Ο κρίσιμος Δεκέμβρης του 1944

Μπέκος Γρηγόρης  

 Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Εκτός από τους Βρετανούς, κυρίως μοναρχικοί και κεντρώοι ώθησαν τα πράγματα στα άκρα»

Ο ιστορικός χαρτογραφεί λεπτομερώς τα πεδία της σύγκρουσης και διερευνά τις πολιτικές ευθύνες όλων των πλευρών

Μενέλαος Χαραλαμπίδης: «Εκτός από τους Βρετανούς, κυρίως μοναρχικοί και κεντρώοι ώθησαν τα πράγματα στα άκρα»

Ο ιστορικός χαρτογραφεί λεπτομερώς τα πεδία της σύγκρουσης και διερευνά τις πολιτικές ευθύνες όλων των πλευρών

Είναι τραγικό, αλλά η πραγματική εικόνα της απελευθερωμένης Ελλάδας ήταν η εξής: «Στις 18 Οκτωβρίου 1944 η άφιξη της ελληνικής κυβέρνησης και των βρετανικών δυνάμεων μπορεί να πραγματοποιήθηκε σε κλίμα μαζικών πανηγυρισμών και εθνικής ανάτασης, όμως οι ένοπλες δυνάμεις και των δύο πλευρών βρίσκονταν με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Ο Εθνικός Στρατός Αθηνών σε ξενοδοχεία και άλλα κτίρια του κέντρου της πρωτεύουσας, και ο ΕΛΑΣ στις συνοικίες που το κύκλωναν», όπως γράφει χαρακτηριστικά ο 44χρονος Μενέλαος Χαραλαμπίδης.
Στο βιβλίο του «Δεκεμβριανά 1944 - Η μάχη της Αθήνας» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Αλεξάνδρεια» με αφορμή την εβδομηκοστή επέτειο των γεγονότων που οδήγησαν στο ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου, ο ίδιος χαρτογραφεί για πρώτη φορά λεπτομερώς τα πεδία αυτής της ένοπλης σύγκρουσης και διερευνά με τη σειρά του τις πολιτικές ευθύνες των πλευρών που ενεπλάκησαν σε αυτήν. «Το Βήμα της Κυριακής» τον συνάντησε κοντά στην πλατεία Ηρώων, στου Ψυρρή.

«Το τάγμα του ΕΛΑΣ που ήταν οχυρωμένο σε αυτή την περιοχή - επειδή τα στενοσόκακά της προσφέρονταν για άμυνα και οδοφράγματα - χτυπήθηκε σκληρά στις 27 και στις 28 Δεκέμβρη. Οι ελασίτες δεν μπόρεσαν να κρατήσουν άλλο και υποχώρησαν στο Μεταξουργείο, όπου ως και τις 4 του Γενάρη έγινε μία από τις πιο σφοδρές και πολύνεκρες μάχες των Δεκεμβριανών, ιδίως για τον ΕΛΑΣ» ανέφερε ο ίδιος, που χρησιμοποίησε «ανεκμετάλλευτες ως σήμερα αλλά κατατοπιστικές πηγές» προκειμένου «να έχουμε σε ένα ενιαίο σύγγραμμα όλο το πλαίσιο της Μάχης της Αθήνας».

Κοινωνία - Οι βιβλιοθήκες του μέλλοντος

 

Μαρία ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

Αν η Αθήνα μετατρεπόταν σε πεδίο μάχης θα σκεφτόσασταν ποτέ να βρείτε καταφύγιο στην Εθνική Βιβλιοθήκη; Ή το εντελώς αντίθετο: αν αναζητούσατε ένα μέρος να αποσυρθείτε, μια «όαση για σκέψη και αναστοχασμό» θα επιλέγατε την Εθνική Βιβλιοθήκη ή μια ήσυχη γωνιά στο καφέ της γειτονιάς σας;

Η Ελλάδα θα υποδεχτεί τη νέα Εθνική Βιβλιοθήκη στο Φαληρικό Δέλτα, το 2016. Σε λιγότερο από δύο χρόνια ένα κτίριο σχεδιασμένο από τον Ρέντσο Πιάνο σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις, που κι αυτές διαρκώς ανανεώνονται και αναμορφώνονται, θα είναι έτοιμο να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ελληνική κοινωνία. Ποιο ρόλο και σε ποια κοινωνία;

Κοινωνία - Σπουδές μέσα από τη φυλακή. Τι ισχύει στην Ευρώπη.

Η υπόθεση του Νίκου Ρωμανού έχει πυροδοτήσει εκτός των άλλων μια συζήτηση για το πώς αντιμετωπίζονται αντίστοιχες περιπτώσεις κρατουμένων σε άλλες χώρες.

 

Χρήστος ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Το κύριο ερώτημα που έχει προκύψει είναι με ποιους όρους οι κρατούμενοι σε άλλα κράτη έχουν πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση και τι ακριβώς προβλέπεται.
Μπορεί οι χώρες της Ευρώπης να έχουν συμφωνήσει σε κάποιες γενικές κατευθυντήριες γραμμές για τους κανονισμούς που διέπουν την κράτηση-φυλάκιση προσώπων και για τους τρόπους που διασφαλίζονται τα δικαιώματά τους (συμπεριλαμβανομένου και αυτού της εκπαίδευσης), όμως η κάθε ευρωπαϊκή χώρα ακολουθεί το δικό της μοντέλο.

Καλό...

Η Ρωσία σε σταυροδρόμι

Ανεξάρτητα από όσα λέγονται από κάποιους στη Λευκωσία ή και στην Αθήνα, οι σχέσεις Μόσχας και Άγκυρας παραμένουν πάντα ανταγωνιστικές σε πολλά θέματα, με πρώτο και κύριο τη Συρία, αλλά και την Κριμαία  και την τουρκική παρουσία στον αραβικό κόσμο.

 Του Στέφανου Κωνσταντινίδη* 

Η πρόσφατη επίσκεψη του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στην Τουρκία αναζωπύρωσε τις συζητήσεις γύρω από το μέλλον της μεγάλης αυτής χώρας μετά την ουκρανική κρίση και τις κυρώσεις που της επιβλήθηκαν από τη Δύση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ρωσία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σ’ένα δύσκολο σταυροδρόμι με τις πιέσεις που δέχεται από τους Δυτικούς. Μολονότι είναι πολύ νωρίς να γίνεται λόγος για ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο, είναι πια γεγονός ότι η Δύση, και ειδικά οι ΗΠΑ, προσπαθούν να απομονώσουν τη Μόσχα. Είναι γι’αυτό το λόγο που δόθηκε τόση μεγάλη δημοσιότητα σε μια επίσκεψη που ήταν ούτως ή άλλως προγραμματισμένη στο πλαίσιο της 5ης Σύνοδου του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, κάτι παρόμοιο με το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας. Καθώς Ρωσία και Τουρκία βιώνουν αυτή τη στιγμή μια σχετική απομόνωση, προσπάθησαν να δώσουν στη συνάντηση αυτή μια μεγάλη επικοινωνιακή προβολή. Η Μόσχα ήθελε να αποδείξει ότι είναι ικανή να διατηρεί σημαντικές σχέσεις με μια χώρα που ανήκει στο ΝΑΤΟ και το Δυτικό Κόσμο, η δε Άγκυρα να δείξει στους Δυτικούς ότι έχει και άλλες επιλογές.

Η σημερινή Ρωσία όμως δεν είναι αυτή που παρέλαβε το 1999 ο Βλαντιμίρ Πούτιν από τον ανεκδιήγητο Μπορίς Γιέλτσιν ο οποίος διέλυσε την χώρα και την παρέδωσε στους ολιγάρχες και τα δυτικά συμφέροντα. Στα χρόνια της ηγεμονίας του η Ρωσία έγινε ξανά μια μεγάλη δύναμη, αναδιοργανώθηκε η οικονομία και η διοίκηση της χώρας όπως και οι ένοπλες δυνάμεις της. Επανέκαμψε στη Μέση Ανατολή, στη Λατινική Αμερική και στην Ασία, και κυρίως πέτυχε μια μερική αναδιοργάνωση του μετασοβιετικού χώρου. Εντούτοις η χώρα βρίσκεται αυτή τη στιγμή αντιμέτωπη με σοβαρά προβλήματα και σοβαρές επιλογές. Από τη μια είναι οι δυτικές κυρώσεις που οπωσδήποτε της προκαλούν σημαντική ζημιά και από την άλλη η πτώση της τιμής του πετρελαίου και του φυσικού αερίου θα επηρεάσει επίσης αρνητικά τη ρωσική οικονομία. Αντιμέτωπη με αυτά τα προβλήματα, η Μόσχα φαίνεται να επαναπροσδιορίζει τη διεθνή πολιτική της με μια μεθοδευμένη βελτίωση των πολιτικών και οικονομικών σχέσεών της με την Κίνα και με την μεταφορά του ειδικού βάρους της οικονομίας της από τη Δυτική Ευρώπη στην Ασία. Κάποιοι πολιτικοί αναλυτές κάνουν λόγο για την προσπάθεια της Μόσχας να δημιουργηθεί μια Ευρασιατική Ένωση που θα είναι σε θέση να ανταγωνιστεί τη Δύση. Επιπλέον η Ρωσία θα υποχρεωθεί να αναπροσαρμόσει την οικονομία της έτσι που να μην βασίζεται μόνο στην ενέργεια και τους φυσικούς πόρους. Χωρίς την ανάπτυξη της καταναλωτικής βιομηχανίας-παραγωγή προϊόντων άμεσης ανάγκης-θα αντιμετωπίσει σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, καθώς δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών της. Αυτό σημαίνει και εξεύρεση εναλλακτικών  λύσεων για τις εμπορικές της συναλλαγές μετά τις δυτικές κυρώσεις. Είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που πρέπει να ιδωθεί και η μεγάλη επικοινωνιακή προβολή που δόθηκε στην ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων με την Τουρκία. Στην πραγματικότητα, και επί της ουσίας, οι εμπορικές αυτές σχέσεις παραμένουν όπως ήταν, πέραν μιας σχετικής αύξησής τους λόγω ακριβώς των δυτικών κυρώσεων.  Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι ο στόχος οι εμπορικές συναλλαγές ανάμεσα στις δύο χώρες να ξεπεράσουν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια, μετατέθηκε για το 2023.

Ακόμη και η ανακοίνωση της εγκατάλειψης του South Stream και η δημιουργία ενός νέου αγωγού μέσα από το τουρκικό έδαφος, δεν είναι παρά μια πρώτη πολιτική απόφαση που θα χρειαστούν χρόνια για να υλοποιηθεί, αν ποτέ υλοποιηθεί, λόγω των πιέσεων που  θα δεχτεί η Άγκυρα από τη Δύση. Διότι, ανεξάρτητα από ότι λέγεται, η Άγκυρα είναι ευάλωτη στις δυτικές πιέσεις λόγω της στήριξης από τους Δυτικούς των άλλων  αγωγών που περνούν από το έδαφός της, με τεράστιες επενδύσεις. Ανεξάρτητα επίσης από όσα λέγονται από κάποιους στη Λευκωσία ή και στην Αθήνα, οι σχέσεις Μόσχας και Άγκυρας παραμένουν πάντα ανταγωνιστικές σε πολλά θέματα, με πρώτο και κύριο τη Συρία, αλλά και την Κριμαία  και την τουρκική παρουσία στον αραβικό κόσμο. Στο δε Κυπριακό, ακόμη και Τούρκοι πολιτικοί αναλυτές τονίζουν ότι η Ρωσία  εξακολουθεί   να στηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.  Η εξωτερική πολιτική των χωρών καθορίζεται ασφαλώς από τα συμφέροντα τους, τα οποία όμως στην περίπτωση μιας μεγάλης χώρας όπως η Ρωσία, δεν είναι μονοδιάστατα. Αντί επομένως κάποιοι να βλέπουν αλλαγή στην ρωσική πολιτική στο Κυπριακό, κάτι που από πουθενά δεν προκύπτει, καλόν είναι να απαιτήσουν από την Λευκωσία, αλλά και την Αθήνα, να εγκαταλείψουν την μονοδιάστατη πολιτική του ατλαντικού «στρατηγικού εταίρου» και να καλλιεργήσουν καλύτερες σχέσεις με την Μόσχα. Κάτι που κάνει διαχρονικά η Τουρκία, παρά τις διαφορές της με την Ρωσία σε πολλαπλά ζητήματα.

Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

* .E-mail   stephanos.constantinides@gmail.com

Τα "δώρα" για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

«Η τρόικα κρατά κάποια “δώρα” για την επόμενη κυβέρνηση»

«Ο Σαμαράς έκανε ό,τι του είπαν, ελπίζοντας σε κάποια προεκλογικά “δώρα” που του υποσχέθηκαν», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Γιάννης Βαρουφάκης

Συντάκτης: 

Φώτης Παπούλιας

«Το Βερολίνο δεν προτίθεται τις μικρές υποχωρήσεις που είναι διατεθειμένο να κάνει να τις “χαραμίσει” προσφέροντάς τες σε μια “τελειωμένη” κυβέρνηση», επισημαίνει ο Γ. Βαρουφάκης. Εκτιμά ότι η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ «θα είναι σκληρή» και επιμένει ότι «θα πρέπει να υπάρξει μια νέα συμφωνία με την Ευρώπη, κανείς δεν το αμφισβητεί».
Είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος; Οι Σοφοί που συμβουλεύουν τη Μέρκελ είπαν ότι το χρέος μας δεν χρειάζεται διευθέτηση, «άλλωστε, δεν το επιθυμεί και το Βερολίνο».
Ούτε το 2010 επιθυμούσε το Βερολίνο την παροχή κρατικών δανείων στο Ελληνικό Δημόσιο. Το ότι αποφάσισε να τα παράσχει αποτελούσε παραδοχή πως το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν μη βιώσιμο – πως το ελληνικό κράτος χρεοκόπησε. Η παροχή εκείνου του μεγαλύτερου δανείου στην ανθρώπινη ιστορία έγινε υπό τον όρο της συρρίκνωσης του εθνικού εισοδήματος κατά 30%. Οταν ένας πτωχευμένος αναλαμβάνει νέα, τεράστια, δάνεια την ώρα που μειώνονται τα εισοδήματά του, είναι ποτέ δυνατόν το χρέος του να θεωρηθεί βιώσιμο; Το ότι το Βερολίνο (και μαζί του, πειθήνια, η συγκυβέρνηση) προτιμά να προσποιείται πως το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο δεν καθιστά το ελληνικό δημόσιο χρέος βιώσιμο...

Tο κόστος ενός νέου Ψυχρού Πολέμου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ

Γεωπολιτικό stress test

Ποιος θα αντέξει περισσότερο το κόστος ενός νέου Ψυχρού Πολέμου Δύσης - Ρωσίας; Η Μόσχα ή η ΕΕ και κυρίως η Γερμανία που καλούνται κατά κύριο λόγο να επωμισθούν το κόστος της παλινδρόμησης στην αντιπαράθεση; Χθες ο Πούτιν διαβεβαίωσε ότι η Ρωσία θα αντέξει, δεν θα διαλυθεί όπως η Γιουγκοσλαβία. Λίγες μέρες πιο πριν από την Αγκυρα έπαιξε το χαρτί της ματαίωσης της κατασκευής του South Stream και της αναβάθμισης της Τουρκίας με στόχο να διχάσει ΝΑΤΟ - ΕΕ.
Η Μόσχα πληρώνει ήδη ακριβά το κόστος των κυρώσεων, αλλά αισιοδοξεί ότι το κόστος θα είναι μεγαλύτερο για τη Γερμανία. Ηδη με μια ομοβροντία άρθρων το Der Spiegel καταγράφει τις αρνητικές συνέπειες της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία με τελευταία επισήμανση κείμενο που τονίζει την ανάγκη να σταματήσει κάθε συζήτηση για ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Αν ρίξουμε μια ματιά στον χάρτη, πέραν της Ουκρανίας, η Βαλτική είναι το πιο θερμό μέτωπο του νέου Ψυχρού Πολέμου Ρωσίας - ΝΑΤΟ με αναχαιτίσεις, παραβιάσεις εναέριου χώρου, εντοπισμό εχθρικών υποβρυχίων. Πρόκειται για μια επιλογή του Κρεμλίνου που προκύπτει τόσο από την ύπαρξη ισχυρών ρωσικών μειονοτήτων στην Εσθονία και τη Λετονία, από την εγγύτητα της περιοχής με τη Γερμανία αλλά τη βαρύτητα που έχει στην ευρωπαϊκή στρατηγική του Βερολίνου.
Η Πολωνία, οι τρεις Βαλτικές Χώρες μαζί με τη Φινλανδία και τη Σουηδία έχουν αναδειχθεί εντός και εκτός Ευρωζώνης πολύτιμοι σύμμαχοι του Βερολίνου στη διαχείριση της κρίσης και προβάλλουν σαν ο φυσικός χώρος αναδίπλωσης του Βερολίνου, ένα σιωπηρό σχέδιο β', σε περίπτωση σύγκρουσης με τον Νότο της Ευρωζώνης. Ετσι το μήνυμα της Μόσχας προς το Βερολίνο είναι σαφές: Εκτός από το διμερές εμπόριο ο νέος Ψυχρός Πόλεμος θα μετατρέψει τη Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη σε ζώνη αστάθειας, έντασης και πιθανών συγκρούσεων με αποτέλεσμα να ακυρωθεί στην πράξη το στρατηγικό βάθος προς Ανατολάς που απέκτησε η Γερμανία με τη διεύρυνση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Το στοίχημα του Κρεμλίνου είναι αν το Βερολίνο θα αντέξει την ταυτόχρονη αντιμετώπιση της κρίσης στην Ευρωζώνη με έναν μακράς διαρκείας νέο Ψυχρό Πόλεμο. Ο πάγιος εφιάλτης της Γερμανίας, μια ταυτόχρονη σύγκρουση σε δύο μέτωπα -όπως στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους του 20ού αιώνα- είναι ξανά ορατή απειλή.

ΕΘΝΟΣ
«E» 5/12

Τιμητική εκδήλωση στo Παρίσι για τα 90 χρόνια από τη γέννηση του Κώστα Αξελού

Με αφορμή και τη δωρεά των αρχείων του Κώστα Αξελού στη βιβλιοθήκη της γαλλικής σχολής

Η γαλλική σχολή «Ecole Normale Superieure» τίμησε τον μεγάλο Έλληνα στοχαστή

Τιμητική βραδιά για τα 90 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα στοχαστή Κώστα Αξελού, οργάνωσε χθες στο Παρίσι η υψηλού κύρους γαλλική σχολή «Ecole Normale Superieure». H εκδήλωση έγινε με αφορμή και τη δωρεά των αρχείων του Κώστα Αξελού στη βιβλιοθήκη της Σχολής, από τη σύντροφό του Κατερίνα Δασκάλακη, σημερινή πρέσβειρα στην Ουνέσκο στο Παρίσι.

Με ελικόπτερο...

                                                     Ο...ΣΑΤΙΡΙΚΟΣ, Το Ποντίκι, 27/11/2014

Ελλάδα - Επιχειρήσεις - Νέος ισχυρός παίκτης στην αγορά μπίρας μετά τη συγχώνευση Μύθος-ΦΙΞ

Δήμητρα ΜΑΝΙΦΑΒΑ

Εναν ακόμη ισχυρό παίκτη, μετά την Αθηναϊκή Ζυθοποιία, αποκτά η εγχώρια αγορά μπίρας ύστερα από την απόφαση της Μύθος Ζυθοποιία, θυγατρικής του δανικού ομίλου Carlsberg, να συγχωνευθεί με την Ολυμπιακή Ζυθοποιία, η οποία το 2010 ξεκίνησε να παράγει ξανά την ιστορική μπίρα ΦΙΞ. Στη νέα εταιρεία που θα προκύψει από τη συγχώνευση και θα ονομάζεται Ολυμπιακή Ζυθοποιία ο όμιλος Carlsberg θα έχει το 51%, ενώ το υπόλοιπο 49% θα το κρατήσουν ως φυσικά πρόσωπα οι σημερινοί μέτοχοι της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας, ήτοι ο κ. Γ. Χήτος το 25% και από 12% οι κ. Ηλίας και Γιώργος Γκρέκης.

Ελληνική Οικονομία - Γιατί δεν περνάει στην αντλία της βενζίνης η μεγάλη πτώση του αργού πετρελαίου

Χρύσα ΛΙΑΓΓΟΥ

Στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών κινούνται οι τιμές των καυσίμων στην εγχώρια αγορά, ωστόσο, χθες ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών κ. Δημήτριος Γκύζης ξεκίνησε προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διερευνηθεί το κατά πόσο οι μειώσεις ακολουθούν την τιμή του αργού διεθνώς και το ενδεχόμενο τέλεσης του αδικήματος της αισχροκέρδειας ή και άλλων πλημμελημάτων.

Αγίασμα...

                                                Α.Πετρουλάκης, Η Καθημερινή, 02/12/2014

΄Ενας μεγάλος Αμερικανός διανοούμενος και πολιτικός ακτιβιστής

ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΖΙΝ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ

Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΠΑΡΗ ΣΠΙΝΟΥ (spinou@enet.gr)

Ο Χάουαρντ Ζιν, ο κορυφαίος αμερικανός διανοούμενος, ο οποίος από πολύ νέος ανέπτυξε έντονο πολιτικό ακτιβισμό, αποτελεί μοναδικό παράδειγμα για το πώς οι ιδέες γίνονται πράξη, πώς το ατομικό γίνεται συλλογικό.

 
  Από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ώς τη σημερινή κρίση ο Χάουαρντ Ζιν διατρέχει μισό αιώνα, διανθίζοντάς τον με τις αναμνήσεις του. Πρωτοστάτης του αντιπολεμικού κινήματος, υπερασπιστής των δικαιωμάτων των μαύρων, πιστός σε έναν δημοκρατικό σοσιαλισμό, πήρε μέρος σε διαδηλώσεις εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ, έδωσε πύρινες ομιλίες, βρέθηκε πολλές φορές αντιμέτωπος με το νόμο και την εξουσία, μέχρι και που φυλακίστηκε για τη δράση του.

Ενα χρόνο μετά το θάνατο του αριστερού ιστορικού και συγγραφέα (28/1/2010), κυκλοφορεί αύριο πρώτη φορά στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Αιώρα» η αυτοβιογραφία του (μετάφραση: Νίκος Σταμπάκης) που καλύπτει την περίοδο 1956-1992 και ρίχνει φως στις ιδέες και την μακρόχρονη πορεία του.

Σκέψη - Ραφαέλε Σιμόνε, καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης: " Η πελώρια ποσότητα φτώχειας, βίας και καταπίεσης που κυριαρχεί στον πλανήτη παραπέμπει γι’ άλλη μια φορά στα ιδεώδη της Αριστεράς, γιατί δεν υπάρχουν άλλες φιλοσοφίες που μπορούν να τη θεραπεύσουν "

 

Θανάσης Γιαλκέτσης

 

Ο Ραφαέλε Σιμόνε είναι καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης (Roma Tre). Στη γλώσσα μας κυκλοφορεί το βιβλίο του «Το μειλίχιο τέρας» (Πόλις, 2011). Το ακόλουθο κείμενό του είναι απόσπασμα εισήγησής του σε θεωρητικό συμπόσιο που έγινε τον περασμένο Μάρτιο στη Ρώμη, με θέμα την επανεξέταση της κουλτούρας της Αριστεράς.
Γιατί η κρίση δεν μετατόπισε τον δυτικό κόσμο προς τα αριστερά ή τουλάχιστον λίγο περισσότερο προς τα αριστερά; Στο βιβλίο μου «Το μειλίχιο τέρας», προσπάθησα να περιγράψω τους βαθύτερους λόγους αυτού του γεγονότος.

Κύπρος : Αυτοί που προσκύνησαν τον Ερντογάν στα Σούσα...

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Η μεγάλη αμαρτία των υποστηρικτών της λύσης Με τον Σενέρ Λεβέντ 03/12/2014

Με συγχωρείς αδελφέ υποστηρικτή της λύσης και της ειρήνης. Αν σε αυτή τη χώρα έχουμε συρθεί σε τόσο μεγάλο αδιέξοδο και η πιο κοντινή λύση είναι η διχοτόμηση, έχεις μεγάλο μερίδιο ευθύνης και εσύ. Δεν μπορώ να πω ότι το έχεις κάνει ενσυνείδητα. Φυσικά ασυνείδητα το έκανες.

Από αδυναμία πρόβλεψης, δηλαδή αδυναμία να δεις μπροστά. Παρασύρθηκες από ένα ρεύμα. Και σύρθηκες τυφλά ξωπίσω του σημερινού Τούρκου δικτάτορα. Περπάτησες αυτούς τους δρόμους μαζί με έναν άνθρωπο που είναι ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της σημερινής ντροπιαστικής κατάστασης που επικρατεί στο νησί. Το ξέρω ότι δεν σου αρέσει και πολύ που σου τα θυμίζω όλα αυτά. Αλλά, όπως ζητάς από τους άλλους να αντιμετωπίσουν την ιστορία τους, έτσι και εσύ θα αντιμετωπίσεις τις δικές σου πραγματικότητες. Δεν έχεις άλλη επιλογή. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι σαν να έχεις κάνει πάντοτε το πιο σωστό. Δεν μπορείς να είσαι σαν άγγελος που δεν έχει διαπράξει κανένα λάθος. Τότε κανείς δεν θα σε πιστεύει. Αλλά βλέπω ότι δεν έχεις ξεκόψει καθόλου απ’ αυτή σου τη συνήθεια. Πάντα έχεις δίκαιο και πάντα είσαι σωστός. Πάντα φταίνε οι άλλοι. Και εσύ είσαι πάντα αθώος. Ο δικτάτορας τον οποίο απογειώσαμε μαζί κατέστη μπελάς στο κεφάλι και του λαού της Κύπρου, όχι μόνο των λαών της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής. Είναι οπαδός του ισλαμικού θρησκευτικού νόμου, ρατσιστής και φασίστας.

Ευτυχώς ...

Κύπρος : Οι Φραγκολεβαντίνοι αυξάνονται επικίνδυνα

 

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

 Τι μας πειράζει;

Όταν πριν δύο περίπου χρόνια αποφασίστηκε όπως πληρώνονται τα πρόστιμα στα αεροδρόμια, αλλιώς δεν μπορεί να ταξιδέψει όποιος χρωστά, νομίσαμε πως βρήκαμε τη λύση και πια κανείς δεν θα μπορεί να ξεφύγει. Η χαρά όμως κράτησε λίγο και σύντομα η φαεινή ιδέα αποδείχτηκε μπούμερανγκ. Όσοι μπορούν να αγνοούν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στο σύνολο, συνήθως δεν έχουν πολλές αναστολές. Έτσι λοιπόν, βρήκαν άλλο αεροδρόμιο να ταξιδεύουν. Και πιο φθηνά μάλιστα. Τι κι αν άλλοι (αυτοί που συνήθως πληρώνουν τα πρόστιμα και ό,τι άλλο τους ζητηθεί) επιμένουν να βάζουν εισαγωγικά στο αεροδρόμιο, στους αστυνομικούς που εργάζονται εκεί, στους πιλότους, στην ασφάλεια;

Τουρκία, η άλλη όψη

 ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ

Το ότι η Τουρκία έχει προβλήματα με όλους τους γείτονές της αλλά και με τις ΗΠΑ, την ΕΕ και τη Ρωσία λόγω της πολιτικής της στη Συρία είναι γνωστό. Αυτό που πρέπει να αναδειχθεί, καθώς στην Αθήνα συνήθως είτε υπερτιμούμε, είτε υποτιμούμε τον ανατολικό μας γείτονα, είναι ότι ενώ υπάρχει δυσαρέσκεια για τις επιλογές των Ερντογάν - Νταβούτογλου, ουδείς αμφισβητεί την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη και σε ισχυρό παίκτη στη διεθνή σκηνή.
Χθες έφτασε στην Αγκυρα ο Πούτιν, παρά την απόκλιση των δύο χωρών για την Κριμαία και τη Συρία. Προχθές αναχώρησε ο Πάπας Φραγκίσκος και πριν από μία εβδομάδα ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Μπάιντεν.
Χθες, εξάλλου, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπαμπατζάν έδωσε συνέντευξη Τύπου στην τουρκική πρωτεύουσα εν όψει της ανάληψης της προεδρίας της ομάδας του G20 από την Τουρκία.
Οι μικρομεγαλισμοί και οι ιδεοληψίες του πρωθυπουργού Νταβούτογλου είναι βαρύνων παράγων για την απομόνωση της Αγκυρας στη Μέση Ανατολή, όμως αν θέλουμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα, προβάλλει μία ευρύτερη κρίση: μία κρίση προσαρμογής τόσο της Τουρκίας όσο και των μεγάλων δυνάμεων στην ανάδειξη της χώρας ως ενός από τους σημαντικούς πόλους ισχύος σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Σε νύχια ξένων έριξε την Τράπεζα Κύπρου ο Ν. Αναστασιάδης!

Γιώργος Δελαστίκ

Στα νύχια ξένων κερδοσκόπων βρίσκεται ολόκληρη η οικονομία της Κύπρου, αφού αυτοί ελέγχουν πλέον ολοκληρωτικά το κυπριακό τραπεζικό σύστημα με όργανο την Τράπεζα Κύπρου. Δεν είναι μόνο ο Γιόζεφ Ακερμαν, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του γερμανικού κολοσσού της Ντόιτσε Μπανκ, ο οποίος εδώ και δέκα μέρες τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου. Ο Ελβετός Ακερμαν αποδεικνύεται τελικά ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Από τα δέκα μέλη του νέου διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου, τα έξι είναι... ξένοι! Αυτό είναι το αποτέλεσμα του εγκλήματος που διέπραξε πέρυσι ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, αρπάζοντας όλες τις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ στις κυπριακές τράπεζες. Ο Αμερικανός Γουίλμπερ Ρος είναι το αφεντικό της Τράπεζας Κύπρου πλέον. Εχει διορίσει διευθύνοντα σύμβουλο τον Τζον Πάτρικ Χάρικαν, ενώ συμμετέχει και ο ίδιος στο ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου. Αυτός έφερε τον Ελβετό τραπεζίτη Γιόζεφ Ακερμαν ως πρόεδρο του ΔΣ, στο οποίο συμμετέχουν ακόμη δύο Ρώσοι (ο Βλαντίμιρ Στρζαλόφσκι και ο Μαξίμ Γκόλντμαν) και ο Αρνε Μπέργκνερ εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) συν τέσσερις Κύπριοι τραπεζίτες ανάξιοι αναφοράς. Και τα δέκα μέλη του ΔΣ της κατ' όνομα Τράπεζας Κύπρου τα πρότεινε ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Γουίλμπερ Ρος και εξελέγησαν με το εκπληκτικό ποσοστό του... 99%! Η Τράπεζα Κύπρου υποτίθεται ότι έχει απορροφήσει τη Λαϊκή Τράπεζα, την οποία έκλεισε η κυπριακή κυβέρνηση. Βάσει των ρυθμίσεων που έγιναν, ο Σύνδεσμος Καταθετών της πρώην Λαϊκής Τράπεζας (ΣΥΚΑΛΑ) κατέχει σήμερα το 9,6% του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Κύπρου.

Το πρόβλημα δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Γερμανία

PAUL KRUGMAN / THE NEW YORK TIMES

• 

Η αμερικανική οικονομία φαίνεται να βγαίνει από τη «μαύρη τρύπα», όπου παγιδεύτηκε κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Δυστυχώς, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στην Ευρώπη, μια ήπειρος που βρίσκεται σε βαθιά κρίση, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο.

Το ποσοστό ανεργίας βρίσκεται πεισματικά σε επίπεδα διπλάσια των ΗΠΑ, ενώ ο πληθωρισμός κινείται σε επίπεδα αρκετά χαμηλότερα από τον επίσημο στόχο του 2% που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο αποπληθωρισμός όπως φαίνεται είναι μια άμεση απειλή.

Οι επενδυτές έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης: τα επιτόκια στην Ευρώπη έχουν διολισθήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, με τις αποδόσεις στα γερμανικά κρατικά ομόλογα να περιορίζονται στο 0,7%. Διεθνώς οι αποδόσεις σε αυτά τα επίπεδα έχουν συσχετιστεί με τον αποπληθωρισμό στην Ιαπωνία. Οι αγορές διαμηνύουν ότι η Ευρώπη πρόκειται να διανύσει τη δική της «χαμένη δεκαετία».

Μεγαλείο και μικρότητες δύο μεγάλων της αμερικανικής λογοτεχνίας

Φόκνερ εναντίον Χέμινγουεϊ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΛΟΣΠΥΡΟΣ

• 

Ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ (αριστερά) στην Κούβα, με τη γάτα του, Μπουάζ (φωτ. Ernest Hemingway Collection/John F. Kennedy Presidential Library & Museum). Δεξιά, ο Ουίλιαμ Φόκνερ στο Μισισίπι το 1947, φωτογραφημένος από τον Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν (Magnum).

JOSEPH FRUSCIONE
Faulkner and Hemingway, Biography of
A Literary Rivalry
εκδ. The Ohio State University Press, σελ. 264
14 Απριλίου 1947. O Γουίλιαμ Φόκνερ έχει προσκληθεί να δώσει σειρά διαλέξεων στους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μισισιπή. Το πανεπιστήμιο προσφέρει στον Φόκνερ διακόσια πενήντα δολάρια με αντάλλαγμα τις αυθόρμητες σκέψεις, το απόσταγμα των εμπειριών και την αίγλη που τον συνοδεύει. Ο Φόκνερ συναινεί υπό όρους: οι φοιτητές δεν θα κρατήσουν σημειώσεις· οι συζητήσεις θα διεξαχθούν κεκλεισμένων των θυρών για το εκπαιδευτικό προσωπικό.

Ομως η παρουσία του συγγραφέα στο γνώριμο περιβάλλον του πανεπιστημίου όπου είχε φοιτήσει για σύντομο χρονικό διάστημα μετά το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θα λειτουργήσει ως άλλοθι για τη χαλάρωση και, τελικά, την παραβίαση των αυστηρών προϋποθέσεων που έθεσε ο Φόκνερ. Οχι μόνο οι καθηγητές θα είναι αυτήκοοι μάρτυρες και οι φοιτητές θα καταγράψουν και το τελευταίο κόμπιασμα του εξέχοντος ομιλητή, αλλά και ο Μάρβιν Μπλακ, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του πανεπιστημίου, θα δημοσιεύσει δελτίο Τύπου, συνοψίζοντας όσα ειπώθηκαν ανάμεσα στον συγγραφέα και στους παρευρισκομένους.

Ο Αλέξης και τα γεωτρύπανα της Γιάννας

Κώτσης Βασίλης  

Πόσο πλούσια είναι η Γιάννα;

Οι επαφές της κυρίας Αγγελοπούλου με τον ΣΥΡΙΖΑ, τα πλοία-γεωτρύπανα και οι μελλοντικές έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Αιγαίο - Η επιστολή της κυρίας Αγγελοπούλου και η ανταπάντηση του Βήματος

Η συνάντηση της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου με τον Αλέξη Τσίπρα έδωσε τροφή σε σενάρια και υποθέσεις για τις επιδιώξεις της και για το τι συζήτησαν

Τα σενάρια μετά τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα και της Γιάννας Αγγελοπούλου στις αρχές Νοεμβρίου σχετικά με το αντικείμενο της συζήτησής τους ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Και δικαιολογημένα ίσως, αφού και ο πιο καλοπροαίρετος παρατηρητής δυσκολεύεται να πιστέψει πως η πρόσκληση που απηύθυνε η κυρία Αγγελοπούλου στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να παραστεί στο συνέδριο του Ιδρύματος Κλίντον που θα διοργανωθεί τον Ιούνιο του 2015 στην Αθήνα ήταν δυνατόν να φέρει τόσο κοντά δύο... αντίθετους κόσμους.

«Business as usual»

Η εικόνα είναι σουρεαλιστική. Μια κυρία ξεκινά από τη βίλα της στη Φιλοθέη (4.500 τ.μ.) για να συναντήσει τον πρόεδρο ενός κόμματος του οποίου σχεδόν η μισή Κεντρική Επιτροπή τάσσεται υπέρ της εξόδου από το ευρώ και υπέρ της κρατικοποίησης τραπεζών και μεγάλων πλουτοπαραγωγικών μονάδων.

Στα συνέδρια του Ιδρύματος Κλίντον πάντα συμμετέχουν προσωπικότητες με διεθνή επιρροή και η κυρία Αγγελοπούλου είναι από τους μεγαλύτερους χορηγούς του. Σε απόλυτα ποσά η χορηγία της στο Clinton Global Initiative ξεπερνά αυτή του Μπιλ Γκέιτς. Το συνέδριο του Ιδρύματος θα έχει θέμα τον ευρωπαϊκό Νότο και, όπως αναφέρουν στο «Βήμα» καλά πληροφορημένες πηγές, η συνάντηση με τον κ. Τσίπρα ήταν άλλο ένα «business as usual» για την κυρία Αγγελοπούλου.

To μενού της συνάντησης, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν περιείχε εύρεση πολιτικού ρόλου για την κυρία των Ολυμπιακών Αγώνων αλλά ήταν η πρώτη προσέγγιση από την πλευρά της για την εξασφάλιση μελλοντικών επιχειρηματικών συμβολαίων και ειδικότερα για τη συμμετοχή των δύο πλωτών γεωτρυπάνων που διαθέτει η οικογένεια Αγγελόπουλου στις έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε Αιγαίο και Ιόνιο. Πρόκειται για μια επένδυση-μαμούθ της οικογενείας που προς το παρόν έχει αποφέρει μόνο ζημιές και αναζητείται διέξοδος σε νέες κερδοφόρες δουλειές.

Ολα ξεκίνησαν το 2008, όταν η Golden Close Maritime Corp. Ltd και η  Chloe Marine Corporation Ltd, εταιρείες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, με έδρα τις Βερμούδες, υπέγραφαν με τη Hyundai συμβόλαια για την κατασκευή δύο πλοίων εξόρυξης πετρελαίου (drillships) ή πλωτών γεωτρυπάνων στην καθομιλουμένη.

Μητρική των δύο εταιρειών ορίστηκε η Deep Sea Metro Ltd, με έδρα τις  Βερμούδες, στην οποία λίγους μήνες μετά συνέταιρος μπήκε με 40% η νορβηγική εταιρεία Odfjell Offshore. Τότε τα κόστη ναυπήγησης τέτοιων πλοίων ήταν υπέρογκα γιατί και η τιμή του πετρελαίου είχε αγγίξει τα 140 δολάρια το βαρέλι.

Το πρώτο από τα δύο drillships το βάφτισε το 2011 η κυρία Αγγελοπούλου. Τα ονόματα αυτών: «Deepsea Metro I» και «Deepsea Metro II». Ακριβώς έξι χρόνια αργότερα, στις 13 Φεβρουαρίου 2014, μια άλλη εταιρεία του Θ. Αγγελόπουλου, η Metro Exploration Corp., με έδρα τη Λιβερία, «μαμά» της Deep Sea Metro Ltd και κατ' επέκταση των δύο πλοίων, προχωρούσε στην έκδοση ενός ομολόγου με όρους που ξένισαν τη ναυτιλιακή αγορά. Το ομόλογο είναι ύψους 186 εκατ. δολαρίων και έχει καταληκτική ημερομηνία τον Φεβρουάριο του 2016 και, σύμφωνα με τον όρο της σύμβασης, κάθε εξάμηνο η Metro Exploration οφείλει να καταβάλλει στους ομολογιούχους επιτόκιο αυξανόμενο από 8% σε 11,5% ώστε μέσα σε δύο χρόνια να πληρώσει τόκους 38 εκατ. δολαρίων!

Βάσει της έκθεσης των αποτελεσμάτων του πρώτου τριμήνου του 2014 της Metro Exploration η εταιρεία εισέπραξε από το ομόλογο μόλις τα 91 εκατ. δολάρια από τα 186 εκατ. δολάρια καθώς η διαφορά των 95 εκατ. δολαρίων εκταμιεύτηκε για την αποπληρωμή παλαιότερης οφειλής του Θεόδωρου Αγγελόπουλου προς τον συνέταιρό του Odfjell Offshore, καθώς και για την πληρωμή του πρώτου κουπονιού του ομολόγου και τις αμοιβές για την έκδοση.

Από το 2008, όταν το ζεύγος παρήγγειλε τα δύο πλωτά γεωτρύπανα, ως σήμερα όχι μόνο δεν έχει λάβει μέρισμα αλλά τακτικά αναγκάζεται να εισφέρει στις εταιρείες του Golden Close και Chloe  νέα κεφάλαια για την κάλυψη των ζημιών των δύο πλοίων.

Το ομόλογο της Metro Exploration δεν είναι το πρώτο αλλά το τρίτο που συνάπτει εταιρεία του κ. Αγγελόπουλου με διψήφιο επιτόκιο. Ειδικότερα το 2010 και το 2011 οι Golden Close Maritime και Chloe Marine Corporation, πλοιοκτήτριες εταιρείες των «Deepsea Metro I» και «Deepsea Metro II», είχαν προβεί στην έκδοση δύο πενταετών ομολόγων ύψους 450 εκατ. δολαρίων και 150 εκατ. δολαρίων με επιτόκιο 11% και 12% με στόχο να αποπληρωθεί το ναυπηγείο της Hyundai για να παραλάβουν τα drillships.

Τα συμβόλαια λήγουν

Η κατάσταση ίσως είναι μη αναστρέψιμη για την πορεία της επένδυσης, ιδιαίτερα λόγω της πρόσφατης μείωσης της τιμής του πετρελαίου. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το κόστος εξόρυξης πετρελαίου με πλοία drillships δικαιολογείται μόνο όταν το πετρέλαιο είναι άνω των 100 δολαρίων το βαρέλι.

Μάλιστα στις 25 Νοεμβρίου έληξε και το ναυλοσύμφωνο του «Deepsea Metro I» με την British Cas. Το άλλο τρυπάνι είναι ναυλωμένο από την Petrobas και το ναυλοσύμφωνο λήγει τον Μάιο του 2015. Μήπως τελικά το αντάλλαγμα μιας «ήπιας αστικοποίησης» που φαίνεται να έχει ανάγκη η Κουμουνδούρου είναι η εξασφάλιση κάποιων συμβολαίων για τα drillships του ζεύγους Αγγελόπουλου για τις μελλοντικές έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου που θα «τρέξουν» στις θαλάσσιες περιοχές μεγάλου βάθους τα επόμενα χρόνια στο Αιγαίο και στο Ιόνιο; Αν αυτές τις έρευνες κληθεί να τις διαχειριστεί μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι εύλογο επιχειρηματικά τζάκια που έχουν συνταχθεί εγκαίρως με τη νέα κατάσταση να προσβλέπουν σε μια ευνοϊκή αντιμετώπιση; Ρητορικά ερωτήματα που μόνο προϊόντος του χρόνου θα μπορέσουν να απαντηθούν.

Διακριτική παρουσία στην Ελλάδα
Οι δραστηριότητες, τα δεξαμενόπλοια και οι εταιρείες
Από τους πιο εύπορους Ελληνες, με διακριτική παρουσία στη χώρα, o Θ. Αγγελόπουλος δεν έχει αναπτύξει στην Ελλάδα έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα. Τελευταία εγχώρια επιχειρηματική του κίνηση ήταν η εμπλοκή του με τα μέσα ενημέρωσης. Ο κ. Αγγελόπουλος είχε υπό τον έλεγχό του τον «Ελεύθερο Τύπο» και τον ραδιοσταθμό City, αλλά η ζημιογόνος πορεία τους τον υποχρέωσε να αναστείλει τη λειτουργία τους το καλοκαίρι του 2009.

Ο κ. Αγγελόπουλος δραστηριοποιείται στην ποντοπόρο ναυτιλία μέσω της Metrostar, είναι ο μεγαλύτερος ιδιώτης μέτοχος της ελβετικής τράπεζας UBS με ποσοστό κοντά στο 8% και ταυτόχρονα ελέγχει τις χαλυβουργίες Geselschaft στην Ελβετία, Αlpha Steel στο Κάρντιφ της Ουαλίας και Βeta Steel στην Ιντιάνα των ΗΠΑ. Επίσης, ελέγχει μερίδια σε εταιρείες του χρηματοοικονομικού χώρου και έχει επενδύσει αρκετά κεφάλαια στο real estate.

Η Metrostar ήταν παραδοσιακά διαχειριστής δεξαμενόπλοιων, αν και οι ειδικοί της ναυλαγοράς αναφέρουν ότι ο κ. Αγγελόπουλος δύσκολα μπορεί να καταταγεί στους παραδοσιακούς πλοιοκτήτες, αφού έχει διακριθεί κυρίως στις αγοραπωλησίες πλοίων. Μόνο τα τελευταία χρόνια έχει πωλήσει 53 πλοία εισπράττοντας περί τα 3,7 δισ. δολάρια, η Metrostar έμενε κατά καιρούς χωρίς πλοία στο νερό ενώ πολλές από τις πωλήσεις αφορούσαν και πλοία υπό κατασκευήν. Οσον αφορά την αποτελεσματικότητα των κινήσεων αυτών οι γνώμες διίστανται: άλλοι θεωρούν ότι «έπιανε» την αγορά και άλλοι ότι «ήταν σχεδόν πάντα ένα βήμα πίσω». Ολοι πάντως που έχουν δουλέψει για λογαριασμό του αλλά και για την κυρία Αγγελοπούλου συμφωνούν σε ένα πράγμα: «ότι πρόκειται για σπάνιους εργοδότες».

Η απάντηση της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου

Η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου με αφορμή το δημοσίευμα του Βήματος απέστειλε την παρακάτω επιστολή:
«Κύριε Διευθυντά,

Με αφορμή πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του «Βήματος» με τίτλο «Πόσο πλούσια είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου;» επισημαίνω τα εξής:
Τον κ. Τσίπρα όπως και τον κ. Σαμαρά τους συνάντησα για να τους ενημερώσω για την παρουσία του GGI του Προέδρου και της Χίλαρι Κλίντον τον Ιούνιο του 2015, την Αθήνα.
Το δημοσίευμα που επιχειρεί, μέσα από απορίες και ερωτηματικά, να με παρουσιάσει ότι επιδιώκω και επιχειρηματική συναλλαγή με τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είναι πέρα από κάθε θεμιτό, αποδεκτό και ανεκτό πλαίσιο δημοσιογραφικής προσέγγισης.
Και αυτό θα διαψευσθεί στην πράξη, όπως και τόσα άλλα, που κατά καιρούς θρυλούνται.
Ο καιρός για όλους θα δείξει.
Λυπάμαι.
Με εκτίμηση
Γιάννα Αγγελοπούλου»

Η ανταπάντηση του Βήματος

Η απάντηση του Βήματος στην επιστολή της κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου: «Επί της ουσίας ουδέν και όντως ο καιρός θα δείξει...»

Ο πολιτικοοικονομικός λόγος και η πανουργία της ιστορίας

Μπέκος Γρηγόρης   
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: Η δύναμη της αντίστασης είναι το πολιτιστικό πλεονέκτημα της Δύσης

Στηλιτεύει τον αναποτελεσματικό παραλογισμό του κυρίαρχου πολιτικοοικονομικού λόγου, ο οποίος «φαίνεται να εξελίσσεται σε κυριολεκτικά ολοκληρωτική δοξασία»

«Τα σημερινά αδιέξοδα είναι δυνατόν κάποτε να αρθούν. Πράγμα που δεν γίνεται να ξεκινήσει πουθενά αλλού παρά μόνο στις δυτικές κοινωνίες που είναι ριζικά, υπαρξιακά δημοκρατικές» λέει ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς

 

Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά «Η γυμνή βασίλισσα - Εργα και ημέρες του οικονομικού λόγου» κυκλοφορεί την 1η Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, ομότιμου καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το διατρέχει μια «απορία», μια διερώτηση καλύτερα. «Εις πείσμα της προϊούσας εξαθλίωσης, της έρπουσας ανθρωπιστικής κρίσης και της ραγδαίας ανισοκατανομής του πλούτου και της ευζωίας υπέρ των προνομιούχων, η εμβέλεια του μονοδιάστατου οικονομιστικού παραδείγματος όχι μόνο δεν κλονίστηκε αλλά αντιθέτως ενισχύθηκε», όπως χαρακτηριστικά γράφει ο ίδιος. Το παράδοξο μπορεί να είναι εξωφρενικό αλλά δεν είναι ανεξήγητο και το βιβλίο συνιστά ακριβώς μια προσπάθεια να εξειδικευθεί ο αναποτελεσματικός παραλογισμός του κυρίαρχου πολιτικοοικονομικού λόγου, του λόγου «του κυρίαρχου πλέον παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού», ο οποίος «φαίνεται να εξελίσσεται σε κυριολεκτικά ολοκληρωτική δοξασία».

Η Αγία Σοφία και η μυθολογία της

The many legends of the Hagia Sophia

Niki Gamm

The ancient basilica’s fame spreads so far and wide that many legends have sprung up about it over the centuries

‘Aya Sofia, Constantinople…’ by Gaspare Fossati, Louis Haghe, 1852.

On the day when the Hagia Sophia basilica was first opened in 537 A.D., the Byzantine emperor Justinian is supposed to have entered the building and cried out, “Solomon, I have surpassed you.” The reference in the Bible is to the building by King Solomon of a temple in Jerusalem. True or not, it is one of the first of many legends that have come down to us in regard to the great sixth century cathedral that still stands on Istanbul’s historic peninsula.

Hagia Sophia’s fame spread so far and wide that at least one legend related to the Prophet Muhammad sprang up, according to Henry Matthews in his article, “From the Fifteenth Century to the Present Day,” in the book “Hagia Sophia.” One of the church’s half domes collapsed in the early seventh century and no one in Constantinople was able to repair it. So the emperor sent word to the Prophet and he sent them back with instructions on how to repair the half dome - along with many camels loaded with a special mortar made with sand from Mecca and some of the Prophet’s saliva. Muhammad also reported that he had seen a model of the Hagia Sophia in heaven when he was taken by the Angel Gabriel one night.

Το πετρέλαιο και ο κόσμος

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*

Ο βιομηχανικός πολιτισμός και η τεράστια ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια, στηρίχτηκαν στο πετρέλαιο και κατ’επέκταση στο φυσικό αέριο που απετέλεσαν την ενεργειακή δύναμη με την οποία κινήθηκε και κινείται  ο κόσμος. Τα μεγάλα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά παιχνίδια είχαν και έχουν σαν κύριο στόχο τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών καθώς και των δρόμων μεταφοράς του πετρελαίου και του αερίου. Θυμάται κανείς τη σημασία που είχε κάποτε για το σκοπό αυτό η διώρυγα του Σουέζ από την οποία περνούσαν τα μεγάλα πετρελαϊκά τάνκερ και τη σημασία που έχουν σήμερα οι αγωγοί. Σε μεγάλο βαθμό η ενέργεια βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο των διεθνοπολιτικών εξελίξεων και καθορίζει την πορεία και την εξέλιξη τους. Η τιμή επίσης του πετρελαίου και κατ’επέκταση του φυσικού αερίου, είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που παρεμβαίνει και καθορίζει την οικονομική ανάπτυξη αλλά και τις εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον. Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται μια απότομη πτώση της τιμής του πετρελαίου – υπολογίζεται στο 30% ανά βαρέλι αυτή η πτώση από το περασμένο καλοκαίρι – κάτι που όπως είναι φυσικό δημιουργεί αναταράξεις στην παγκόσμια οικονομία. Στο παρελθόν ο Οργανισμός Εξαγωγών Των Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών – ΟΠΕΚ για να κρατήσει ψηλά την τιμή του πετρελαίου μείωνε το ποσοστό άντλησής του ώστε η προσφορά να είναι τόση που να παρασύρει τις τιμές προς τα πάνω. Σήμερα όμως ο ΟΠΕΚ είναι πολύ αδύναμος για να υιοθετήσει μια τέτοια πολιτική, επειδή από τη μια χώρες με τεράστια παραγωγή πετρελαίου δεν συμμετέχουν σ’αυτόν και από την άλλη ακόμη και χώρες μέλη του δεν σέβονται τις αποφάσεις μείωσης του ποσοστού άντλησης. Οι λόγοι της πτώσης της τιμής του πετρελαίου και κατ’επέκταση του φυσικού αερίου είναι σύνθετοι, αλλά οφείλονται κατά κύριο λόγο στο ότι η παγκόσμια οικονομία αναπτύσσεται με βραδύτερους ρυθμούς και κατ’ανάγκη καταναλώνει λιγότερη ενέργεια. Υπάρχει όμως ακόμη ένας βασικός λόγος για τη πτώση της τιμής του και έχει να κάνει με τις νέες πηγές φυσικού αερίου και πετρελαίου που προέρχονται από τα σχιστολιθικά πετρώματα. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας επιτρέπει σήμερα, αν και με αρκετές δυσκολίες, την εκμετάλλευση των νέων αυτών κοιτασμάτων. Για την ώρα μόνο οι ΗΠΑ και εν μέρει ο Καναδάς έχουν αρχίσει την εξόρυξη σχιστολιθικού αερίου και πετρελαίου. Οι ΗΠΑ, πρώτη καταναλώτρια χώρα ενέργειας στον κόσμο, θα έχουν πολύ σύντομα όχι μόνο ενεργειακή αυτάρκεια, αλλά θα είναι σε θέση να προχωρήσουν και σε εξαγωγές πετρελαίου. Αντιλαμβάνεται κανείς τις ανατροπές ισορροπιών που θα υπάρξουν στην παγκόσμια οικονομία και στο διεθνές σύστημα. Από τη μια η πτωτική τάση των τιμών διευκολύνει τις χώρες που εισάγουν μεγάλο μέρος της ενέργειας που έχουν ανάγκη, όπως την Κίνα, και από την άλλη δημιουργεί προβλήματα στις χώρες των οποίων η οικονομία στηρίζεται στις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Χώρες για παράδειγμα όπως η Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες του Κόλπου πιθανόν να βρεθούν αντιμέτωπες με προβλήματα λόγω της πτώσης των τιμών του πετρελαίου. Οι περισσότεροι όμως παρατηρητές και πολιτικοί αναλυτές έχουν στραμμένη την προσοχή τους στη Ρωσία, της οποίας η σημαντική οικονομική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια στηρίχτηκε στις ψηλες τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Επιπλέον, οι νέες πηγές ενέργειας από τα σχιστολιθικά πετρώματα, αλλά και από θαλάσσιες πηγές που δεν ήταν εκμεταλλεύσιμες ως τελευταία για τεχνικούς λόγους, δημιουργεί ανακατατάξεις στη διεθνή σκακιέρα και αφαιρεί από κάποιες χώρες όπως η Ρωσία και κάποιες  χώρες της Μέσης Ανατολής αλλά ακόμη και από μια χώρα όπως η Βενεζουέλα στη Λατινική Αμερική, το ισχυρό οικονομικό όπλο που τους επέτρεπε να διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις. Τέλος ένα μεγάλο θύμα από τη πτώση των τιμών του πετρελαίου θα είναι και το περιβάλλον, επειδή από τη μια λόγω της αφθονίας των ενεργειακών πηγών θα συνεχιστεί η μεγάλη κατανάλωση-σπατάλη και κυρίως θα σταματήσουν ή θα περιοριστούν οι προσπάθειες εξεύρεσης εναλλακτικών πηγών ενέργειας που είχαν προχωρήσει αρκετά τα τελευταία χρόνια.

Για την Κύπρο η υποχώρηση αυτή των τιμών μόνο επιζήμια μπορεί να είναι.  Ενδεχομένως δε να αποδειχτεί καταστροφική η καθυστέρηση που για πολιτικούς κυρίως λόγους-πίεση του ξένου παράγοντα-παρατηρήθηκε τόσο στην εξόρυξη του φυσικού αερίου όσο και στην δημιουργία τερματικού.  Για τη δημιουργία μάλιστα τερματικού, οι τιμές του φυσικού αερίου θα είναι μάλλον απαγορευτικές για το μέλλον. Ενώ το θέμα της ποσότητας υπήρξε μια αστήρικτη δικαιολογία, αφού το Ισραήλ ήταν πρόθυμο να συμπράξει με τα δικά του αποθέματα για τον σκοπό αυτό. Απλώς οι κυπριακές ελίτ και ειδικότερα ο πρόεδρος Αναστασιάδης και η κυβέρνηση του, τορπίλισαν την προσπάθεια του τερματικού κατόπιν των αμερικανικών πιέσεων και με την υπόσχεση ότι η Ουάσιγκτον θα έπειθε την Άγκυρα  να δεχτεί μιας μορφής λύση στο Κυπριακό. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε σήμερα.  Και το χειρότερον, αυτή η αναβλητικότητα-τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι-θα αποδεικτεί μελλοντικά επιζήμια και καταστροφική, τόσον πολιτικά, όσον και οικονομικά.

Ο Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Κεμπέκ του Καναδά και επιστημονικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

* .E-mail   stephanos.constantinides@gmail.com