φωτό: Κλαίρη Μουσταφέλλου
Νίκος ΛΟΥΠΑΚΗΣ
Καθώς στέκεσαι στη χαρακτηριστική διχάλα του δρόμου πάνω από τον ποταμό Αγραφιώτη, έχοντας αφήσει πίσω σου Κερασοχώρι και Κρέντη (και ακόμη πιο πίσω το Καρπενήσι), έχεις μπροστά σου τις πινακίδες που δείχνουν αριστερά προς Παλαιοκατούνα, Γρανίτσα και Ραπτόπουλο και δεξιά προς Αγραφα. Η πρόκληση προφανής: από τη μια ο «πολιτισμός» των μικρών και των μεγάλων χωριών της δυτικής Ευρυτανίας και από την άλλη ο ξακουστός και δυσπρόσιτος ορεινός όγκος με τα χωριά των ελάχιστων κατοίκων, που σε πείσμα των δυσμενών συνθηκών και της συνεπαγόμενης αστυφιλίας κρατούν ζωντανό ένα θρύλο. Ενα θρύλο που έχει να κάνει με το ανυπότακτο των Αγράφων, με τον πάλαι ποτέ πολιτισμό και την οικονομική άνθηση της περιοχής.
