Με αφορμή την επέτειο του «Οχι»
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η
Ελλάδα ζει πια καθημερινά σε κλίμα απειλών, παραβιάσεων και προκλήσεων
της Τουρκίας. Το αποδεικνύουν συνεχώς οι δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν και
των άλλων αξιωματούχων, οι χάρτες που επίσημα ή ανεπίσημα κυκλοφορούν
στο Διαδίκτυο, οι υπερπτήσεις τουρκικών αεροπλάνων πάνω από ελληνικά
νησιά στο Αιγαίο, απόψεις που διατυπώνονται από την πλευρά τους περί
ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδας και χωρικών υδάτων. Γενικότερα ακόμη, αποδεικνύεται
από τη συστηματικά «νταηλίδικη» συμπεριφορά του καθεστώτος Ερντογάν,
κυρίως προς την Ευρωπαϊκή Ενωση, ώστε να μην επιτρέπει τη δημιουργία
προσδοκιών περί ουσιαστικής προστασίας μας, αν και όταν γίνει ποτέ... το
«κακό».
Οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούν συνήθως τακτική αποφυγής φραστικής έντασης, με κάποιες γελοίες εξαιρέσεις τύπου Καμμένου στο πρόσφατο παρελθόν. Εως τώρα προσπαθούσαν να αποφύγουν την πρόκληση θερμού επεισοδίου με έναν απρόβλεπτο γείτονα που έχει πια μόνιμα «λυμένο το ζωνάρι» και σίγουρα υπερέχει στρατιωτικά. Τώρα όμως έχει προστεθεί εμφανώς ακόμη ένας παράγων που κάνει τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα. Αμερικανοί ΝΑΤΟ, Ρώσοι ενθαρρύνουν άμεσα ή έμμεσα το καθεστώς Ερντογάν να ασκεί bullying προς κάθε κατεύθυνση,
Οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούν συνήθως τακτική αποφυγής φραστικής έντασης, με κάποιες γελοίες εξαιρέσεις τύπου Καμμένου στο πρόσφατο παρελθόν. Εως τώρα προσπαθούσαν να αποφύγουν την πρόκληση θερμού επεισοδίου με έναν απρόβλεπτο γείτονα που έχει πια μόνιμα «λυμένο το ζωνάρι» και σίγουρα υπερέχει στρατιωτικά. Τώρα όμως έχει προστεθεί εμφανώς ακόμη ένας παράγων που κάνει τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα. Αμερικανοί ΝΑΤΟ, Ρώσοι ενθαρρύνουν άμεσα ή έμμεσα το καθεστώς Ερντογάν να ασκεί bullying προς κάθε κατεύθυνση,