Ο Γιώργος Βιζυηνός αποτελεί ένα σπουδαίο κεφάλαιο της
ελληνικής λογοτεχνίας με μεγάλες παρακαταθήκες τα έργα του, όπως «Το
αμάρτημα της μητρός μου», «Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου», «Το
μόνον της ζωής του ταξείδιον», «Μοσκώβ Σελήμ» και ο «Τρομάρας».
Τα περισσότερα διηγήματά του είναι αυτοβιογραφικά και μαρτυρούν τα άσχημα βιώματα που είχε ο συγγραφέας, με δεδομένο ότι οι ιστορίες του είναι ως επί το πλείστον τραγικές.
Τα περισσότερα διηγήματά του είναι αυτοβιογραφικά και μαρτυρούν τα άσχημα βιώματα που είχε ο συγγραφέας, με δεδομένο ότι οι ιστορίες του είναι ως επί το πλείστον τραγικές.