, εμπνευσμένες από ανάγκες πολιτικές και οικονομικές, θρησκευτικής πίστης και ιστορικής μνήμης, ανάγκες που συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται. Αλλά και ως αντικείμενο της ιστορίας παρουσιάζουν ενδιαφέρον, καθώς μετατρέπονται από εργαλεία τεχνολογίας και επιστήμης σε κοινά πολιτιστικά αγαθά».