Ουαί υμίν
Η αξιοπιστία είναι «μεγάλο πράγμα». Οπως και η «σωτηρία της ψυχής»... Δικαίως την επικαλούνται ως ηθική αρχή οι Ευρωπαίοι, ειδικά μετά την εγκληματική φωτοβολίδα του Γ. Παπανδρέου για Δημοψήφισμα. Οταν, όμως, μιλούν για αξιοπιστία -και θέλουν να την «κατοχυρώσουν» με ταπεινωτικά τελεσίγραφα και υπογραφές- οι κατ' εξοχήν αναξιόπιστοι, τότε δημιουργείται ένα θέμα...
Αναξιόπιστοι οι Ευρωπαίοι; Ασφαλώς! Και κατώτεροι των περιστάσεων. Και αβέλτεροι. Και τοκογλύφοι. Και διεφθαρμένοι (όσο και οι Ελληνες)... Αλήθεια, για ποια αξιοπιστία μιλούν εκείνοι που δέχθηκαν να μπει μια χώρα στην ευρωζώνη με ψεύτικα στοιχεία και με απόλυτη επίγνωση ότι η οικονομία της πάσχει δομικά; Μήπως αυτοί δεν είναι που εκθείαζαν τον δικό μας θλιβερό (Σημίτη) για τις... επιτυχίες του στην οικονομία, ενώ ήξεραν ότι όλα αυτά ήταν ψέματα; Και ότι έβαλαν την Ελλάδα στην ευρωζώνη για άλλους -πολιτικούς και ιδιοτελείς- λόγους; 