Κύπρος - Προς Αγανακτισμένους

Γ.Σέρτης

ΟΤΑΝ –γύρω στο μεσημέρι της 11ης Ιουλίου του 2011– συνειδητοποιήσαμε τι είχε συμβεί με τη φονική έκρηξη στο Μαρί, η γραφίδα στεκόταν μετέωρη μπροστά σε λευκό χαρτί.
Στο κεφάλι κουδούνιζαν οι ίδιες λέξεις, απλώς εναλλάσσονταν στη σειρά τους, με υπόκρουση της λυγμικής Φωνής του Πόντου: -Μάνα, σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες…
Ανεύθυνοι, ανάξιοι, ανίκανοι, ανεπαρκείς.
Ανάξιοι, ανίκανοι, ανεπαρκείς, ανεύθυνοι.
Ανίκανοι, ανεπαρκείς, ανεύθυνοι, ανάξιοι.
Ανεπαρκείς, ανεύθυνοι, ανάξιοι, ανίκανοι.

Κύπρος - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ - Προς Βαρυπενθούντας

Του Γ. Σέρτη

Στο ετήσιο μνημόσυνο των Δεκατριών, αναγκαία η αναδημοσίευση από τη στήλη (Το μονόστηλο τυπώθηκε την επαύριον της τραγωδίας).
ΠΟΙΟΣ λόγος παραμυθίας ν’ αρκέσει για τέτοια τραγωδία;
Δάνειο επιτύμβιο επίγραμμα:
«Οίδε πάτραν, πολύδακρυν επ’ αυχένι δεσμόν έχουσαν, ρυόμενοι δνοφεράν αμφεβάλοντο κόνιν· άρνυνται δ’ αρετάς αίνον μέγαν. Αλλά τίς αστών τούσδ’ εσιδών θνάσκειν τλάτω υπέρ πατρίδος».
(Η σκόνη τούς αγκάλιασε η ζοφερή, για να λυτρώσουν την πατρίδα τους που ζυγός δουλείας αλγεινός τον τράχηλό της βάραινε.

Κύπρος - Το έγκλημα, που δεν θα ξεπεράσουμε ποτέ

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΕΝΑΣ ολόκληρος χρόνος και δεν το ξεπεράσαμε ακόμα. Πώς μπορεί να έγινε τέτοιο κακό; Γιατί; Ένα βάρος ασήκωτο πάνω στους ώμους μας, στους ώμους όλης της κοινωνίας μας, στους ώμους του καθενός ξεχωριστά. Το βάρος ενός κακού, που δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε. Το βάρος ενός κακού, που πλακώνει τον τόπο μας, τους ανθρώπους μας, να μας συνθλίβει, να αδικεί τις οικογένειες δεκατριών συνανθρώπων μας και να είναι δεμένα τα χέρια μας, να μην μπορούμε να απαλύνουμε τον πόνο τους και να ησυχάσει κάπως η συλλογική μας συνείδηση. Γιατί αυτό το κακό ήταν όλων μας. Η ανικανότητα, η ανευθυνότητα, η ανεπάρκεια, η υστεροβουλία, η απρονοησία…

Κύπρος - Έκρηξη στο Μαρί - Τώρα συνειδητοποιούν τον εφιάλτη...

Του Μάριου Αδάμου
 
Κορυφώνονται σήμερα οι εκδηλώσεις μνήμης με συγκέντρωση έξω από το Προεδρικό
Έναν ολόκληρο χρόνο μετά την έκρηξη στο Μαρί κι οι πληγές που άφησε πίσω της δεν έχουν επουλωθεί. Η έλλειψη των αγαπημένων τους προσώπων για τους συγγενείς των θυμάτων, μεγάλη
Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011. Ο Χάρος, που επί δυο και πλέον χρόνια ακόνιζε τα μαχαίρια του καραδοκώντας έξω από τη Ναυτική Βάση «Ευάγγελος Φλωράκης», αποφασίζει να εγκαταλείψει τη σκοπιά του και να επιτεθεί. Δεκατρείς, συνολικά, οι ήρωες που θυσίασαν το πολυτιμότερο αγαθό, τη ζωή, για την πατρίδα, εν καιρώ ειρήνης, όμως τα ερωτήματα είναι βασανιστικά, όσος και ο πόνος των συγγενών τους.

Κύπρος - Το πρωινό που ο ήλιος έσβησε στο Μαρί...

Μαρία Γεωργίου: Ο μαύρος καπνός έμεινε 

στις ψυχές μας και ίσως να μη φύγει ποτέ 

 

 

 

 

Του Πάμπου Βασιλα

 

Ητανε πρωί Δευτέρας, 11 Ιουλίου 2011.
Ήτανε πολλή ζέστη και ο περισσότερος κόσμος κοιμόταν με τα κλιματιστικά. Εκείνοι που έπιαναν πρωί δουλειά, σηκώθηκαν και ετοιμάζονταν για το μεροκάματο. Το ρολόι του χρόνου, έδειχνε λίγο πριν τις έξι και η χρονομηχανή της ιστορίας ήδη δούλευε για το πιο άγριο ίσως, το πιο τραγικό ξύπνημα του λαού μας μετά το 1974. Το πρωινό που στο λόφο νοτιοανατολικά της κοινότητας Μαρί, χάθηκαν 13 άνθρωποι, καταστράφηκαν ένας ηλεκτροπαραγωγός σταθμός και μια ναυτική βάση, αλλά και σημαδεύτηκαν οι ζωές πολλών ανθρώπων ίσως για πάντα… Πρωινό Δευτέρας με πυκνή ομίχλη του Ιουλίου που κάνει τις ιουλιανές ημέρες αποπνικτικές. Λες και το ’ξερε η φύση πως εκείνη η μέρα θα πυράκτωνε τις ψυχές μας.

Κύπρος - Τραγωδία στο Μαρί - Αβάσταχτος ο πόνος ένα χρόνο μετά

Σαν σήμερα πριν ακριβώς από ένα χρόνο η Κύπρος έζησε τον χειρότερο εφιάλτη στην ιστορία της, από τη σύσταση της Δημοκρατίας, μετά τα τραγικά γεγονότα του ’74. Η φονική έκρηξη στο Μαρί η οποία ταρακούνησε συθέμελα τον τόπο και σκόρπισε τον θάνατο σε 13 παλληκάρια, έφερε τον πόνο τη δυστυχία και την ανασφάλεια στην κυπριακή κοινωνία.
Ένα χρόνο μετά, οι συγγενείς των αδικοχαμένων θυμάτων, ζουν τον δικό τους γολγοθά, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη ότι έχασαν τόσο άδικα τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Η οργή πυκνώνει και ο πόνος μεγαλώνει όσο ο χρόνος περνά και η εκδίκαση της υπόθεσης βρίσκεται ακόμη στα αρχικά της στάδια, ενώ στο μυαλό των συγγενών πλανάται η σκέψη ότι στο τέλος κανείς δεν θα τιμωρηθεί και το έγκλημα θα συγκαλυφθεί.

Κύπρος - Ένα χρόνο μετά την τραγωδία

Εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα της φονικής

έκρηξης στο Μαρί 

 

Του Φρίξου Δαλιτη 

Οι μνήμες ακόμα νωπές και οι πληγές ακόμα ανοικτές. Ο πόνος θεριεύει ακόμα περισσότερο τις μέρες αυτές, καθώς οι θύμησες της τραγωδίας φουντώνουν. Οι σκηνές από εκείνο το μαύρο πρωινό ζωντανεύουν ξανά στο μυαλό και ο θρήνος για την καταστροφή ξεχειλίζει για ακόμα μια φορά. Ένα χρόνο μετά, ο εφιάλτης της μεγαλύτερης τραγωδίας εν καιρώ ειρήνης, που έπληξε τον τόπο μας, πλανάται ακόμα στις ψυχές του καθενός. Οι τραγικές συνέπειες του πρωινού της 11ης Ιουλίου του 2011 στοιχειώνουν ακόμα την καθημερινότητά μας. Μα πιο πολύ απ’ όλους στοιχειώνει τις ψυχές των ανθρώπων που έχασαν ένα δικό τους άνθρωπο. Δεκατρείς ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα μέσα στη λαίλαπα της καταστροφής ζητούν επιτακτικά δικαιοσύνη.

Αγωγή κατά Χριστόφια για εγκληματική αμέλεια

Ενώπιον της Δικαιοσύνης από την οικογένεια Ηρακλέους

Από την κηδεία του Επικελευστή μ. Μιχάλη Ηρακλέους.

 

Αστική αγωγή εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, λόγω της εγκληματικής αμέλειας που επέδειξαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας και άλλοι φορείς της κρατικής εξουσίας, κατέθεσαν την Τετάρτη η σύζυγος και τα δυο παιδιά του Επικελευστή μ. Μιχάλη Ηρακλέους.