Ο κυνισμός της Ουάσιγκτον
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΑΠΑΡΣΕΝΟΣ*
Η εικόνα που αναδεικνύεται για την αμερικανική πρωτεύουσα δεν είναι καθόλου κολακευτική, καθώς έχει μεταμορφωθεί σε μια κυνική πόλη που κυριαρχείται από το μεγάλο χρήμα, την κουλτούρα της διασημότητας και την κολακεία της ματαιοδοξίας.
Mark Leibovich
This Town
εκδ. Blue Rider Press, 2013
σελ. 386
«Ουάσιγκτον» είναι σήμερα η απεχθέστερη λέξη στο αμερικανικό πολιτικό λεξιλόγιο, συνώνυμη με την πόλωση, τη διαφθορά και την παράλυση. Οι πολιτικοί προεκλογικά τη μισούν, την απαρνούνται με κάθε ευκαιρία, υπόσχονται να μη μολυνθούν από την επαφή της και υπογράφουν ότι θα την αλλάξουν ριζικά, όταν εκλεγούν. Μόλις όμως εξοικειωθούν με τα τερτίπια της, γοητεύονται από τα κάλλη της και την υπηρετούν με το αζημίωτο, όταν αποχωρούν από την πολιτική σκηνή.
Τη διαπλοκή πολιτικής, χρήματος, ΜΜΕ και λόμπι περιγράφει με οξυδέρκεια και χιούμορ ο πολιτικός συντάκτης των «Νew York Times» Mark Leibovich στο βιβλίο του «Αυτή η Πόλη.» Από τον Ιούνιο του 2008 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 η διεισδυτική ματιά του μας αποκαλύπτει το «μόνιμο κατεστημένο και το βαθύ κράτος» της Ουάσιγκτον μέσα από τις κηδείες και πάρτι επιφανών δημοσιογράφων, τις δύο προεδρικές εκλογές, τις μηχανορραφίες του Κογκρέσου και τα συμβόλαια των μεγάλων δικηγορικών γραφείων.
This Town
εκδ. Blue Rider Press, 2013
σελ. 386
«Ουάσιγκτον» είναι σήμερα η απεχθέστερη λέξη στο αμερικανικό πολιτικό λεξιλόγιο, συνώνυμη με την πόλωση, τη διαφθορά και την παράλυση. Οι πολιτικοί προεκλογικά τη μισούν, την απαρνούνται με κάθε ευκαιρία, υπόσχονται να μη μολυνθούν από την επαφή της και υπογράφουν ότι θα την αλλάξουν ριζικά, όταν εκλεγούν. Μόλις όμως εξοικειωθούν με τα τερτίπια της, γοητεύονται από τα κάλλη της και την υπηρετούν με το αζημίωτο, όταν αποχωρούν από την πολιτική σκηνή.
Τη διαπλοκή πολιτικής, χρήματος, ΜΜΕ και λόμπι περιγράφει με οξυδέρκεια και χιούμορ ο πολιτικός συντάκτης των «Νew York Times» Mark Leibovich στο βιβλίο του «Αυτή η Πόλη.» Από τον Ιούνιο του 2008 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 η διεισδυτική ματιά του μας αποκαλύπτει το «μόνιμο κατεστημένο και το βαθύ κράτος» της Ουάσιγκτον μέσα από τις κηδείες και πάρτι επιφανών δημοσιογράφων, τις δύο προεδρικές εκλογές, τις μηχανορραφίες του Κογκρέσου και τα συμβόλαια των μεγάλων δικηγορικών γραφείων.
