Μαλούχος Γεώργιος Π.
Ο Μαύρος Καβαλάρης
Μια χώρα που δοξάζει τον Καραμανλή
και δεν θυμάται τον Πλαστήρα είναι άξια της τύχης της
Πέθανε πάμφτωχος σε ένα δυάρι πάνω σε ένα ράντζο. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, αρνήθηκε να του φέρουν κρεβάτι λέγοντας ότι «τόσοι άνθρωποι μένουν σε παράγκες, εγώ θα έχω κρεβάτι;». Ο αδελφός του, σε μεγάλη ηλικία, χρειάστηκε να δουλέψει και πήγε στου Φιξ παγοπώλης. Τον ρώτησαν αν είχε συγγένεια με τον τρεις φορές πρωθυπουργό της Ελλάδας. Απάντησε «ναι, αλλά μην το πείτε ότι σας το είπα, γιατί θα με αναγκάσει να φύγω.
Αξίζει να θυμηθεί κανείς τον Νικόλαο Πλαστήρα φέτος που συμπληρώνονται
εξήντα χρόνια από το θάνατό του και, ειδικά σήμερα, ογδόντα χρόνια από
το πραξικόπημά του το 1933, ένα από τα πολλά του ελληνικού Μεσοπολέμου.
Ηταν μια μορφή που μπορεί να διδάξει πολλά με κυριότερα την ανιδιοτέλεια
της προσφοράς στα κοινά, αλλά και, με αφορμή εκείνο το κίνημα, το πώς
οι ακραίες πολιτικές συνθήκες μπορούν να οδηγήσουν ακόμα κι έναν τόσο
μεγάλο πατριώτη, που είχε προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στην πατρίδα, να
κάνει και μεγάλα λάθη.
