Η ελληνική κηδεία της γερμανικής λιτότητας - Μια σημαντική ανάλυση του Joschka Fischer πρώην υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας που επισημάνει όχι μόνο ότι η λιτότητα δεν λειτουργεί αλλά επίσης την αναγκαιότητα να συμβιβαστεί η Μέρκελ

Joschka Fischer* 

Όχι πολύ παλιά, γερμανοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι διακήρυσσαν ότι η κρίση στην ευρωζώνη είχε παρέλθει. Η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση, πίστευαν ότι είχαν μετριάσει την καταιγίδα. Σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτό ήταν ακόμη ένα λάθος. Το τελευταίο λάθος, όπως και τα προηγούμενα, πηγάζει από ευσεβείς πόθους - και για ακόμη μία φορά, είναι η Ελλάδα που διακόπτει την ονειροπόληση. Ακόμη και πριν την σαρωτική νίκη του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες γενικές εκλογές στην Ελλάδα, ήταν εμφανές ότι η κρίση δεν υποχωρεί αλλά απειλεί με κλιμάκωση. Η λιτότητα απλά δεν λειτουργεί.

Ευρωπαϊκή Οικονομία - Αλλάζουν γραμμή οι Γερμανοί;

 
Γιώργος Δελαστίκ

Το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» είναι βέβαιο: «Ευρωκρίση - Στροφή 180 μοιρών του Βερολίνου» ήταν ο τίτλος ανάλυσής του τη Δευτέρα. «Η γερμανική κυβέρνηση απομακρύνεται από την υπαγόρευση λιτότητας για τη Νότια Ευρώπη» υπογράμμιζε στον υπότιτλο του άρθρου που δικαιολογημένα έκανε τον γύρο της Ευρώπης. Δεν έλειπε, βέβαια, και κάποια δόση ειρωνίας. «Ακούστηκε σχεδόν σαν να ήθελε κάποιος άρτι προσηλυτισθείς να διαλαλήσει την υπόσχεση του βασιλείου των ουρανών. Τόσο ενθουσιασμένος ήταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από τις πιο πρόσφατες γνώσεις του στην υπόθεση σωτηρίας του ευρώ» έγραφε το περιοδικό ευθύς εξαρχής

Πατώντας σε δύο βάρκες

Tου Σταύρου Λυγερού Ηταν εξ αρχής προφανές ότι η Μέρκελ δεν ήρθε στην Αθήνα για να διαπραγματευθεί με τον Σαμαρά. Η όποια συνεννόηση μεταξύ τους έχει ήδη γίνει. Ηρθε για λόγους πολιτικού συμβολισμού και βεβαίως για να βελτιώσει κατά το δυνατόν την εικόνα της Γερμανίας στην ελληνική κοινή γνώμη. Το πρώτο μήνυμα της καγκελαρίου είχε αποδέκτες τους Ελληνες και ουσιαστικά ήταν επανάληψη της πάγιας θέσης του ευρωιερατείου: για να παραμείνετε στην Ευρωζώνη πρέπει να εφαρμόσετε το Μνημόνιο και τη βούληση να εφαρμόσει το Μνημόνιο την έχει μόνο η τρικομματική κυβέρνηση. Εμμέσως πλην σαφώς, λοιπόν, προσέφερε πολιτική στήριξη στον πρωθυπουργό

Ευρωζώνη - Κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης μας απειλεί...

Της Ζέζας Ζήκου

Ολοι μας γνωρίζουμε το κλασικό σενάριο των ταινιών δράσης: Ο ηρωικός μπαρουτοκαπνισμένος βετεράνος που έχει αποσυρθεί, παρά τη θέλησή του, από την ενεργό δράση καλείται ξανά για να σώσει την κατάσταση, αφού η ανίκανη γραφειοκρατία της υπηρεσίας του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες απειλές. Στο τέλος, ο ήρωας σώζει την κατάσταση, ξεφτιλίζοντας τους ανεπαρκείς καρεκλοκένταυρους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει εδώ και μια δεκαετία με την Ευρωζώνη. Χώρες που ήλπιζαν να αποκτήσουν την ασφάλεια και την ευημερία της νομισματικής ένωσης παρέδωσαν τα όπλα τους (νομισματική πολιτική, δημοσιονομική ευλυγισία, εκτύπωση χρήματος κ.λπ.) για χάρη της ένταξής τους στο ευρώ. Τώρα ψάχνουν λύσεις, αλλά οι κοινωνίες αντιδρούν.

Χριστόφορος Πισσαρίδης - Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο χρόνο και χρήμα - Η κυπριακή κυβέρνηση δεν έκανε σωστή δημοσιονομική διαχείριση...

  

Ο νομπελίστας οικονομολόγος θεωρεί ότι ήταν λάθος η εφαρμογή λιτότητας πριν από την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών ενώ ανησυχεί για «κόπωση» των εταίρων

«Τα μέτρα λιτότητας έπρεπε να εφαρμοστούν αφού πρώτα είχαν αρχίσει 

να φέρνουν αποτέλεσμα  οι μεταρρυθμίσεις» λέει ο νομπελίστας 

οικονομολόγος Χριστόφορος Πισσαρίδης

Βίλη Ζύγουρα

Ο κ. Χριστόφορος Πισσαρίδης δεν χρειάζεται συστάσεις. Καθηγητής στη London School of Economics από το 1976, τιμήθηκε το 2010 μαζί με τους Πίτερ Ντάιαμοντ και Ντέιλ Μόρτενσεν με το Νομπέλ Οικονομίας. Ο κυπριακής καταγωγής νομπελίστας θεωρεί την επιβολή μέτρων λιτότητας πριν από την υιοθέτηση διαρθρωτικών αλλαγών υπεύθυνη για τις στρατιές ανέργων σε Ευρώπη και Ελλάδα, πιστεύει ότι πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος και χρήματα στη χώρα, ενώ διαβλέπει «κόπωση» των εταίρων όσον αφορά «το ελληνικό ζήτημα» και διαφωνεί με την προοπτική ενός δεύτερου «κουρέματος».

Κρούγκμαν: Η Λιτότητα τιμωρία που επιβάλλαμε στον εαυτό μας χωρίς λόγο

«Σιχάθηκα να είμαι η Κασσάνδρα που έχει πάντα δίκιο και κανείς δεν ακούει»

Δεν θέλει να επιβεβαιώνεται εκ των υστέρων αλλά να εισακούγεται από την αρχή ο κεϋνσιανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν

  Μας παρουσιάζουν την οικονομία σαν ένα παιχνίδι ηθικής στο οποίο το χρέος αποτελεί αμάρτημα άρα τώρα πρέπει όλοι να πληρώσουμε σφίγγοντας το ζωνάρι. Μας λένε ότι η κρίση θα πάρει πολύ χρόνο για να αντιμετωπιστεί και θα είναι αναμφίβολα επίπονη. Όλα αυτά σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν δεν περιέχουν ούτε ψήγμα αλήθειας: η λιτότητα είναι μια συλλογική τιμωρία που επιβάλαμε στον εαυτό μας και η οποία όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη αλλά δεν θα φέρει και αποτέλεσμα.

Ο Κρούγκμαν, που διδάσκει Οικονομικά στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, παραχώρησε συνέντευξη στον βρετανικό «Guardian» με την ευκαιρία της έκδοσης του τελευταίου του βιβλίου «End This Depression Now!» («Σταματήστε αυτή την ύφεση τώρα!»). Στο βιβλίο, ο ειδικός αυτός στον Τζον Μέιναρντ Κέινς εξηγεί πώς καταλήξαμε να κάνουμε το αντίθετο από αυτό που πρεσβεύει η λογική και υπαγορεύει η Ιστορία ότι πρέπει να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση.

Η καταστροφική λιτότητα των Ευρωπαίων

Ο θάνατος ενός παραμυθιού

ΤΑ ΝΕΑ / THE NEW YORK TIMES, Του Paul Krugman

Τα δύο τελευταία χρόνια οι περισσότεροι από αυτούς που διαμορφώνουν την πολιτική στην Ευρώπη έχουν απορροφηθεί πλήρως από ένα καταστροφικό οικονομικό δόγμα. Σύμφωνα με το δόγμα αυτό, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να απαντήσουν στη σοβαρή ύφεση της οικονομίας όχι με τον τρόπο που προτείνουν τα οικονομικά εγχειρίδια - δαπανώντας περισσότερα για να αντισταθμίσουν την πτώση της ιδιωτικής ζήτησης -, αλλά με χρηματοπιστωτική λιτότητα, μειώνοντας τις δαπάνες, σε μια προσπάθεια να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους.

FT Deutschland: Η λιτότητα επιταχύνει την κατάρρευση των Ελλήνων

Για κίνδυνο που αφορά όλη την Ευρώπη μιλούν τρία ερευνητικά ινστιτούτα

 Είναι κατά το ήμισυ γνωστό ότι η σκληρή σταθεροποίηση ανακόπτει την πραγματική οικονομία. Μια κοινοπραξία από τρία ερευνητικά ινστιτούτα αποτίμησε το πόσο σοβαρά υποφέρει η Ευρωζώνη μέχρι το 2013 υπό την πανευρωπαϊκή επιταγή για λιτότητα. Το ΙΜΚ που πρόσκειται στα γερμανικά συνδικάτα παρουσίασε χθες την πρόβλεψή του από κοινού με τους συνεργάτες του, το γαλλικό OFCE και το αυστριακό Wifo. Σύμφωνα μ’ αυτό οι αρνητικοί ρυθμοί παρατηρούνται κυρίως στις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης. Από το 2010 μέχρι το 2013 ο αρνητικός δημοσιονομικός ρυθμός στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία θα ανέρχεται συνολικά περίπου στο 12% του ΑΕΠ της καθεμίας. Για την Ελλάδα μάλιστα θα ανέρχεται στο 24%.

Bloomberg: Υπεύθυνοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες εάν αποτύχει η λιτότητα στην Ελλάδα

Τις ευθύνες που αναλαμβάνουν οι ηγέτες της Ευρωζώνης, αν αποτύχει το γερμανικό σχέδιο λιτότητας για την Ελλάδα, τονίζει σε άρθρο γνώμης το πρακτορείο ειδήσεων.Τις ευθύνες που αναλαμβάνουν οι ηγέτες της Ευρωζώνης, αν αποτύχει το γερμανικό σχέδιο λιτότητας για την Ελλάδα, τονίζει σε άρθρο γνώμης το πρακτορείο Bloomberg.Το άρθρο, με τίτλο: «Η αναταραχή στην Ελλάδα κάνει πιο επείγουσα την ανάγκη ανακούφισης από το χρέος», τονίζει ότι αντί οι ηγέτες της Ευρωζώνης να προειδοποιούν τους Έλληνες για την έξοδό τους από το ευρώ, θα ήταν καλύτερο να τους εξηγήσουν γιατί είναι αναγκαία τα επώδυνα μέτρα και πώς οι δικές τους οικονομίες συμμετέχουν στο βάρος της σταθεροποίησης του κοινού νομίσματος, το οποίο ήταν σχεδιασμένο με λάθος τρόπο. «Αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποτύχουν σε αυτή την προσπάθεια, υπάρχει ο κίνδυνος να κατηγορηθούν, αν αποτύχει το φάρμακο της λιτότητας, ανεξάρτητα από το αν πολλά από τα προβλήματα της Ελλάδας είναι αυτοδημιούργητα», σημειώνει το άρθρο.Το Bloomberg σημειώνει ότι το γερμανικό σχέδιο, που βασίζεται στη λιτότητα, δεν είναι αποτελεσματικό και πρέπει να διευρυνθεί επειγόντως.

Ζούμε το φιάσκο του δόγματος της λιτότητας

Paul Krugman

Το Βήμα, The New York Times

Την περασμένη εβδομάδα το Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικής και Κοινωνικής Έρευνας, μία βρετανική δεξαμενή σκέψης, δημοσίευσε μία αναπάντεχη γραφική παράσταση συγκρίνοντας την τρέχουσα ύφεση με προηγούμενες υφέσεις και ανακάμψεις. Αποδεικνύεται ότι βάσει ενός σημαντικού δείκτη - εκείνου που καταγράφει τις αλλαγές στο πραγματικό ΑΕΠ από την αρχή της ύφεσης - η Βρετανία τα πάει χειρότερα τώρα σε σχέση με την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης προπολεμικά.

Τέσσερα χρόνια μετά τη Μεγάλη Ύφεση το βρετανικό ΑΕΠ είχε ανέβει και πάλι στα προηγούμενα επίπεδα. Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά τη νέα ύφεση, η Βρετανία δεν βρίσκεται κοντά στο να επανακτήσει το χαμένο έδαφος του ΑΕΠ.

Κώστας Βεργόπουλος: Ευρώ αυτοϋπονόμευση

                                      
Κώστας Βεργόπουλος
Με τη δογματική εμμονή του νεοφιλελευθερισμού, η Ευρώπη έφθασε στο πιο ακραίο, αυτοκαταστροφικό και αυτοεξευτελιστικό σημείο: είναι μοναδική νομισματική περιοχή του κόσμου στην οποία τα ιδιωτικά χρέη έναντι των τραπεζών εξασφαλίζονται και αποζημιώνονται, ενώ τα δημόσια χρέη παραπέμπονται σε διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές, με ορίζοντα την αναδιάρθρωση και το κούρεμα. Οι αγορές και οι τράπεζες ενθαρρύνονται να αγοράζουν ιδιωτικά ομόλογα, αλλά όχι κρατικά, εφ’ όσον τα δεύτερα παραμένουν σε κάθε περίπτωση λιγότερο ασφαλή από ό,τι τα πρώτα. Τα κράτη, αφού τους αφαιρέθηκε κάθε αρμοδιότητα κυριαρχίας (όπως η έκδοση χρήματος, ο δανεισμός από την κεντρική τράπεζα), παραδίδονται ανυπεράσπιστα στις αγορές ως ιδιώτες δεύτερης κατηγορίας.

Περί λιτότητας ο λόγος...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Όταν ο λαός έκοψε τις πιατέλες με το κρέας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΣΤΙΣ8 Ιουλίου 2008 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απευθύνθηκε στον λαό για να του εξηγήσει με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσει ο τόπος την επερχόμενη οικονομική κρίση. Είπε, να μην φουλάρουμε τα δοχεία βενζίνης και πετρελαίου, να κάνουμε κράτει όταν πηγαίνουμε στον μπακάλη, να μην χρησιμοποιεί τρία και τέσσερα αυτοκίνητα κάθε οικογένεια και προπάντων, να μην πηγαίνουμε στις ταβέρνες και να αφήνουμε τρεις πιατέλες γεμάτες κρέας… Η φιλοσοφία λιτότητας, που υπέδειξε στον κάθε πολίτη ο Πρόεδρος φαίνεται ότι δεν απέδωσε, διότι από τότε μέχρι σήμερα η οικονομική κρίση έχει γονατίσει και τη δημόσια οικονομία και τις οικογένειες και τις επιχειρήσεις, αλλά και τις ταβέρνες, που δεν έχουν πλέον πιατέλες γεμάτες κρέας στα τραπέζια διότι τα τραπέζια δεν έχουν πελάτες.
Δηλαδή, οι πολίτες, θέλοντας και μη, έκαναν αυτό που τους ζήτησε ο Πρόεδρος: Έκοψαν και τις πολλές πιατέλες με κρέας, έκοψαν και τον μπακάλη, αλλά η κρίση επιδεινώθηκε.
Πρέπει μάλλον να το ξανασκεφτεί ο Πρόεδρος, έστω και με δυόμισι χρόνια καθυστέρηση, για να διερωτηθεί, μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι οι γεμάτες πιατέλες, που άφηνε ο κόσμος στις ταβέρνες.
Η υποχρεωτική λιτότητα του λαού φαίνεται ότι δεν σώζει την κατάσταση όταν η σπατάλη του κράτους ή, έστω, η οικονομική περισυλλογή του, δεν συμβαδίζει με τη λιτότητα που επιβάλλει η εποχή. Ούτε βεβαίως δίνει και το καλό παράδειγμα. Όταν δηλαδή ο Πρόεδρος καλεί τον λαό να κάνει κράτει στον μπακάλη, («Θέλω να ρωτήσω έντιμα τον καθένα από εμάς. Κάνουμε κράτει; Αγοράζουμε δηλαδή από τον μπακάλη εκείνα που είναι αναγκαία;» - 8 Ιουλίου 2008) αλλά ο ίδιος αποφασίζει ξαφνικά να προωθήσει την ανέγερση νέας αίθουσας δεξιώσεων στο Προεδρικό Μέγαρο, με κόστος κοντά στα πέντε εκατομμύρια, δίνει παράδειγμα εγκράτειας;