Αναφορά σε δύο -των Κατακουζηνών και των Αυγέρη-Αλεξίου- εις μνήμην...
«Δες το κατάντημα αυτής της πόλης, αυτής της χώρας: τα περισσότερα πνευματικά και καλλιτεχνικά στέκια έχουν γίνει τράπεζες!» έλεγε σ' έναν περίπατό μας, σε Πανεπιστημίου και Σταδίου, ο ποιητής Δημήτρης Χριστοδούλου (και μετέφερα σε κείμενο για τα είκοσι χρόνια από το θάνατό του).
Μάρκος Αυγέρης - Ελλη Αλεξίου
Στα εν λόγω στέκια, όπως είναι γνωστό, συναντιόντουσαν άνθρωποι της τέχνης, συζητούσαν, χαριεντίζονταν, ενώ κάποιοι έγραφαν τα κείμενα που δημοσίευαν σ' εφημερίδες και περιοδικά - είτε επειδή εκεί δεν υπήρχαν γραφεία γι' αυτούς είτε επειδή οι προαναφερόμενοι χώροι τους ενέπνεαν.
Για τα στέκια εκείνα -καφενεία και σαλόνια-έχουν γράψει βιβλία ο Γιάννης Παπακώστας («Φιλολογικά σαλόνια και καφενεία της Αθήνας»), ο Γιάννης Καιροφύ-λας («Η Αθήνα και οι Αθηναίοι»), ο Αχιλλέας Χατζόπουλος («Τα καφενεία του ελληνισμού») κ.ά. Βιβλία που αφορούν ένα παρελθόν που έχει εκλείψει, στην ηλεκτρονική και μοναξιάρικη εποχή μας.