Οι καιροί ου μενετοί
Θουκυδίδης
Του Στέφανου Κωνσταντινίδη*
Μέρες που είναι, η αποτίμηση της χρονιάς που φεύγει είναι συνήθεια παλιά. Το 2015
ήταν μια δύσκολη χρονιά και πλούσια σε
γεγονότα. Είναι αδύνατο φυσικά στο πλαίσιο ενός σύντομου άρθρου να καλυφτούν
όλα όσα συνέβηκαν. Μόνο τηλεγραφική λοιπόν αναφορά στα πιο σημαντικά. Μια
αναφορά σ’ένα κόσμο που γίνεται κάθε μέρα και πιο αβέβαιος, και πιο
απρόβλεπτος.
Η γεωπολιτική συνιστώσα αυτού του κόσμου
αλλάζει και αναδύεται μιας μορφής ψυχροπολεμική αντιπαράθεση σε διάφορα σημεία
της υδρογείου. Το κύριο όμως γεωπολιτικό μέτωπο αντιπαράθεσης παραμένει η Μέση
Ανατολή. Η κρίση στην περιοχή και η έντασή της, άφησε πίσω την Ουκρανία που
κυριάρχησε για ένα διάστημα στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας. Η Δύση φαίνεται να
αντιλαμβάνεται πως η Ρωσία σταθεροποίησε τη θέση της στην περιοχή και σιωπηρά
υποβαθμίζει αυτή τη διαμάχη για να ασχοληθεί με άλλες σοβαρότερες. Το νέο
στοιχείο στη Μέση Ανατολή που αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες, είναι η
ανοιχτή ρωσική επέμβαση στη Συρία. Οι Δυτικοί παραδέχονται πλέον, μετά και την
επικράτηση των τζιχαντιστών ως της κύριας δύναμης που αντιπαρατίθεται
στρατιωτικά στον Άσαντ, ότι η ανατροπή του σύρου προέδρου δεν είναι πια δυνατή.
Η ίδρυση άλλωστε του Ισλαμικού Κράτους και η έξοδος χιλιάδων προσφύγων που
κατευθύνονται στην Ευρώπη, δεν αφήνει πολλές δυνατότητες ελιγμών στους
Δυτικούς. Καμιά λύση στη Συρία δεν είναι
δυνατή χωρίς τη ρωσική στήριξη, όπως και αυτή του Ιράν. Όσον αφορά την Τουρκία,
μετά την κατάρριψη του ρωσικού στρατιωτικού αεροπλάνου, η Άγκυρα βρέθηκε ακόμα
περισσότερο απομονωμένη και αντιμέτωπη αυτή τη φορά με τη Μόσχα.
