Ελλάδα - Το κράτος που δεν αλλάζει

Tου Πάσχου Μανδραβέλη

Αν θέλει κάποιος να αποκτήσει μια ιδέα για το χάος του ελληνικού Δημοσίου δεν έχει παρά να μπει στη μόνη ηλεκτρονική εφαρμογή Διαφάνειας που λειτουργεί, δηλαδή τη «Διαύγεια» (http://diavgeia.gov.gr/). Εκεί θα βρει καταργημένους-συγχωνευμένους οργανισμούς που συνεχίζουν να εκδίδουν αποφάσεις. Η «Θέμις Κατασκευαστική Α.Ε.», για παράδειγμα, ενέκρινε μέσα στον Ιούλιο δαπάνες για εταιρικές συνδέσεις κινητών, αεροπορικά εισιτήρια μέχρι και αγορά εμφιαλωμένων νερών, ποτηριών κ.λπ.

Ελλάδα - Η χρησιμότητα των επιόρκων

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η λέξη «επίορκος» ανήκει στην ελληνική γλώσσα. Παράγεται από τη σύνθεση της πρόθεσης «επί» και του ουσιαστικού «όρκος». Ο «επίορκος» είναι αυτός που κάθεται επί του όρκου του, κοινώς τον έχει από κάτω του τον όρκο του και τον ποδοπατάει ή κάνει άλλα χειρότερα ακόμη με τα χαμηλά του σώματός του. Ως εκ τούτου συνάγεται πως όσοι ομιλούν την ελληνική αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο τη λέξη «επίορκος».

Ελλάδα - Επένδυση: ένα ευρώ, η αλλιώς, άλλο η διακεκριμένη φθορά και άλλο η φθορά των διακεκριμένων

 

Λώρη Κέζα 

Ας υποθέσουμε ότι βγαίνετε στην αγορά με ένα ευρώ στην τσέπη. Στο περίπτερο προβληματίζεστε, ούτε για τσίχλα δεν επαρκεί το κεφάλαιο. Οπότε μπαίνετε στον πειρασμό να ονειροβατήσετε: «Αφού δεν φτάνει το ένα ευρώ για τσίχλα, ας αγοράσω αυτοκίνητο. Τι να το κάνω όμως με τόση κίνηση, καλύτερα στη θάλασσα. Με ένα ευρώ θα αγοράσω υποβρύχιο. Θα τσακώνονται όμως τα παιδιά με ένα υποβρύχιο, πρέπει να πάρω τουλάχιστον δύο. Άντε καλέ, ολόκληρο κέρμα έχω, ένα ευρώ, γιατί να μην αγοράσω όλο το ναυπηγείο;».