Στέφανος Κωνσταντινίδης*
Απασχολημένων των Αμερικανών με τις προεδρικές εκλογές
τους έδρασε ο άλλος «προστάτης», οι Γερμανοί, για την αποκλιμάκωση και
την έναρξη ενός ακόμη ελληνοτουρκικού διαλόγου, με όρους Βερολίνου που
καθ΄οδόν μόνο τυφλοί δεν βλέπουν ότι εξελίσσονται σε όρους Αγκύρας… Δεν
ξέρω πόσοι θυμούνται τον Πάνο Τζαβέλλα όταν τραγουδούσε «κι αν φύγανε οι
Γερμανοί, ήρθαν οι Αμερικανοί»! Τώρα αντιστρέφεται πάλι. Κι αν χάσαμε
τους Αμερικανούς, έχουμε ξανά τους Γερμανούς… Θα ήταν βέβαια προτιμότερο
να είχε αναλάβει την όποια διαμεσολάβηση η ΕΕ διότι θα είχε συλλογικό
χαρακτήρα και θα άφηνε περισσότερα περιθώρια μιας ισορροπημένης
αντιμετώπισης της κρίσης, με την παρουσία χωρών, όπως η Γαλλία, που δεν
θα επέτρεπαν στην Άγκυρα να επιβάλει τους όρους της όπως γίνεται τώρα
μέσω της Γερμανίας. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση επί του προκειμένου
του συμβούλου και στενού συνεργάτη του Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίλ, στην
τουρκική εφημερίδα Hurriyet ότι το Βερολίνο «λαμβάνει θετικά μέτρα προς
όφελος της Άγκυρας». Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η Μέρκελ επέτρεψε στον
Ερντογάν να παρουσιάζεται ότι αυτός έχει την πρωτοβουλία και να
ταυτίζεται με το Βερολίνο, τοποθετώντας απέναντι την Αθήνα και καλώντας
την να ανταποκριθεί στην τουρκική πρωτοβουλία για διάλογο. Μέχρι στιγμής
δηλαδή η Άγκυρα πέτυχε να περάσει το μήνυμα, μέσω Βερολίνου, ότι αυτή
αποφάσισε την αποκλιμάκωση για να δώσει την ευκαιρία στην Αθήνα να
προσέλθει σε διάλογο! Ζητά δε και παρέμβαση ξένων κυβερνήσεων για να
πειστεί η Αθήνα!
