ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ
Η παροδοχή της ήττας
Το ΑΚΕΛ προετοιμάζει το δρόμο
στον Αναστασιάδη και την Δεξιά
Του Κώστα Βενιζέλου
ΤΟ 2008 το ΑΚΕΛ ανέτρεψε μια πρακτική δεκαετιών και διεκδίκησε
την προεδρία της Δημοκρατίας με δικό του υποψήφιο, τον τότε Γενικό
Γραμματέα του κόμματος. Κέρδισε τις εκλογές συγκεντρώνοντας την
υποστήριξη της πλειοψηφίας των κομμάτων. Εγκατέλειψε τότε τη λογική του
«νεροκουβαλητή στο μύλο» των λεγόμενων κεντρώων, των προερχόμενων από
το νεφελώδες χώρο των «δημοκρατικών, πατριωτικών, προοδευτικών
δυνάμεων». Πέντε χρόνια μετά, εκείνη η πολιτική απόφαση μπαίνει στο
ράφι. Επανέρχεται στην πολιτική των υποψηφιοτήτων πέραν του κόμματος,
«του ευρύτερου χώρου». Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί να σημαίνει αναγνώριση
της αποτυχίας. Αλλά και αναγνώριση της απομόνωσης στην οποία βρίσκεται
το κόμμα και η αδυναμία σύναψης συμμαχιών. Όλα αυτά συνθέτουν σε μεγάλο
βαθμό τη σημερινή πραγματικότητα. Η διακυβέρνηση δεν πέτυχε και αυτό
το βιώνουν, κυρίως οικονομικά, οι πολίτες ενώ στο Κυπριακό υπήρξαν
οπισθοδρομήσεις. Η διακυβέρνηση ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς
καθώς είχε τη στήριξη της πλειοψηφίας των κομμάτων και την ανοχή του
ΔΗΣΥ. Σήμερα βιώνει τη μοναξιά και επτά μήνες πριν τις Προεδρικές
φαίνεται να έχει καταθέσει τα όπλα.
