Η ουτοπία στη ζωή του ανθρώπου

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΚΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΘΑΝΑΣΗΣ  ΓΙΑΛΚΕΤΣΗΣ

Ο ΑΚΟΛΟΥΘΟΣ διάλογος μεταξύ του γάλλου ιστορικού Πιέρ Ροζανβαλόν και του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ έγινε μπροστά σε μεγάλο κοινό στην πόλη Ρεν και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Liberation».

Μαξ Αρμανέ : Ηδη πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, οι συλλογικές ουτοπίες που απαιτούσαν το κράτος να φέρει την ευτυχία σε όλους απέτυχαν. Ο καπιταλισμός ξαναβρέθηκε μόνος του και μια νέα ουτοπία αναδύθηκε, εκείνη της αγοράς. Νόμιζαν ότι η συσσώρευση ιδιωτικών ελατωμμάτων θα δημιουργούσε δημόσιες αρετές. Ζήσαμε επί τριάντα χρόνια με βάση αυτό το μοντέλο του «αόρατου χεριού», το οποίο θα προσέφερε ωφέλιμο έργο εξισορροπώντας την προσφορά και τη ζήτηση. Και ακολούθησε νέα κατάρρευση. Τίθεται επομένως το ερώτημα: Υπάρχουν άλλα μέσα για να φανταστούμε την «κοινή μας ζωή», για να φανταστούμε άλλες ουτοπίες;
Πιέρ Ροζανβαλόν: Ιστορικά, υπάρχουν δύο οικογένειες ουτοπιών.