Η άρνηση της Κύπρου να υποταχθεί
αμαχητί στα κελεύσματα της Μέρκελ δεν αποτελεί απλώς ένα δείγμα
αξιοπρέπειας, μία συμβολική πράξη αντίστασης και μία κραυγή απόγνωσης,
απέναντι στον πολιτικό και οικονομικό αμοραλισμό των ισχυρών της
Ευρώπης, αλλά έφερε ταυτοχρόνως στην επιφάνεια και μία «αθέατη πλευρά»
των εξελίξεων στην περιοχή.
Μοιάζει, από αυτή την άποψη, σαν να άνοιξε το «κουτί της
Πανδώρας», από το οποίο «απελευθερώθηκαν» ανεξέλεγκτες, εκ πρώτης όψεως,
δυνάμεις.
Τα νέα ενεργειακά κοιτάσματα σε χώρες της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, η «Αραβική Ανοιξη» στη Μέση Ανατολή που σάρωσε «παραδοσιακά» καθεστώτα και δημιούργησε νέους συσχετισμούς πολιτικών δυνάμεων, η απώλεια στρατηγικών ερεισμάτων σε διάφορες περιοχές από τους ισχυρούς του κόσμου και η διαδικασία αναδιαμόρφωσης των αγορών που βρίσκεται σε εξέλιξη, έχουν δημιουργήσει ένα νέο τοπίο. Πίσω από τις κουρτίνες παίζεται ένα παιχνίδι, η έκβαση του οποίου παραμένει -προς το παρόν τουλάχιστον- αβέβαιη, πριν σχηματοποιηθεί σε μία νέα... Γιάλτα.
Η πίεση, λοιπόν, της Μέρκελ για άνευ όρων υποταγή της Κύπρου με το φόβο της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, ο εκβιασμός που της ασκείται ώστε η δημοσιονομική της προσαρμογή να περάσει αποκλειστικά και μόνον μέσα από την απομείωση του τραπεζικού της τομέα και τα «παιχνίδια» για τον έλεγχο των ενεργειακών της κοιτασμάτων δεν είναι άσχετα από τις γενικότερες εξελίξεις στην περιοχή. Από τον πόλεμο συμφερόντων για... τις νέες σφαίρες επιρροής που διαμορφώνονται στο παρασκήνιο.
