Του Κώστα Καλλίτση
Σε μία «κανονική» χώρα, πολιτικοί, επιχειρηματίες, κοινωνικοί και άλλοι φορείς θα συζητούσαν τι θα κάνουν έπειτα από 5-10 χρόνια, πώς θα προχωρήσουν, πώς θα υπερβούν δυσκολίες και θα αξιοποιήσουν ευκαιρίες που διαφαίνονται, πώς θα είναι η χώρα αύριο, μετά την κρίση. Στην Ελλάδα, ο ορίζοντας είναι βραχύς. Δεν συζητούμε τι και πώς θα το παράγουμε, για καινοτομίες, για βελτίωση της παραγωγικότητας, για μια νέα θέσμιση της δημοκρατίας μας. Προ 3ετίας, όλη η συζήτηση περιοριζόταν πώς θα πιάσουμε τα νούμερα της τρόικας σε τρεις μήνες. Τώρα, ο ορίζοντας αυτής της συζήτησης έχει περιοριστεί σε τρεις βδομάδες.
