Κύπρος : Η προπαγάνδα της όποιας λύσης

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν χάνει ευκαιρία να παρουσιάζει μια ειδυλλιακή εικόνα της λύσης που διαπραγματεύεται, με περιπάτους με τον Ακιντζί, με κοινά θεάματα, με παρουσία σε εκθέσεις και με λόγους όπου του προσφερτεί βήμα. Το ίδιο κάνουν και οι οπαδοί της όποιας λύσης. Έφτασαν στο σημείο, πανεπιστημιακοί, να οργανώνουν δημοσκοπήσεις γύρω από ένα περιτύλιγμα λύσης και με αμφίβολα ερωτήματα, για να προπαγανδίσουν μια λύση που, υποτίθεται, είναι ακόμη υπό διαπραγμάτευση. Όσοι όμως έχουμε κριτικό λόγο, μας λένε να σιωπήσουμε και να περιμένουμε να δούμε πρώτα το περιεχόμενο αυτής  της λύσης... Για τους ίδιους όμως αυτό δεν ισχύει !

Η χειρότερη όμως προπαγάνδα για την όποια λύση προέρχεται από τους φανατικούς οπαδούς του Ακιντζί. Διαπιστώνεται τους τελευταίους μήνες μια ακιντζιομανία χωρίς όρια και χωρίς καμιά διάθεση κριτικής αντιμετώπισης των όποιων λόγων και έργων του τουρκοκύπριου ηγέτη. Για μερικούς ό,τι πει είναι ευαγγέλιο. Ακόμη και όταν στέλνει –μέσω Άγκυρας-έγγραφο στα Ηνωμένα Έθνη και μιλά για «θανούσα» Κυπριακή Δημοκρατία, ή όταν μιλά για παραμονή όλων των εποίκων, ή όταν αναφέρεται στο νέο μόρφωμα που θα προκύψει από την συνομοσπονδιοποίηση του ψευδοκράτους και της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποία θεωρεί ως το συνιστών κρατίδιον αυτού του συνομοσπονδιακού  μορφώματος. Αν δε κάποιος τολμήσει να ασκήσει κριτική, αυτόματα κατατάσσεται στους οπαδούς της μη λύσης. Θυμίζει την ίδια εποχή της ερντογομανίας, τότε που όποιος τολμούσε να ασκήσει κριτική στον Ερντογάν κατατασσόταν αυτόματα στους εχθρούς της λύσης... Ώσπου οι θαυμαστές του ξύπνησαν ένα πρωί και διαπίστωσαν πως ο άνθρωπος τους από άκακο αρνάκι μετατράπηκε σε λύκο, ακόμη και για τον ίδιο τον τουρκικό λαό, εφαρμόζοντας τις πιο ανελεύθερες πολιτικές και παραβιάζοντας στοιχειώδεις δημοκρατικούς κανόνες, φυλακίζοντας ανθρώπους και σκοτώνοντας Κούρδους.

Στο Κυπριακό μας περιμένει η γνωστή ιστορία του Αναστασιάδη με το πιστόλι στον κρόταφο

Κώστας Βενιζέλος

 

Με ευσεβοποθισμό δεν λύνεται το Κυπριακό

  

ΕΧΟΥΜΕ ενώπιόν μας ένα σχέδιο λύσης και δεν το γνωρίζουμε; Η εν εξελίξει διαδικασία των διαπραγματεύσεων έχει προχωρήσει τόσο πολύ, που να δικαιολογεί τα «προεόρτια» μιας συμφωνίας στο Κυπριακό; Εξ όσων είναι γνωστό σε όλους η διαδικασία έχει προχωρήσει κυρίως σε ό,τι αφορά το πεδίο της επικοινωνίας. Κοντολογίς, στις δημόσιες σχέσεις και στα επικοινωνιακά, το Κυπριακό έχει λυθεί, γι' αυτό και τα επαναλαμβανόμενα πανηγύρια, τα «φώτο-οπορτιούνιτι» και τα πλατιά χαμόγελα. Το πρόβλημα είναι, βέβαια, πως ούτε ο στρατός κατοχής έχει αποσυρθεί, ούτε οι έποικοι και, ως αποτέλεσμα τούτου, δεν επέστρεψαν οι πρόσφυγες στα σπίτια τους. Είναι προφανές πως δημιουργείται μια δυναμική στο Κυπριακό, η οποία έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: Δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Δηλαδή, με απλά λόγια, προωθούν κάποιοι ένα εμπόρευμα το οποίο δεν γνωρίζει κανένας, ούτε ασφαλώς και οι ίδιοι, το οποίο και θέλουν να «πουλήσουν» στους πολίτες. Να αγοράσουν, όμως, οι πολίτες τι; Υπάρχει οτιδήποτε χειροπιαστό και συμφωνημένο, το οποίο να επιτρέπει σε κάποιον να αξιολογήσει αυτή τη νέα προσπάθεια; Μπορούμε να αξιολογήσουμε τις προθέσεις του κ. Ακιντζί, τις προσπάθειες του συμπαθούς εκπροσώπου του, που δεν φαίνεται να εκφράζει το… βαθύ ψευδοκράτος. Δεν μπορούμε, όμως, να αξιολογήσουμε οτιδήποτε αφορά «πρόοδο» στο Κυπριακό. Το γεγονός ότι «συζητούνται όλα τα θέματα», ενώ στο παρελθόν όχι, αυτό είναι βελτίωση. Δεν υπάρχει, όμως, αποτέλεσμα. Τι θα γίνει, για παράδειγμα, στο εδαφικό και τι στις εγγυήσεις δεν γνωρίζουμε γιατί, όπως συμφωνήθηκε (ναι, αυτό συμφωνήθηκε), αυτά θα τεθούν στο τέλοςΕίναι, όμως, προφανές πως τα «προεόρτια» δημιουργούν προηγούμενα και «κεκτημένα», τα οποία θα αντιμετωπίσουμε όταν τα πανηγύρια δεν θα οδηγήσουν σε αίσια κατάληξη. Το ενδεχόμενο η μεγάλη εικόνα να είναι στο τέλος, μετά από μια αποτυχία, δύο συνιστώντα κρατίδια είναι ορατό. Και αυτό δεν πρέπει να αποκλείεται από τη στιγμή που «όλοι πάνε και βλέπουν τον Ακιντζί» ή όταν η Κυπριακή Δημοκρατία εκχωρεί δικαιώματα και εξουσίες για να εξάγουν οι Τ/κ χαλλούμι (να εξάγουν, αλλά μέσω της Κ.Δ.).