Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Η Ευρώπη βρίσκεται
αντιμέτωπη με μια κρίση χωρίς τέλος.
Πρώτα ήταν η οικονομική κρίση. Η πολιτική της λιτότητας που επέβαλε το Βερολίνο
και το τέλος της ανάπτυξης, ιδιαίτερα στον ευρωπαικό Νότο. Στο θέμα αυτό η
Γερμανία δεν φαίνεται να διαθέτει τις ικανότητες να διαχειριστεί την
αυτοκρατορία της οποίας βρέθηκε επικεφαλής. Η πολιτική της λιτότητας οδηγεί
στον αποπληθωρισμό και το φάντασμα της Ιαπωνίας που πέρασε μια παρόμοια κρίση
για σχεδόν είκοσι χρόνια, με αποτέλεσμα την παράλυση της οικονομίας της,
πλανιέται τώρα πάνω από την Ευρώπη. Η μεταχείριση της Ελλάδας έδειξε πόσο
κοντόφθαλμη παρεμένει η γερμανική πολιτική. Μια μεταχείριση που δείχνει
αποικιακή νοοτροπία και καθόλου την αλληλεγγύη της Ευρώπης των λαών.
Ακολούθησε η
ψυχροπολεμική διένεξη με τη Μόσχα με αφορμή την Ουκρανία. Για άλλη μια φορά το
Βερολίνο, αλλά βέβαια και το Παρίσι και οι άλλες ευρωπαικές πρωτεύουσες,
αποδείχτηκαν ανίκανες να χειριστούν ένα ευρωπαικό θέμα με αποτέλεσμα να
επιβληθεί η αμερικανική πορεία πλεύσης στα πλαίσια του ατλαντισμού, όπου
ηγεμονεύει η Ουάσινγκτον, σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα. Η κρίση με τη
Ρωσία ζήμιωσε την ευρωπαική οικονομία και ανέδειξε την πολιτική ανεπάρκεια της Ευρώπης.
