Τρύπιο προφυλακτικό
ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ
Είναι ελεεινή η υπεράσπιση ενός βιαστή. Καλύτερα: είναι τιποτένια η υπεράσπιση ενός κατηγορούμενου για βιασμό. Δεν θα τολμούσαμε ποτέ να πούμε ότι το θύμα είναι ζωντόβολο ή ότι ο νόμος είναι, χμμμ, παράξενος. Ας αντιγράψουμε λοιπόν χωρίς σχόλια μια σκηνή από δικογραφία. Μια γυναίκα κοιμάται στο κρεβάτι του σπιτιού της. Εκεί φιλοξενείται ένας επισκέπτης. Μέσα στον ύπνο της εκείνη ξυπνά και διαπιστώνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια κολπική διείσδυση. Με ήρεμη φωνή τον ερωτά: «Φοράς κάτι;». Εκείνος απαντά: «Εσένα». Εκείνη προτείνει: «Προφυλακτικό;». Εκείνος δυσανασχετεί αλλά το φοράει. Για να μη διολισθήσουμε στην πορνογραφία θα αντιγράψουμε δύο τετράστιχα του e.e. cummings που ταιριάζουν στην ατμόσφαιρα που προκύπτει από το κατηγορητήριο:
να νιώσω; είπε αυτός
(θα στριγκλίσω είπε αυτή
μόνο μια φορά είπε αυτός)
τι χαρά είπε αυτή
(να αγγίξω; είπε αυτός
πόσο πολύ; είπε αυτή
αρκετά είπε αυτός)
γιατί όχι είπε αυτή
