ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

Affichage des articles dont le libellé est ΕΛΛΑΔΑ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est ΕΛΛΑΔΑ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Afficher tous les articles

vendredi 10 juillet 2015

Πολιτισμός - Συναυλία στις 14 Ιουλίου στο Ηρώδειο για τα 90 χρόνια της ζωής του Μίκη Θεοδωράκη

Μ. Θεοδωράκης: «H ελπίδα νικά πάντα όταν έχεις πίστη στη ζωή»


 
 
«H ελπίδα νικά πάντα όταν έχει κανείς πίστη στον άνθρωπο και στη ζωή», ήταν το μήνυμα που έστειλε μέσω επιστολής του ο Μίκης Θεοδωράκης. Με αφορμή την επετειακή συναυλία που θα ανέβει στις 14 Ιουλίου στο Ηρώδειο για τα 90 χρόνια ζωής του, ο μουσικοσυνθέτης αφού ευχαρίστησε το Φεστιβάλ Αθηνών ανέφερε ότι αισθάνεται «άβολα» που η μουσική του θα ακουστεί σε μια εποχή που κυριαρχείται από τον μεγάλο πόνο των γερόντων οι οποίοι λιώνουν στις ουρές για ένα πιάτο φαΐ.

vendredi 4 juillet 2014

Ελλάδα - Η Ορεινή Ζάκυνθος και ο βιώσιμος τουρισμός




Ντιάνα Χαϊκάλη

Η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη της «ωραίας και μόνης» Ζακύνθου παραμένει ζητούμενο από τη δεκαετία του ’80, οπότε το ωραίο Τζάντε άρχισε να γίνεται γνωστό, παγκοσμίως, ως ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της χώρας.
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης, λόγω του φυσικού κάλλους, του πολιτιστικού πλούτου και της σπάνιας βιοποικιλότητάς του, τελικά, οδηγήθηκε στην αντίθετη κατεύθυνση. Δυστυχώς, δεν απέφυγε το κλασικό, στις νησιωτικές και παράκτιες περιοχές της χώρας πρότυπο ανάπτυξης, δηλαδή, την «τουριστική μονοκαλλιέργεια», με τις ευρέως γνωστές αρνητικές επιπτώσεις στο φυσικό, δομημένο και κοινωνικό περιβάλλον. Το πρότυπο αυτό οδήγησε σε μία μονοδιάστατη προσαρμογή της προσφοράς, εκ μέρους των συντελεστών, διαχείρισης του ζακυνθινού τουρισμού και, κατά συνέπεια, στην πλήρη εξάρτησή του απ’ αυτό.

dimanche 1 septembre 2013

Ελλάδα - Περασμένα μεγαλεία...

Ανάμεσα στο 1960 και το 1965, δηλαδή πενήντα χρόνια πριν από τη σημερινή μιζέρια μας, σ' αυτόν εδώ τον τόπο που έβγαινε καθημαγμένος από μια κατοχή, έναν εμφύλιο, εξορίες, αστυνομικό κράτος, πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης, εσωτερική μετανάστευση και έξοδο χιλιάδων νέων στα ανθρακωρυχεία του Βελγίου, στις αυστραλιανές πεδιάδες και στις φάμπρικες της Γερμανίας, με χιλιάδες συνέλληνες εγκλωβισμένους στα γκέτο του σοσιαλιστικού πειράματος και στην Τασκένδη, σ' αυτόν εδώ τον τόπο που τον περπάτησε ο Ομηρος, ο Αισχύλος, ο Δαμασκηνός, ο Ρήγας, ο Παλαμάς, ο Ρίτσος, αλλά και τον πάτησαν Βενετσιάνοι, Γενουάτες, Τούρκοι, Αλβανοί, Αλγερινοί πειρατές, Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι, άνθισε, πριν από πενήντα χρόνια, ένας πολιτισμός χωρίς προηγούμενο, σχεδόν από το πουθενά, σ' όλο το ευρύ φάσμα του πολιτισμικού τόξου.