Το πασχαλινό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Σύμφωνα με τον αστικό μύθο αλλά και μαρτυρίες από Έλληνες λογοτέχνες όπως ο Κώστας Βάρναλης ο "άγιος των ελληνικών γραμμάτων" Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ήταν ένας δημιουργός ασκητής, ένας λογοτέχνης με άσβεστη πίστη στο καλό μέσα του.

Με αφορμή τις μέρες της κατάνυξης που έντυσε περίτεχνα με τις λέξεις και τα σημεία στίξης του αναδημοσιεύουμε την αφήγηση του.
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάτης έδωσε για δημοσίευση το παρακάτω κείμενο στο περιοδικό "Ἑλληνικὴ Δημιουργία", ἔτος Β’, τόμος Τρίτος, τεῦχος 29. Το πασχαλινό διήγημα του Παπαδιαμάντη συμπεριλαμβάνεται στα Άπανατα του μεγάλου λογοτέχνη (Παπαδιαμάντης, Άπαντα, τόμος δεύτερος, Κριτική Έκδοση, Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, Εκδόσεις Δομός, Αθήνα 1982)

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Πάσχα Ρωμέϊκο

Ὁ μπάρμπα-Πίπης, ὁ γηραιὸς φίλος μου, εἶχεν ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ καπέλλα, διαφόρων χρωμάτων, σχημάτων καὶ μεγεθῶν, ὅλα ἐκ παλαιοῦ χρόνου καὶ ὅλα κατακαίνουργια, τὰ ὁποῖα ἐφόρει ἐκ περιτροπῆς μετὰ τοῦ εὐπρεποῦς μαύρου ἱματίου του κατὰ τὰς μεγάλας ἑορτὰς τοῦ ἐνιαυτοῦ, ὁπόταν ἔκαμνε δυὸ ἢ τρεῖς περιπάτους ἀπὸ τῆς μιᾶς πλατείας εἰς τὴν ἄλλην διὰ τῆς ὁδοῦ Σταδίου. Ὁσάκις ἐφόρει τὸν καθημερινὸν κοῦκον του, μὲ τὸ σάλι του διπλωμένον εἰς ὀκτὼ ἢ δεκαὲξ δίπλας ἐπὶ τοῦ ὤμου, συνήθιζε νὰ κάθηται ἐπί τινας ὥρας εἰς τὸ γειτονικὸν παντοπωλεῖον, ὑποπίνων συνήθως, μετὰ τῶν φίλων, καὶ ἦτο στομύλος καὶ διηγεῖτο πολλὰ κι ἐμειδία πρὸς αὐτούς.