Οι κανόνες της αγοράς κυριαρχούν τόσο σε εθνικό όσο και σε πλανητικό επίπεδο
Όποιος δεν
μοιράστηκε την πάλη, θα μοιραστεί την ήττα
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Του Στέφανου
Κωνσταντινίδη*
Ο κόσμος
συνταράσσεται καθημερινά, είναι μια κινούμενη άμμος, μέσα σ’ένα κλίμα βαθιάς
κρίσης. Υπάρχει μια κινητικότητα, μια αναζήτηση, αλλά οι αλλαγές που βλέπουμε
παραμένουν περιορισμένες. Αυτό όμως που φαίνεται είναι περισσότερο η επιφάνεια
και όχι οι βαθιές κοινωνικές αναταράξεις. Εντούτοις ακόμη και οι επιφανειακές
αλλαγές που γίνονται αντανακλούν σημάδια των κοινωνικών αναταράξεων. Υπάρχει
μια αίσθηση πως το θεσμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται ο σημερινός κόσμος,
κληροδοτημένο από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι πια ξεπερασμένο. Το παλιό
πεθαίνει, όπως διαπίστωνε κάποτε ο Γκράμσι, αλλά το καινούργιο αργεί να γεννηθεί. Αυτό φαίνεται τόσο σε
εθνικό επίπεδο με τους θεσμούς της φιλελεύθερης δημοκρατίας που δεν
ανταποκρίνονται πια στα νέα κοινωνικά δεδομένα, όσο και στους διεθνείς θεσμούς
που αδυνατούν να ανταποκριθούν στην παγκοσμιοποίηση και το νέο πλανητικό
γίγνεσθαι. Οι κανόνες της αγοράς έχουν επικρατήσει τόσο σε εθνικό πλαίσιο, όσο
και στο αντίστοιχο πλανητικό. Είναι κανόνες εκτός ελέγχου, εκτός κάποιου
θεσμικού πλαισίου.
