Tα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα !

Θόδωρος  Γαλανόπουλος  bwhite.theo@yahoo.gr

Ξέρετε τι μου έλεγε ένας φίλος πριν λίγες μέρες ;  αγριεμένος και απογοητευμένος; Θόδωρε μάς έφτασαν στα άκρα, δεν μας μένει τίποτε άλλο παρά να πάμε με τα άκρα! Είναι λυπηρό αλλά
είναι μια πραγματικότητα! Αυτοί ανοίξανε μόνοι τους την πόρτα του φρενοκομείου και μπήκανε στην πολιτική, ίσως και στη Βουλή ένα σωρό σούργελα που διατυμπανίζουν ότι θα  μας σώσουν κιόλας!  Εκεί φτάσαμε, τα λαμόγια έδωσαν τόπο στους γραφικούς, ίσως και επικινδύνους τώρα που το μέρος δεν έχει φαγοπότι…
 Έχει δίκιο  για το θυμό του ο λαός, θέλει κάπου να ξεσπάσει, και αλλοίμονο αν επιβράβευε τους ίδιους με ένα ακόμα γενναίο ποσοστό!  Αυτή είναι η δημοκρατία, αυτά τα υποστούν! Μαύρισμα  πολύ βαθύ τους έρχεται! Η  Ελλάδα σε  κωματώδη κατάσταση, αυτοί όμως συνεχίζουν και δανείζονται από τις τράπεζες, για να ταΐσουν τα κόμματά τους. Φυλλάδια μοιράζουν  με τη μούρη τους ακόμα και τώρα!  Η ντροπή απέδρασε από τη Βουλή και τη χώρα και κανείς δεν ενδιαφέρεται να την φέρει πίσω! Ο Πάγκαλος του καλαρέσει να πάει για πρόεδρος δημοκρατίας, αλλά έτσι που κατάντησε και η δημοκρατία και η χώρα, που έφτιαχνε με λίγο πολιτικό μέσο χιλιάδες τυφλούς συνταξιούχους όλους τους ανοιχτομάτηδες, γιατί να μην  κάνει και έναν Πάγκαλο πρόεδρο! Να δείχνουμε και στο εξωτερικό ότι η Ελλάδα κάποτε έτρωγε καλά! Λεφτά δεν υπήρχαν, υπάρχουν όμως..  αναμνηστικές κοιλιές…

Το ασυναίσθητο λαμόγιο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗΣ

---

Η μεταπολίτευση παρήγαγε ένα μοναδικό είδος ανθρώπου, εκτός από το κανονικό λαμόγιο: το ασυναίσθητο λαμόγιο. Δηλαδή μια ποικιλία ανθρώπου που έχει εγκολπωθεί το φιλελεύθερο ιδεώδες (λεφτά, σπίτι, εξοχικό, ακριβό αυτοκίνητο, καριέρα, απληστία), αλλά δηλώνει αριστερός και ίσως το πιστεύει κιόλας, νιώθοντας πως αυτό τον απενοχοποιεί από την καθημερινή, δεξιά του πρακτική και τις απολαύσεις της.
Ότι έτσι μπαίνει σε μια ηθική κολυμπήθρα του Σιλωάμ που του δίνει ταυτόχρονα το δικαίωμα να πράττει φιλελεύθερα, όπως ο άλλος, ο αντίπαλος, χωρίς, όμως, να τον κυνηγούν οι Ερινύες. Αυτή η ριζική διπλοπροσωπία, η ασυναίσθητη σύγχυση, είναι μια απάτη ευρύτατα διαδεδομένη ακόμα και σε νομοταγείς πολίτες που συνεχίζουν να τη συντηρούν – κατά το γνωστό: και τούτο ποιείν και τ’ άλλο μη αφιέναι. Οπότε, επαναλαμβάνω: εκτός από τα καθεαυτό λαμόγια, υπάρχουνε εν Ελλάδι και μερικά εκατομμύρια, τα λεγόμενα ασυναίσθητα.
Οι σοσιαλ-αριστεροί πολιτικοί που έχωσαν τη μούρη στο γλυκό είναι εξέχοντα, αντιπροσωπευτικά τέκνα αυτής της ταξιανθίας – τα δεξιά λαμόγια έχουνε άλλα χαρακτηριστικά, κατ’ αναλογίαν. Η κύρια μάζα, τα ημισκούμπρια, δηλαδή οι ασυναίσθητοι – κατά τα άλλα μια χαρά άνθρωποι – είναι (ή είμαστε) όλοι αυτοί, όλοι εμείς, που τώρα έχουμε δίκιο.
Και η χώρα πάει όπως πάει για έναν απλό λόγο: γιατί όλοι έχουμε δίκιο, είτε με τον έναν μας εαυτό, είτε με τον άλλο.