Διοργανώθηκε
στις 4, 5 και 6 Αυγούστου 2017, το αυθεντικό, μη εθνικιστικό,
μπεκτασήδικο/αλεβιτικό πανηγύρι στη ορεινή θέση Χίλια στα σύνορα των
νομών Έβρου και Ροδόπης. Πρόκειται για μια νέα λαμπρή επαναστατική
σελίδα της αλεβιτικής κοινότητας στην ελληνική Θράκη. Για πρώτη φορά οι
διοργανωτές του δεν υπάκουσαν στις οδηγίες της Άγκυρας, η οποία, από τα
μέσα της δεκαετίας του 1990, άρπαξε και τα δύο μεγάλα πομάκικα πανηγύρια
(στον Ακρίτα και τα Χίλια) και τα μετέτρεψε σε φιέστες του τουρκικού
εθνικισμού.
Να
θυμίσουμε ότι το τελευταίο αυθεντικό πατροπαράδοτο πομάκικο πανηγύρι
είχε γίνει το 1998 στον Ακρίτα (Αλάνατ στα πομάκικα και Αλάν Τεπέ στα
τουρκικά) από τη Ζαγάλισα και το Κέντρο Πομακικών Ερευνών (βλ.
παρακάτω). Το 2006 επιχειρήθηκε να γίνει πάλι από μέλη του Πομάκικου
Κινήματός μας, αντίστοιχο αλεβίτικο πανηγύρι στον Έβρο, στη θέση Μπέλα
Βόντα (περιοχής Μεγάλου Δερείου), αλλά συνάντησε τις λυσσαλέες
αντιδράσεις του τουρκικού εθνικισμού. Τα πανηγύρια αυτά αποτέλεσαν τα
επαναστατικά προηγούμενα που ενέπνευσαν τους Πομάκους για να μπορέσουν
να ξανακάνουν μόνοι τους το δικό τους πανηγύρι. Έδειξαν σε όλους ότι
μπορεί να νικηθεί ο τουρκικός εθνικισμός.
Οι
μπεκτασήδες του Έβρου και της Ροδόπης έχουν αντιληφθεί την γενοκτονική
πολιτική της Τουρκίας και τον φανερό στόχο της, να τους αλλαξοπιστήσει
με Απειλές και χρηματικά έπαθλα, ώστε να γίνουν ΟΛΟΙ σουνίτες. Η κατ
́επανάληψιν [αρουσία του σουνίτη ψευτομουφτή Κομοτηνής Ιμπράμ Σερήφ τόσο
στο πανηγύρι του Χίλια (όλες τις προηγούμενες χρονιές), στον
μπεκτασήδικο τεκέ Σεγίντ Αλή Σουλτάν (το 2013), σε κουρμπάνι στη Ρούσα
το 2016 και σε άλλες θρησκευτικές εκδηλώσεις των μπεκτασήδων, αποτελούσε
άμεση απειλή για την θρησκευτική τους ταυτότητα.
Τα
ύπουλα κηρύγματα του ψευτομουφτή, ο οποίος διακήρυσσε με φανατισμό ότι
οι μπεκτασήδες (αλεβίτες) και οι σουνίτες ανήκουν στην ίδια θρησκεία
(άρα οι μπεκτασήδες ας γίνουν σουνίτες!) και η προσπάθεια να εξαφανίσει
την μπεκτασική/ αλεβίτικη ταυτότητα, έκανε τους μπεκτασήδες να
καταλάβουν ότι έχουν βάλει τον (γκρίζο) λύκο μέσα στο μαντρί και είναι
έτοιμος να φάει τα πρόβατα. Την ίδια πολιτική εφαρμόζουν και οι
κατευθυνόμενοι τουρκόφωνοι δημοσιογράφοι μειονοτικών εφημερίδων,
πληρωμένοι ιμάμηδες και δάσκαλοι κ.α.
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα των τουρκικών σχεδίων αποτελεί το ορεινό χωριό Χλόη του ν.
Ροδόπης, όπου οι κάτοικοι πριν από λίγες δεκαετίες ήταν όλοι
μπεκτασήδες. Σήμερα, μετά από άπειρες πιέσεις και μεθοδεύσεις, οι μισοί
αλλαξοπίστησαν και έγιναν σουνίτες, και οι υπόλοιποι μισοί παρέμειναν
μπεκτασήδες.
