Η χρονιά που μας πέρασε, αλλά και τα
προηγούμενα χρόνια, σημάδεψαν την ζωή πολλών ανθρώπων, εκατομμυρίων, σε όλο τον
πλανήτη. Ήταν χρόνια άγριου χειμώνα με την κατάρρευση της οικονομίας στην πάλαι
ποτέ κραταιά Δύση. Το κακό ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2008, παρέσυρε στη συνέχεια
την Ευρώπη και επηρέασε φυσικά και τις φτωχότερες γειτονιές του πλανήτη. Η
λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού ανέτρεψε στο πέρασμα της ότι με αγώνες και
κόπους δημιουργήθηκε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια κοινωνία,
τουλάχιστον στην Ευρώπη, με κάποιες κοινωνικές ισορροπίες. Το κράτος προνοίας
περιορίστηκε στο ελάχιστο ενώ τα καραβάνια των ανέργων και των μεταναστών από τις χειμαζόμενες χώρες
περιπλανώνται από χώρα σε χώρα, αναζητώντας
ψωμί και μια ελάχιστη αξιοπρέπεια. Η Ευρώπη ειδικά,
αυτή της κοινωνικής αλληλεγγύης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τάφηκε για την
ώρα κάτω από τις γερμανικές φιλοδοξίες και την πολιτική της λιτότητας. Το χάσμα
ανάμεσα σε βορρά και νότο που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, έβαλε,
προσωρινά ας το ελπίσουμε, τέρμα στο όραμα της Ευρώπης των λαών και
τροχιοδρόμησε αυτή των ταπεζιτών και των μονοπωλίων.
