Η Διασπορά μας

Στέφανος Κωνσταντινίδης

 

Το Παγκόσμιο Συνέδριο των Αποδήμων στη Λευκωσία την εβδομάδα που μας πέρασε ανέδειξε για άλλη μια φορά τις σχέσεις, πολύπλοκες είναι η αλήθεια, ανάμεσα στη διασπορά και το «εθνικό κέντρο». Ο όρος «εθνικό κέντρο» είναι δανεισμένος από την ευρύτερη μελέτη της ελληνικής διασποράς και τις πολύπλοκες σχέσεις της με την Αθήνα που θεωρείται το εθνικό κέντρο αυτής της διασποράς. Είναι η σχέση διασποράς και εθνικού κράτους όπως αυτή ορίζεται για όλες τις διασπορές του κόσμου. Μολονότι υπήρξαν και εποχές όπου κάποιες διασπορές προϋπήρχαν του εθνικού κράτους και συνέβαλαν μάλιστα στη δημιουργία του. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η ελληνική διασπορά, η εβραϊκή και η αρμενική. Στην περίπτωση της κυπριακής διασποράς αναφερόμαστε στις σχέσεις της με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μολονότι η κυπριακή διασπορά εντάσσεται και στην ευρύτερη ελληνική διασπορά λόγω της κοινής γλώσσας, του κοινού πολιτισμού και της κοινής ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός ελλαδικών και κυπριακών συνόρων. Επιπλέον σε πολλές χώρες όπου ο αριθμός των Κυπρίων είναι περιορισμένος, οι Κύπριοι είναι ενταγμένοι στnν οργανωτική δομή της ελλαδικής διασποράς. Ακόμη αυτό συμβαίνει και σε χώρες όπου έχουν έντονη δική τους παρουσία και δική τους οργανωτική δομή.
Με άλλα λόγια, τίποτε δεν εμποδίζει έναν Κύπριο να δραστηριοποιηθεί μέσα στον ευρύτερο χώρο της ελληνικής διασποράς με τον ίδιο τρόπο που δραστηριοποιείται ο Κρητικός, ο Ηπειρώτης ή ο Πελοποννήσιος.