ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΠΟΥΛΟΣ
Συνταγή Νίξον - Κίσινγκερ
Το 1971-72 οι ΗΠΑ, και πιο συγκεκριμένα οι Νίξον -
Κίσινγκερ, εξομάλυναν τις σχέσεις με την Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ, που
από το 1960 βρισκόταν σε σύγκρουση με την ΕΣΣΔ. Η εξομάλυνση-προσέγγιση
Ουάσιγκτον - Πεκίνου διευκόλυνε αποφασιστικά την αμερικανική πλευρά στον
παράλληλο και ταυτόχρονο διάλογο με τη Μόσχα, που κατέληξε στις
συμφωνίες για τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών το 1973 και στη
Διάσκεψη Κορυφής του Ελσίνκι το 1975 για την Ασφάλεια στην Ευρώπη.
Σήμερα με δεδομένο ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για τις ΗΠΑ είναι η Κίνα και οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή Ασίας - Ειρηνικού, η Ρεαλπολιτίκ που έχει εξαγγείλει ο Τραμπ απέναντι στη Ρωσία θα μπορούσε να είναι μια επανάληψη της τριγωνικής ισορροπίας που έστησαν οι Νίξον - Κίσινγκερ, με την προσέγγιση με το Κρεμλίνο να διευκολύνει τη διαμόρφωση ενός σταθερού πλαισίου σχέσεων με το Πεκίνο. Αν την καχυποψία και την επιφυλακτικότητα των ΗΠΑ απέναντι στη μετακομμουνιστική Ρωσία τις συντηρούσε ο φόβος μιας ευρασιατικής σύγκλισης ΕΕ - Ρωσίας που δεν θα άφηνε ρόλο για την Ουάσιγκτον, η πολύπλευρη κρίση στην ΕΕ - Ευρωζώνη επιτρέπει στην αμερικανική πλευρά να κινηθεί χωρίς αυτόν τον φόβο.
Σήμερα με δεδομένο ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για τις ΗΠΑ είναι η Κίνα και οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή Ασίας - Ειρηνικού, η Ρεαλπολιτίκ που έχει εξαγγείλει ο Τραμπ απέναντι στη Ρωσία θα μπορούσε να είναι μια επανάληψη της τριγωνικής ισορροπίας που έστησαν οι Νίξον - Κίσινγκερ, με την προσέγγιση με το Κρεμλίνο να διευκολύνει τη διαμόρφωση ενός σταθερού πλαισίου σχέσεων με το Πεκίνο. Αν την καχυποψία και την επιφυλακτικότητα των ΗΠΑ απέναντι στη μετακομμουνιστική Ρωσία τις συντηρούσε ο φόβος μιας ευρασιατικής σύγκλισης ΕΕ - Ρωσίας που δεν θα άφηνε ρόλο για την Ουάσιγκτον, η πολύπλευρη κρίση στην ΕΕ - Ευρωζώνη επιτρέπει στην αμερικανική πλευρά να κινηθεί χωρίς αυτόν τον φόβο.
