Μαζί µε τον Αλέκο Φασιανό, αποχαιρετούμε και έναν τρόπο θέασης της πόλης. Εκείνον τον γήινο και μαζί αέρινο, χειροποίητο τρόπο, εκείνον τον τρόπο που στεκόταν στο απολύτως πηγαίο και αναγκαίο, και που, χώμα, φως και νερό μαζί, τραβούσε τις γραμμές της πόλης και έφτιαχνε ζωή. Ο Φασιανός ήταν ένας φιλόσοφος της Αθήνας. Είχε πλήρη επίγνωση της ανάγκης των ανθρώπων. Δεν κατηγόρησε ποτέ την ασχήμια της πόλης, αυτό που τον ενοχλούσε ήταν η επίδειξη, η ανοησία, ο εγκλωβισμός.