Του Ευγένιου Τριβιζά
Κάπου
στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης βρίσκεται ένας φαινομενικά ασήμαντος
δρόμος πλαισιωμένος από παλιά πέτρινα κτίρια κολλητά το ένα με το άλλο.
Κι όμως... Σε αυτό τον δρόμο έπαιξαν κάποτε ο Μπαρτ Λάνκαστερ, ο Μπιλ
Κόσμπι, ο Μελ Γκίμπσον, ο Αλαν Αρκιν, ο Λίαμ Νίσον, ο Zέρο Μόστελ και ο
Τζέρεμι Αϊρονς. Σε αυτό τον δρόμο τραγούδησαν ο Πρινς, ο Πλάθιντο
Ντομίνγκο και ο Mάικλ Τζάκσον. Αυτό τον δρόμο σημάδεψαν με την παρουσία
τους η Mαρτίνα Ναβρατίλοβα, η Λορίν Μπακόλ και η Μάγια Αγγέλου. Σε αυτό
τον δρόμο ο Κρίστοφερ Ριβ απέδειξε περίτρανα ότι αναπηρία δεν σημαίνει
και έλλειψη ανεξαρτησίας και ο Κόφι Ανάν συμφιλίωσε δύο επιθετικά
τέρατα. Σε αυτό τον δρόμο ο Ντέιβιντ Μπέκαμ έδειξε τι θα πει επιμονή, ο
Ρόμπερτ ντε Νίρο μεταμορφώθηκε σε σκύλο και η Τζούλια Ρόμπερτς κατάλαβε
τι σημαίνει η λέξη «φόβος».
