Στους διαδρόμους εξουσίας της αμερικανικής πρωτεύουσας αλλά και στις
δεξαμενές σκέψεις, από όπου ξεκινούν οι ιδέες που αξιοποιούνται από το
Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από
τους τρόπους με τους οποίους η «νέα Τουρκία» θα μπορούσε να αποτελέσει
τον βασικό συνεργάτη των Ηνωμένων Πολιτειών σε όλη την εύφλεκτη περιοχή
της Μέσης Ανατολής, καθώς και πέραν αυτής. Σύμφωνα με ορισμένους μάλιστα
οι ΗΠΑ και η Τουρκία θα πρέπει να αποκτήσουν μια σταθερή, θεσμοποιημένη
σχέση (κατά το πρότυπο ΗΠΑ - Κίνας) με συνεργασία σε όλους τους τομείς,
η οποία να υπερβαίνει την ιδιαίτερα στενή προσωπική σχέση που έχει
αναπτυχθεί μεταξύ των προέδρων των δύο χωρών Μπαράκ Ομπάμα και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι με προτροπή της ίδιας της αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον
συγκροτήθηκε ειδική ομάδα εργασίας στο «Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων»
(Council on Foreign Relations - CFR) για να μελετήσει τις προοπτικές των
αμερικανοτουρκικών σχέσεων και να τις καταγράψει. Επικεφαλής της ομάδας
εργασίας ετέθη η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και στενή φίλη της
κυρίας Κλίντον, η Μάντλιν Oλμπραϊτ, ενώ συμμετείχε και ο Στίβεν Χάντλεϊ, πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Τζορτζ Μπους (του νεότερου).