Χρήστος Ψιλογένης
Ξαναγράφοντας την πρόσφατη κυπριακή
ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ είναι ο κατ' εξοχήν θεσμός της δημοκρατίας, γιατί ο λαός εκφράζει απευθείας τη βούλησή του για ένα σημαντικό ζήτημα. Προβλεπόταν ακόμα και από το αντιδημοκρατικότατο σχέδιο Ανάν, που ο λαός απέρριψε με συντριπτική πλειοψηφία. Γεγονός όμως που δεν άρεσε, ούτε στους ξένους αρχιτέκτονες, μήτε στους ντόπιους εργολάβους. Που αντί να πείσουν τους ξένους για τα δίκαια των Ε/κ, βάλθηκαν να πείσουν τους Ε/κ, για τα «δίκαια» των κατακτητών. Παραβλέποντας ότι αυτοί ενδιαφέρονται μόνο για τη νομιμοποίηση του εγκλήματός τους. Έτσι, το τακτικό φροντιστήριο του ΡΙΚ για τα καλά του κάκιστου σχεδίου, συμπληρώνουν τώρα τα κατά παραγγελία ντοκιμαντέρ για να αποδείξουν, ότι για το πολύχρονο αδιέξοδο στο Κυπριακό, δεν φταίει η απληστία των κατακτητών, αλλά τα λάθη των Ε/κ! Οπότε, το συνεχιζόμενο έγκλημα της εισβολής και της τουρκικής λύσης που προωθείται, είναι περίπου η δίκαιη τιμωρία για τις αμαρτίες μας! Αυτός δυστυχώς ήταν και ο στόχος της ταινίας, που μας παρουσίασε το ΡΙΚ, με τον παραπλανητικό τίτλο, «Εν ονόματι της πατρίδος». Στόχος, μεμονωμένες και ασφαλώς καταδικαστέες εγκληματικές πράξεις Ε/κ, γεγονότα που δεν λείπουν από κανέναν πόλεμο, να διογκωθούν σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογήσουν το επίσημο τουρκικό έγκλημα, που άρχισε με την τουρκοκυπριακή ανταρσία του 1963, συνεχίστηκε με τους βομβαρδισμούς του 1964, και επαναλήφθηκε το 1974 με μια βάρβαρη εισβολή, που ακόμα συνεχίζεται.
