Κάθε μέρα που περνά αναδεικνύει περισσότερο καθαρά την αμφισβήτηση της Δύσης από μια μεγάλη συμμαχία χωρών, ετερόκλητη είναι αλήθεια, που επικράτησε να ονομάζεται Παγκόσμιος Νότος. Και αυτό σε αντιπαράθεση με τον Βορρά που αντιπροσωπεύει τον κόσμο της Δύσης. Στην ουσία αυτό που αμφισβητείται είναι η αμερικανική ηγεμονία. Η ηγεμονία που επιβλήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με τους κανόνες που διέπουν αυτό που αποκλήθηκε και Παγκοσμιοποίηση. Το θεσμικό σύστημα που δημιουργήθηκε από τους νικητές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ελεγχόμενο από την Δύση και ειδικά από τους Αμερικανούς. Η συμμετοχή της Σοβιετικής Ένωσης σ’αυτό το σύστημα ήταν πολύ περιορισμένη, με τη συμμετοχή της στα Ηνωμένα Έθνη και ειδικά το Συμβούλιο Ασφαλείας. Αντίθετα οι Δυτικοί έλεγχαν ισχυρούς θεσμούς της παγκόσμιας οικονομίας όπως την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Κυρίως όμως η αμερικανική ηγεμονία στηρίχτηκε στην μονοκρατορία του δολαρίου, ως του νομίσματος των διεθνών συναλλαγών.
