ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Afficher tous les articles

samedi 8 décembre 2012

Το χρονογράφημα μας


  Ξεριζωμός

Της Ασπασίας Μπούμπαρη

Η Ισμήνη έκλεισε τον υπολογιστή και τα μάτια της. Κουράστηκε να παραβιάζει τις αντοχές της. Τίποτα σοβαρό πάλι. Όχι ότι περίμενε να βρει δουλειά τώρα πια, αλλά ήθελε να εξαντλήσει και την τελευταία δικαιολογία πως έκανε πραγματικά τα πάντα προτού να πάρει την μεγάλη απόφαση. Να φύγεις στα 45 δεν είναι απλά απόφαση. Είναι επανάσταση κι ας ακούγεται μελό.
Η ρίζα είχε φτάσει 2 πόντους στο μαλλί  της. Η άλλη ρίζα του μεσόκοπου κορμιού της, σαν αιωνόβιας ελιάς ήταν βαθιά χωμένη στο Αττικό έδαφος. Πως ξεριζώνεις μια γέρικη ελιά; Κι άντε και   την ξερίζωσες. Μεταφυτεύεται; Σε τι έδαφος να ευδοκιμήσει;
Κάθισε στον καναπέ και τέντωσε τα πόδια της μπροστά. Ακούστηκαν  παρατεταμένα κρακ σαν μια κακή μουσική συναυλία. Δεν πρέπει να την πάρει ο ύπνος στον καναπέ. Έκανε ακόμα ψύχρα και η μέση της δεν άντεχε στην υγρασία. Τώρα μεγάλωσε. Κάποτε δεν την κρατούσε τίποτα πίσω. Μέσα σ' όλα ήτανε. Παντού έτρεχε. Εθελοντικά σε διάφορες εκδηλώσεις. Όσο για δουλειές, δεν προλάβαινε. Είχε κτίσει ένα καλό όνομα και ήταν περιζήτητη. Κοίταξε το κενό και θυμήθηκε το δικό της κενό. Μέσα της ήταν το χάος. Γιατί είχε απομείνει μόνη;

samedi 2 avril 2011

Μικρές χαρές :Τις Παρασκευές λύνεται ο κόμπος της εβδομάδος

Ξόρκια και μαγγανείες

Τις Παρασκευές ανατέλλει άλλος ήλιος. Βλέπεις τον κόσμο αλλιώς. Τη νύχτα μέρα. Τις δυκολίες ευλογία. Τις ώρες ευρύχωρες. Και τα δεινά του κόσμου, αναπόσπαστο στοιχείο του δράματος... Δεν ξεχνάς τη Φουκουσίμα ούτε ξεπλένεις το αίμα στη Λιβύη αποστρέφοντας το βλέμμα. Τίποτε δεν διαγράφεται ούτε υποτιμάται στο υπερώο της Παρασκευής.
Η ανέχεια, οι απολύσεις, οι δύσκολες αναπνοές του διπλανού για επιβίωση - όλα είναι εδώ. Απλώς, η Παρασκευή -αυτό το ηλιόλουστο μπαλκόνι που μένει ανοιχτό μέχρι το χάραμα της Δευτέρας- σου ανάβει τσιγάρο και νιώθεις φαντάρος σε τριήμερη άδεια. Στρατιώτης που βρίσκει χρόνο, όταν σιγούν προσωρινά τα όπλα, να διαβάσει τα γράμματα των γονιών και της αγαπημένης... Μονάχα με 'κείνο το βάσανο, τον θάνατο, τα βρίσκεις δύσκολα. Τότε ψάχνεις για γέφυρες με το χάος. Για μαγγανείες και προσωπικές αλχημείες.