Κύπρος - Πλέκουν το εγκώμιο του εαυτού τους

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Ένας από τους λόγους που φτάσαμε εδώ που φτάσαμε είναι η έλλειψη αυτογνωσίας και η απουσία κάθε διάθεσης για αυτοκριτική κι ανάληψη της ελάχιστης ευθύνης.
Μέσα στην όλη μαυρίλα, είναι πολύ ευχάριστο –ειδικά για τη νεότερη γενιά- να βλέπει ένα ένα τα μέλη μιας κάστας να αποχωρούν. Δημιουργεί μια ελπίδα πως ίσως κάτι καινούργιο, κάτι καλύτερο γεννηθεί. Κι είναι ταυτόχρονα, πολύ δυσάρεστο να ακούς όλους αυτούς που αποχωρούν να αυτο-εγκωμιάζονται.

Κύπρος - Ανεύθυνοι και αδιάβαστοι

Οι πολιτικοί δεν πήραν είδηση ότι ο διαχωρισμός της Τράπεζας Κύπρου είχε ανακοινωθεί πριν από ενάμιση μήνα και τοποθετούνται σήμερα, χωρίς να γνωρίζουν λεπτομέρειες για τις ρυθμίσεις 

 

Κωστάκης Αντωνίου

Είναι πρωτοφανής η ανευθυνότητα πολιτικών ηγετών, βουλευτών, πολιτικών κομμάτων και του Αρχιεπισκόπου, με την οποία τοποθετούνται σε καίρια ζητήματα που αφορούν τον τόπο. Χωρίς να γνωρίζουν το αντικείμενο, χωρίς να είναι πλήρως ενημερωμένοι, χωρίς να ζητούν να πληροφορηθούν, προτού αρθρώσουν λόγο.

Κύπρος - Το ψάρι βρωμά απ΄την ουρά; ... Αθώοι της τραγωδίας και ανευθυνότητα ...

Θανάσης Φωτίου

Πριν από χρόνια στο Παρίσι, μέσα σ’ ένα μισοσκότεινο διαμέρισμα στο Pigalle, ο Jacques Verges, ο δικηγόρος του τρομοκράτη Κάρλος και του Κλάους Μπάρμπι, που έγινε ντοκιμαντέρ κάτω από τον τίτλο «The Terror’s Advocate», μου είπε: «Η δικαιοσύνη, ξέρετε, μπορεί να είναι αναγκαία για την επιβολή της τάξης, αλλά δεν είναι πάντοτε δίκαιη. Και δεν μπορεί να είναι δίκαιη από τη στιγμή που δεν γνωρίζει την Αλήθεια. Στη δίκη, επομένως, δεν βγαίνει η Αλήθεια. Βγαίνει η Aλήθεια της δικογραφίας. Γιατί οι δικαστές δικάζουν βάσει αυτών που ακούν και βλέπουν. Κι αυτά δεν είναι η Αλήθεια, αλλά η Aλήθεια της δικογραφίας…».

Κύπρος - Φτηνές συνωμοσίες σε καμένη γη

Άριστος Μιχαηλίδης

Όποιος δεν συνειδητοποιεί ακόμα ότι εδώ και μήνες βαδίζουμε σε μια κλωστή και κάθε στιγμή κινδυνεύουμε να πέσουμε στην άβυσσο και να μην ξανασηκωθούμε, ζει σε άλλο κόσμο. Στον κόσμο του. Και φαίνεται ότι ορισμένοι κάνουν το παν για να μας το αποδεικνύουν. Για να επιδεινώνουν την κατάστασή μας, την ανασφάλεια, την κοινωνική αναταραχή, την υγεία μας και τα νεύρα μας. Κάθε μέρα, μα κάθε μέρα, γινόμαστε μάρτυρες μιας νέας γελοιότητας, μιας τραγικής ανευθυνότητας, μιας απίστευτα εγκληματικής συμπεριφοράς. Να προσέχει ο ένας το κόμμα του, ο άλλος τον εαυτούλη του, ο άλλος τα οφίκια του κι ο άλλος να στρώνει δρόμους για το μελλοντικό του βόλεμα.

Κύπρος : Σπατάλη και ανευθυνότητα

Άριστος Μιχαηλίδης

Δεν ευθύνεται κανένας για όσα υποφέρουμε;

Όσοι κυβέρνησαν τον τόπο, όσοι βρέθηκαν σε θέσεις διαχείρισης κρατικών υποθέσεων, όσοι είχαν ευθύνες και φάνηκαν ανεπαρκείς, δεν δικαιούνται σήμερα να παριστάνουν ότι κάνουν αγώνα ενάντια στο μνημόνιο και την τρόικα και ότι δεν αντιλαμβάνονται πώς φτάσαμε εδώ. Διότι αυτοί είναι που τα έκαναν θάλασσα και σήμερα υποβάλλονται οι πολίτες και η χώρα σε αυτή την πρωτοφανή δοκιμασία και στον εξευτελισμό να του επιβάλλουν πεντέξι ξένοι αμείλικτοι τεχνοκράτες με ποιο τρόπο θα νοικοκυρευτεί το κράτος και ποιες θυσίες θα κάνει ο λαός. Τι χρείαν έχουμε άλλου παραδείγματος όταν έχουμε μπροστά μας το ρεπορτάζ του Φιλελεύθερου, που με ένα μόνο γεγονός σπατάλης και κακοδιαχείρισης αποκαλύπτει την πλήρη εικόνα των ευθυνών και της νοοτροπίας, που μας βύθισαν στο χάλι μας το μαύρο; Το επαναλαμβάνω για όσους δεν έδωσαν προχτές τη δέουσα προσοχή: Η κυβέρνηση, έλεγε το ρεπορτάζ του Μιχάλη Χατζηστυλιανού, αποφάσισε να κτίσει γραφεία, υπόστεγα συντήρησης ελικοπτέρων και υπόστεγο για 12 οχήματα στην αεροπορική βάσης Λακατάμιας. Το έργο ολοκληρώθηκε κατά τη συμφωνία και το κράτος το παρέλαβε στις 22/10/2009 πληρώνοντας δυόμιση εκατομμύρια ευρώ, για την ακρίβεια: €2.516.369. Δεν βρήκαμε αν έκαναν και εγκαίνια με κορδέλες και κάμερες, πάντως χρησιμοποίησαν τα έργα των δυόμιση εκατομμυρίων για τρεις μήνες. Στις 22/1/2010, το ΓΕΕΦ διέταξε τη διάλυση της μονάδας, τα ελικόπτερα μεταφέρθηκαν στην Πάφο και το κύριο μέρος των εγκαταστάσεων αχρηστεύτηκε. Κάτι ανάλογο έγινε και σε άλλη στρατιωτική μονάδα όπου κτίστηκαν αποθήκες πυρομαχικών με κόστος €300.000 (ευτυχώς αυτό μας ήρθε φθηνότερα) και πέντε μήνες αργότερα οι αποθήκες αχρηστεύτηκαν διότι αποφασίστηκε η μετακίνηση της μονάδας. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε άλλα παραδείγματα, όπως τη μετακίνηση του στρατοπέδου Στέλιος Παναγίδης, που κόστισε συνολικά ενάμιση εκατομμύριο το 2011 για να πάρει τη θέση του το έργο του Κατάρ, που τελικά δεν έγινε.