Θυγατέρες και γαμπροί με προσόντα ή τα καμώματα ενός συστήματος μόνιμων πελατειακών σχέσεων

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

 Του Άριστου Μιχαηλίδη  

TO κακό ξεκίνησε με ένα διορισμό, που έγινε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μόλις ανέλαβε καθήκοντα και «πέρασε» σαν κάτι φυσιολογικό. Ήταν ο διορισμός του γαμβρού του, Νίκου Μούδουρου στο προεδρικό ως «ειδικός σύμβουλος» στην τουρκική πολιτική. Δεν είχε σημασία αν θα έκανε καλά τη δουλειά του, ούτε αν είναι καλό παιδί, ούτε αν κάνει καλές μεταφράσεις, σημασία είχε ότι παντρεύτηκε την κόρη του κ. Χριστόφια. Το μήνυμα από αυτό τον διορισμό ήταν ότι κι άλλοι κρατικοί αξιωματούχοι δικαιούνται να ανοίγουν δρόμους στα δικά τους παιδιά, γαμπρούς, ανίψια κ.λπ. φτάνει να έχουν τα προσόντα και δεν πειράζει αν έχουν τα ίδια προσόντα και πολλοί άλλοι. Ήταν ένας διορισμός ορόσημο, τον οποίο αποδέχτηκαν όλοι και σιώπησαν· η κυπριακή κοινωνία, η πολιτική ηγεσία, αλλά και οι δημοσιογράφοι. Σε μια κοινωνία όμως, που θέλει να είναι και να φαίνεται δίκαιη, ακόμα κι αν ο γαμβρός ή η θυγατέρα υπερτερούν σε προσόντα όλων των άλλων, δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται να χρησιμοποιεί κανείς το αξίωμά του για να επηρεάζει διορισμούς συγγενών του, πολύ περισσότερο για να διορίζει ο ίδιος.
Με την ίδια λογική θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι και η υπόθεση του Ανδρέα Μολέσκη δεν είναι σκάνδαλο, είναι μια συνηθισμένη διαδικασία, που τώρα τελευταία έγινε θεσμός. Ο κ. Μολέσκης, επικεφαλής μιας τεράστιας γκάμας εργασιών γύρω από την ευρωπαϊκή προεδρία της Κύπρου, κατηγορήθηκε ότι φρόντισε να διοριστεί στις Βρυξέλλες για δουλειές της προεδρίας ο φίλος και συγκάτοικος της θυγατέρας του.